पत्रुसको जीवनको बारेमा

पत्रुस मानवजातिको लागि परमेश्‍वरद्वारा खडा गरिएका आदर्श व्यक्ति थिए, सबैको निम्ति परिचित नक्षत्र थिए। परमेश्‍वरले किन त्यस्तो अनुल्‍लेखनीय व्यक्तिलाई उदाहरणको रूपमा खडा गर्नुभयो र पछिका पुस्ताहरूले गुणगान गरियो त? स्पष्टै छ, यो कुरालाई परमेश्‍वरप्रतिको तिनको प्रेमको अभिव्यक्ति र परमेश्‍वरलाई प्रेम गर्ने सङ्कल्पबाट अलग गर्न सकिँदैन। परमेश्‍वरलाई प्रेम गर्ने पत्रुसको हृदय कसरी प्रकट भयो, र तिनका जीवन अनुभवहरू वास्तवमा कस्ता थिए भन्ने विषयमा भन्नुपर्दा, त्यो समयका प्रथाहरूलाई हेर्न र त्यस युगका पत्रुसलाई अवलोकन गर्नको लागि हामी अनुग्रहको युगमा फर्केर जानुपर्छ।

पत्रुसको जन्‍म साधारण यहूदी किसान परिवारमा भएको थियो। तिनका बाबुआमाले खेतीपाती गरेर नै सम्पूर्ण परिवारको पालनपोषण गर्थे, र तिनी सबैभन्दा जेठो थिए र तिनका चार जना भाइबहिनीहरू थिए। अवश्य पनि, हाम्रो कथाको मुख्य भाग यो होइन; पत्रुस हाम्रो मुख्य पात्र हुन्। पाँच वर्षका हुँदा, पत्रुसको बुबाआमाले उनलाई पढ्न सिकाउन थाले। त्यो बेला, यहूदी मानिसहरू निकै पढालेखा थिए, र विशेष गरी कृषि, उद्योग, र व्यापारजस्ता क्षेत्रमा अघि थिए। तिनीहरूको सामाजिक वातावरणको कारण, पत्रुसको बुबाआमा दुवैले उच्‍च शिक्षा प्राप्त गरेका थिए। गाउँमा जन्‍मेका भए पनि, तिनीहरू शिक्षित नै थिए र आजका औसत विश्वविद्यालयका विद्यार्थीहरू जत्तिकै थिए। के देखिन्छ भने, पत्रुस त्यस्तो अनुकूल सामाजिक अवस्थाहरूमा जन्‍मन पाउनु आशिष्‌को कुरा थियो। चलाख र छिटो सिक्‍न सक्‍ने भएकाले, तिनले नयाँ विचारहरूलाई सहजै आत्मसात् गर्थे। आफ्‍नो अध्ययन सुरु गरिसकेपछि, तिनले कक्षाको दौरान तुरुन्तै कुरा बुझ्थे। त्यस्तो तेजिलो दिमाग भएको छोराप्रति तिनका बुबाआमाले निकै गर्व गर्थे, र तिनी उत्कृष्ट बन्‍नेछन् र समाजमा कुनै आधिकारिक पद प्राप्त गर्नेछन् भन्‍ने आशामा, तिनलाई स्कूल पठाउनको लागि भरमग्दुर प्रयास गर्थे। थाहै नपाई, पत्रुसलाई परमेश्‍वरप्रति चासो जागेको थियो, जसको अर्थ, तिनी चौध वर्षको हुँदा, अर्थात् उच्‍च विद्यालयमा हुँदा, तिनी आफूले अध्ययन गरिरहेको प्राचीन ग्रीक संस्कृतिको पाठ्यक्रमप्रति वाक्‍क भए, विशेष गरी प्राचीन ग्रीक इतिहासका काल्‍पनिक मानिसहरू र बनावटी घटनाहरूको बारेमा तिनी वाक्‍क भएका थिए। त्यहाँदेखि, पत्रुसले—जो भर्खरै आफ्नो जवानीको वसन्तमा प्रवेश गरेका थिए—मानव जीवन र वृहत् संसारको बारेमा थप कुरा पत्ता लगाउने प्रयास गर्न थाले। तिनको विवेकले तिनलाई बुबाआमाले आफ्नो लागि भोगेका पीडाहरूको पैँचो तिर्न बाध्य गरेन, किनभने मानिसहरू सबै आत्म-धोकाको स्थितिमा जिइरहेका छन्, तिनीहरूले सम्पत्ति र पहिचानको लागि गरेको सङ्घर्षको क्रममा आफ्‍नै जीवनलाई बरबाद गर्दै तिनीहरू सबै अर्थहीन जीवन जिइरहेका छन् भन्‍ने तिनले स्पष्ट रूपमा देखेका थिए। तिनले प्राप्त गरेको सामाजिक वातावरणको कारणले नै मुख्य रूपमा तिनले त्यस्तो अन्तर्ज्ञान प्राप्त गरेका थिए। मानिसहरूसँग जति धेरै ज्ञान हुन्छ, तिनीहरूको अन्तर्वैयक्तिक सम्‍बन्ध र भित्री संसार त्यति नै जटिल हुन्छ, त्यसकारण तिनीहरू अझै बढी शून्यतामा जिउँछन्। यी परिस्‍थितिहरूमा, पत्रुसले आफ्‍नो खाली समय विभिन्‍न भेटघाटहरू गरेर बिताउँथे, जुन भेटघाटहरूमध्ये सबैभन्दा बढी धार्मिक व्यक्तित्वहरूसँगको भेटघाट हुन्थ्यो। आफ्नो हृदयमा, तिनलाई मानव संसारका सबै अवर्णनीय कुरालाई धर्मले व्याख्या गर्न सक्छ भन्‍ने अस्पष्ट अनुभूति थियो भन्‍ने देखिन्छ, त्यसकारण तिनी सेवाहरूमा सहभागी हुन प्रायजसो नजिकैको सभाघरमा जान्थे। तिनका आमाबाबुलाई यसको बारेमा थाहा थिएन, अनि चाँडै नै, असल चरित्रका र राम्रो ज्ञान भएका पत्रुसलाई स्कूल जान मन पर्न छाड्यो। आफ्ना आमाबाबुको रेखदेखमा, तिनले बल्‍लतल्‍ल उच्‍च विद्यालय पूरा गरे। ज्ञानको सागरबाट पौडँदै किनारमा आइसकेपछि, तिनले लामो सास फेरे; त्यसपछि, उनलाई त्यसउप्रान्त कसैले पनि शिक्षा दिने वा बन्धनमा राख्‍ने काम गरेन।

स्कूल समाप्त गरेपछि, तिनले सबै किसिमका पुस्तक-पुस्तिका पढ्न थाले, तर सत्र वर्षको उमेरमा पनि, बाहिरी संसारको बारेमा तिनीसँग त्यति धेरै अनुभव थिएन। स्कूलबाट दीक्षान्त प्राप्त गरिसकेपछि, तिनी खेतीपाती गरेर आफ्‍नो पेट पाल्थे, यस क्रममा पुस्तक-पुस्तिका पढ्न र धार्मिक सेवाहरूमा सहभागी हुन सक्दो समय निकाल्थे। तिनीबाट ठूलो आशा गरेका तिनका बाबुआमाले आफ्नो “विद्रोही छोरा” को लागि प्रायजसो स्वर्गलाई सराप्थे, तर यो कुरा समेत धार्मिकताको निम्ति तिनको भोक र तिर्खाको मार्गमा खडा हुन सकेन। पत्रुसले आफ्‍ना अनुभवहरूको क्रममा धेरै प्रतिरोधहरूको सामना गरे, तर तिनको हृदय तृषित थियो, र तिनी झरीपछिको घाँसजस्‍तै वृद्धि भए। चाँडै नै, तिनले धार्मिक संसारका केही ठूला व्यक्तित्वहरूलाई भेट्ने “सौभाग्य” पाए, अनि तिनको तृष्णा अत्यन्तै बलियो भएको हुनाले, तिनले तिनीहरूसँग झन्-झन् बढी समय बिताउँथे, अन्त्यमा तिनले आफ्नो लगभग सबै समय तिनीहरूका बीचमा नै बिताउन थाले। खुशीको सन्तुष्टिमा डुबेर, तिनले अचानक यी मानिसहरूमध्ये धेरैजसोले त ओठले मात्र विश्‍वास गर्दा रहेछन्, र तिनीहरूले आफ्‍नो विश्‍वासमा हृदय नै दिएका रहेनछन् भन्‍ने पत्ता लगाए। सीधा र शुद्ध प्राण भएका पत्रुसले कसरी त्यस्तो धक्का सहन सक्थे र? तिनले आफूले सङ्गत गरेका लगभग सबै मानिसहरू मानव भेषमा रहेका पशुहरू रहेछन्—तिनीहरू मानव अनुहार भएका पशुहरू रहेछन् भन्ने पत्ता लगाए। त्यो बेला, पत्रुस अत्यन्तै सोझो थिए, त्यसकारण धेरैपटक तिनीहरूसँग तिनले हृदयबाट नै बिन्ती गरे। तर यी कुटिल, धूर्त धार्मिक व्यक्तित्वहरूले यस जोशिलो जवान मानिसको बिन्तीलाई सुन्‍न सक्थे र? यस बेला पत्रुसले मानव जीवनको साँचो रिक्तता अनुभव गरे: जीवन मञ्‍चको पहिलो कदममा नै, तिनी असफल भएका थिए…। एक वर्षपछि, तिनी सभाघरबाट निस्के र स्वतन्त्र भएर बस्‍न थाले।

त्यो धक्काले १८ वर्षे पत्रुसलाई निकै परिपक्‍व र परिष्कृत तुल्यायो। तिनमा अब आफ्नो जवानीको मूर्खताको कुनै छाप बाँकी थिएन; तिनले खाएको धक्काले जवानीको निर्दोषता र कौशलहीनतालाई कडा रूपमा दबाएको थियो, र तिनले मछुवाको रूपमा आफ्‍नो जीवनलाई सुरु गरे। त्यसपछि, तिनले आफ्‍नो डुङ्गामा प्रचार गरेको मानिसहरूले सुन्दै गरेको देखिन्थ्यो। माछा मारेर आफ्‍नो जीविकोपार्जन गर्ने क्रममा, तिनी जता-जता जान्थे त्यता-त्यता तिनले सन्देश फैलाउँथे, र तिनले प्रचार गरेका सबै मानिसहरू तिनका प्रवचनहरूबाट मन्त्रमुग्ध हुन्थे, किनभने तिनले बोलेका कुराहरूले सर्वसाधारण मानिसहरूको हृदयको तारमा प्रहार गर्थ्यो, र तिनको इमानदारीताद्वारा तिनीहरू सबै गहन रूपमा प्रभावित हुन्थे। तिनले मानिसहरूलाई प्रायजसो अरूसँग हृदयबाट व्यवहार गर्न, स्वर्ग र पृथ्वी अनि यावत् थोकमाथिको सार्वभौम शासकलाई पुकार्न, र आफ्नो विवेकलाई इन्कार नगर्न र लाजमर्दो कुराहरू नगर्न, सबै कुरामा तिनीहरूले आफ्‍नो हृदयमा प्रेम गरेका परमेश्‍वरलाई सन्तुष्ट तुल्याउन सिकाउँथे…। तिनका प्रवचनहरू सुनेर मानिसहरू प्रायजसो गहन रूपमा प्रभावित हुन्थे; तिनीहरूले तिनीद्वारा आफूहरू उत्प्रेरित भएको अनुभव गर्थे र प्रायजसो आँसु झार्थे। त्यो बेला, उनका सबै अनुयायीहरूले उनलाई निकै आदर गर्थे, जो सबै दरिद्र थिए र त्यो बेलाको समाजको स्थिति अनुसार, तिनीहरूको संख्या प्राकृतिक रूपमा नै थोरै थियो। पत्रुसलाई त्यस बेलाका धार्मिक तत्वहरूले पनि सताएका थिए। यो सबैको कारण, दुई वर्षसम्‍म, तिनी एक ठाउँदेखि अर्को ठाउँमा जाँदै एकान्त जीवन बिताइरहेका थिए। दुई वर्षको यो असाधारण अनुभवहरूपछि, उनले धेरै अन्तर्ज्ञान प्राप्त गरे र तिनले पहिले नजानेका कुराहरूको बारेमा धेरै कुरा सिके, यहाँसम्‍म कि तिनी १४ वर्षको हुँदाको तुलनामा पहिचान नै गर्न नसकिने भएका थिए, यसरी अहिले तिनीसँग उनी १४ वर्षको हुँदाको अवस्थासँग मिल्‍ने कुरा केही पनि थिएन। यी दुई वर्षको अवधिमा तिनले सबै किसिमका मानिसहरूलाई भेटेका थिए र समाजको बारेमा सबै किसिमका सत्यताहरू देखेका थिए, परिणामस्वरूप, तिनले धार्मिक संसारका सबै किसिमका विधिविधानहरूबाट आफूलाई क्रमिक रूपमा मुक्त गर्न थाले। त्यो बेलाको पवित्र आत्‍माको कार्यमा आएको विकासद्वारा पनि तिनी गहन रूपमा प्रभावित भएका थिए; त्यो बेलासम्‍म, येशूले काम गर्दै आउनुभएको धेरै वर्ष भइसकेको थियो, त्यसकारण पत्रुस पवित्र आत्माको त्यो बेलाको कामद्वारा पनि प्रभावित थिए, यद्यपि तिनले येशूलाई भेटेका भने थिएनन्। यही कारणले गर्दा, जब पत्रुसले प्रचार गरिरहेका थिए, त्यो बेला तिनले अघिल्‍ला पुस्ताका सन्तहरूले कहिल्यै प्राप्त नगरेका धेरै कुरा प्राप्त गरे। अवश्य नै, त्यो बेला, तिनलाई येशूको बारेमा अलिअलि थाहा थियो, तर तिनले उहाँलाई आमने-सामने भेट्ने मौका कहिल्यै पाएका थिएनन्। तिनले पवित्र आत्‍माबाट जन्‍मनुभएका स्वर्गीय व्यक्तित्वलाई देख्‍ने आशा र तृष्णा मात्रै गरेका थिए।

एक साँझ, पत्रुसले आफ्‍नो डुङ्गाबाट माछा मारिरहेका थिए (त्यो बेला गालीलको समुद्र भनिने ठाउँको किनार छेउमा)। तिनको हातमा बल्छीको टाँगो थियो, तर तिनको मनमा अरू नै कुराहरू खेलिरहेका थिए। डुब्दै गरेको घामले पानीको सतह रगतको ठूलो सागरजस्तो देखिन्थ्यो। पत्रुसको जवान तर शान्त र डटिलो अनुहारमा ज्योति प्रतिबिम्‍बित भएको थियो; तिनी गहिरो सोचमा परेको जस्तो देखिन्थे। त्यो बेला, मन्द हावा चल्यो, र तिनले तुरुन्तै आफ्‍नो जीवनको एकलोपनको महसुस गरे, जसले तिनलाई निराशाको अनुभूति गरायो। समुद्रका छालहरू ज्योतिमा टल्किरहेको बेला, तिनलाई आफू माछा मार्ने मनस्थितिमा नभएको स्पष्ट भयो। तिनी विचारमा डुबिरहेका बेला, तिनले अचानक पछाडिबाट कसैले यसो भनेको सुने, “यहूदी योनाका छोरा सिमोन, तिम्रो जीवनका दिनहरू एकलो छन्। के तिमी मलाई पछ्याउँछौ?” छक्‍क परेर, पत्रुसले आफूले पक्रिरहेको बल्छीको टाँगोलाई छोडिपठाए, र त्यो टाँगो तुरुन्तै समुद्रमा डुब्यो। पत्रुस आफ्नो डुङ्गामा उभिरहेको मानिसलाई हेर्न तुरुन्तै पछाडि फर्के। उनले माथिदेखि तलसम्‍म हेरे: ती मानिसको कपाल काँधसम्म झुण्डिएका र सूर्यको प्रकाशले सुनौलो रङ्गका देखिन्थे, उहाँले खैरो लुगा लगाउनुभएको थियो, उहाँको उचाइ मध्यम थियो, र शिरदेखि पाउसम्म यहूदीले जस्तो वस्‍त्र लगाउनुभएको थियो। अँध्यारिँदै गइरहेको ज्योतिमा, मानिसको खैरो वस्‍त्र अलिक कालो देखिन्थ्यो, र उहाँको अनुहार अलिअलि चम्किएको देखिन्थ्यो। धेरैपटक, पत्रुसले येशूलाई भेट्न खोजेका थिए, तर कहिल्यै पनि सफल भएका थिएनन्। त्यो क्षण, पत्रुसले आफ्‍नो प्राणको गहिराइमा, यही मानिस नै आफ्नो हृदयको पवित्र जन हुनुहुन्छ भन्‍ने विश्‍वास गरे, त्यसकारण माछा मार्ने डुङ्गामा लम्पसार पर्दै तिनले भने, “के तपाईं स्वर्गको राज्यको सुसमाचार प्रचार गर्न आउनुभएका प्रभु हुनुहुन्छ? मैले तपाईंका अनुभवहरूका बारेमा सुनेको छु, तर मैले तपाईंलाई कहिल्यै देखेको छैन। मैले तपाईंलाई पछ्याउन चाहन्थेँ, तर मैले तपाईंलाई कहिल्यै भेट्टाउन सकेको थिइनँ।” त्यो बेलासम्‍म येशू डुङ्गाको कोठासम्‍म आइसक्‍नुभएको थियो, जहाँ उहाँ शान्त भई बसिरहनुभएको थियो। “उठेर आऊ अनि मेरो छेउमा बस!” उहाँले भन्‍नुभयो। “म यहाँ मलाई साँचो प्रेम गर्नेहरूलाई खोज्‍न आएको छु। म विशेष गरी स्वर्गको राज्यको सुसमाचार प्रचार गर्न आएको छु, र मसँग एउटै मनका हुनेहरूको खोजी गर्न म विभिन्‍न ठाउँमा जानेछु। के तिमी तयार छौ?” पत्रुसले जवाफ दिए: “स्वर्गमा हुनुहुने पिताले पठाउनुभएको व्यक्तिलाई मैले पछ्याउनैपर्छ। पवित्र आत्‍माले चुन्‍नुभएकोलाई मैले स्वीकार गर्नैपर्छ। मैले स्वर्गमा हुनुहुने पितालाई प्रेम गर्ने हुनाले, म कसरी तपाईंलाई पछ्याउन अनिच्छुक हुन सक्छु र?” पत्रुसका वचनहरू धार्मिक धारणाहरूले भरिएको भए पनि, येशू मुस्कुराउनुभयो र सन्तुष्टिको साथ आफ्‍नो शिर हल्‍लाउनुभयो। त्यो बेला, उहाँभित्र पत्रुसको निम्ति पिताको प्रेम प्रकट भयो।

पत्रुसले धेरै वर्षसम्म येशूलाई पछ्याए र उहाँमा धेरै कुराहरू देखे जुन अन्य मानिसहरूमा थिएनन्। एक वर्षसम्म उहाँलाई पछ्याएपछि, येशूले पत्रुसलाई बाह्र चेलाहरूमध्येबाट चुन्‍नुभयो। (अवश्य पनि येशूले यो कुरालाई उच्‍च स्वरमा बोल्‍नुभएन र अरूले यसबारेमा बिलकुलै थाहा पाएनन्।) जीवनमा, पत्रुसले आफूलाई येशूले गर्नुभएका हरेक कुराद्वारा मापन गरे। सबैभन्दा महत्वपूर्ण रूपमा, येशूले प्रचार गर्नुभएका सन्देशहरू तिनको हृदयमा गढेर बसे। तिनी सम्पूर्ण रूपले समर्पित र बफादार थिए, र तिनले उहाँविरुद्ध कहिल्यै कुनै पनि गुनासो व्यक्त गरेनन्। परिणामस्वरूप, तिनी येशू जानुहुने हरेक ठाउँमा उहाँको विश्‍वासयोग्य साथी बने। पत्रुसले येशूका शिक्षाहरू, उहाँका भद्र वचनहरू, उहाँले आफ्नो भोजनमा खानुहुने कुराहरू, उहाँका वस्त्रहरू, उहाँको आश्रय, र उहाँको यात्राको तौरतरिका अवलोकन गरे। तिनले सबै कुरामा येशूको अनुकरण गरे। तिनी कहिल्यै पनि स्व-धर्मी बनेनन्, बरु तिनले त पुराना भइसकेका सबै कुराहरूलाई फालिदिए, र वचन र कर्म दुवैमा येशूको उदाहरणलाई पछ्याए। यसै समयमा पत्रुसले स्वर्ग र पृथ्वी अनि सबै थोक सर्वशक्तिमान्‌को हातमा छन् र यही कारणले गर्दा तिनले आफूसँग कुनै व्यक्तिगत विकल्प छैन भन्‍ने अनुभूति गरे। पत्रुसले येशू जे हुनुहुन्थ्यो त्यो सबै आफूमा समाहित गरे र त्यसलाई एक उदाहरणको रूपमा प्रयोग गरे। येशूको जीवनले उहाँले गर्नुभएका काम-कुराहरूमा स्व-धर्मी हुनुहुन्नथ्यो भन्ने देखाउँछ; उहाँले आफ्नै बारेमा ठूलाठूला कुरा गर्नुको साटो मानिसहरूलाई प्रेमद्वारा प्रेरणा दिनुहुन्थ्यो। विविध काम-कुराहरूले येशू जे हुनुहुन्थ्यो त्यो देखायो, र यही कारणले गर्दा, पत्रुसले उहाँसम्बन्धी हरेक कुराहरू अनुसरण गरे। पत्रुसलाई आफ्ना अनुभवहरूले येशूको प्रमिलोपनको झन्-झन् बढी बोध गराए, र तिनले यस्ता कुराहरू भने, “मैले सारा ब्रह्माण्डभरि सर्वशक्तिमान्‌लाई खोजेको छु, र मैले स्वर्गमा र पृथ्वीमा अनि सबै थोकमा अचम्मका कामहरू देखेको छु, यसरी मैले सर्वशक्तिमान्‌को प्रेमिलोपनको गहन बोध हासिल गरेको छु। तर, मेरो आफ्नै हृदयमा यति साँचो प्रेम कहिल्यै थिएन, र मैले सर्वशक्तिमान्‌को प्रेमिलोपनलाई आफ्नै आँखाले कहिल्यै देखेको थिइन। आज सर्वशक्तिमान्‌का नजरहरूमा, उहाँले मलाई निगाहको साथ हेर्नुभएको छ, र मैले बल्‍ल परमेश्‍वरको प्रेमिलोपन अनुभूति गरेको छु। मैले अन्त्यमा के पत्ता लगाएको छु भने, परमेश्‍वरले सबै थोक सृष्टि गर्नुभएको तथ्यले मात्र मानवजातिलाई उहाँलाई प्रेम गर्ने तुल्याउँदैन; मैले त मेरो दैनिक जीवनमा उहाँको असीमित प्रेमिलोपन भेटेको छु। कसरी यो अहिले तत्काल देख्न सकिने कुराहरूमा मात्र सीमित हुन सक्छ र?” समय बित्दै जाँदा, धेरै प्रेमिलो कुराहरू पत्रुसमा देखा पर्दै गए। तिनी येशूप्रति एकदमै आज्ञाकारी बने, र अवश्य नै, तिनले केही धक्का पनि खाए। जब येशूले तिनलाई विभिन्‍न स्थानहरूमा प्रचार गर्नको लागि लैजानुहुन्थ्यो, तब पत्रुसले आफूलाई सधैँ विनम्र तुल्याएर येशूका उपदेशहरू सुन्थे। वर्षौंसम्म येशूलाई पछ्याएको कारणले तिनी कहिल्यै पनि अहङ्कारी बनेनन्। येशूले उहाँ आउनुको कारण भनेको उहाँको काम सम्पन्न गर्नको खातिर क्रूसमा टाँगिनको लागि हो भनी भन्नुभएपछि पत्रुसले आफ्नो हृदयमा धेरै पटक पीडा अनुभूति गर्थे र एकान्तमा एकलै रुन्थे। तैपनि, अन्तमा त्यो “दुर्भाग्यपूर्ण” दिन आयो। येशू पक्राउ पर्नुभएपछि, पत्रुस माछा मार्ने आफ्नो डुङ्गामा गएर एकलै रोए र यसको लागि धेरै प्रार्थनाहरू गरे। तर तिनलाई आफ्नो हृदयमा यो परमेश्‍वर पिताको इच्छा हो र यसलाई कसैले पनि बदल्न सक्दैन भन्ने थाहा थियो। तिनी आफ्नो प्रेमको कारण पीडामै रहिरहे र तिनले आँखाभरि आँसु बोकिरहे। यो अवश्य पनि मानवीय कमजोरी हो। यसरी, जब तिनले येशूलाई क्रूसमा टाँगिँदैछ भन्ने थाहा पाए, तब तिनले येशूलाई सोधे, “तपाईंले संसार छाड्नुभएपछि, के तपाईं हामीमाझ हाम्रो रखवाली गर्न फर्कनुहुनेछ त? के हामी अझै पनि तपाईंलाई देख्न सक्‍नेछौं त?” यी वचनहरू एकदमै अज्ञानतापूर्ण र मानव धारणाहरूले भरिएको भए तापनि, येशूले पत्रुसको पीडाको तिक्तता बुझ्नुभयो, यसकारण उहाँको प्रेममार्फत पत्रुसको कमजोरीलाई वास्ता गर्नुभयो: “पत्रुस, मैले तँलाई प्रेम गरेको छु। के त्यो तँलाई थाहा छ? तैँले जे भन्छस् त्यसको पछाडि कुनै कारण नभएको भए तापनि, पिताले के प्रतिज्ञा गर्नुभएको छ भने म ४० दिनमा मानिसहरूसमक्ष देखा पर्नेछु। के तँ मेरो आत्माले तिमीहरू सबैलाई बारम्बार अनुग्रह प्रदान गर्नेछ भनी विश्‍वास गर्दैनस् र?” पत्रुसले यसबाट केही सान्त्वना महसुस गरेको भए तापनि, तिनले अझै पनि एउटा कुरा छुटेको महसुस गरे, त्यसैले पुनरुत्थान हुनुभएपछि, येशू तिनीकहाँ पहिलोपल्ट खुला रूपमा देखा पर्नुभयो। तथापि, पत्रुसलाई निरन्तर आफ्ना धारणाहरूमा अल्झिनबाट रोक्नको लागि येशूले उहाँको लागि पत्रुसले तयार पारेको खर्चिलो खाना अस्वीकार गर्नुभयो र एकै निमेषमा बिलाउनुभयो। त्यस क्षणपछि, पत्रुसले अन्ततः प्रभु येशूको बारेमा गहन बुझाइ प्राप्त गरे र उहाँलाई अझ बढी प्रेम गरे। उहाँको पुनरुत्थानपश्चात, येशू बारम्बार पत्रुसकहाँ देखा पर्नुभयो। त्यो चालीस दिन बितेपछि र उहाँले स्वर्ग-आरोहण गर्नुभएपछि, उहाँ फेरि तीन पटक पत्रुसकहाँ देखा पर्नुभयो। हरेक देखा पराइ ठीक त्यो बेलामा हुन्थ्यो जुन बेलामा पवित्र आत्माको एउटा काम पूरा हुन लागेको हुन्थे अनि नयाँ कामको सुरुवात हुन लागेको हुन्थ्यो।

पत्रुसले जीवनभरि नै जीविकाको लागि माछा मार्ने काम गरे, तर त्योभन्दा पनि बढी तिनी प्रचार गर्नलाई जिए। आफ्ना पछिल्ला दिनहरूमा, तिनले पत्रुसका पहिलो र दोस्रो पत्रहरूका साथै तत्कालीन फिलाडेल्फियाको मण्डलीका लागि धेरै पत्रहरू लेखे। त्यो समयका मानिसहरू तिनीद्वारा गहन रूपमा प्रभावित भएका थिए। आफ्नै योग्यताको प्रयोग गरी मानिसहरूलाई प्रवचन सुनाउनुको सट्टा, तिनले तिनीहरूलाई जीवनको सुहाउँदो आपूर्ति प्रदान गरे। तिनले येशूले संसार छाड्नुअघि उहाँले दिनुभएका शिक्षाहरूलाई कहिल्यै भुलेनन्, र आफ्नो जीवनभरि नै तिनै शिक्षाहरूद्वारा प्रेरणा प्राप्त गरिरहे। येशूलाई पछ्याउँदाको समयमा, तिनले प्रभुको प्रेमको पैँचो मृत्युले तिर्ने र सबै काम-कुराहरूमा उहाँको उदाहरण अनुसरण गर्ने संकल्प लिए। येशूले यो कुरामा सहमति जनाउनुभयो, त्यसकारण पत्रुस ५३ वर्षको हुँदा (येशूले स्वर्ग-प्रस्थान गर्नुभएको २० वर्षभन्दा पछि), तिनलाई तिनको आकांक्षा पूरा गर्न मद्दत गर्नको लागि येशू तिनीकहाँ देखा पर्नुभयो। त्यसपछिका सात वर्षहरूमा, पत्रुसले आफैलाई चिन्ने प्रयास गर्दै समय बिताए। ती सात वर्षहरूपछि एक दिन, तिनलाई उँधोमुन्टो पारी क्रूसमा टाँगियो, यसरी तिनको असाधारण जीवनको अन्त्य भयो।

अघिल्लो: अध्याय ६

अर्को: अध्याय ८

तपाईं र तपाईंको परिवार बाँच्ने बारेमा एउटा ठूलो कुरा: के तपाईं ठूला विपत्तिहरूमा कसरी सुरक्षा प्राप्त गर्ने र बच्ने भनेर सोच्नुहुन्छ? तलको बटनमा क्लिक गर्नुहोस् र तपाईंले बाटो पाउनुहुनेछ।

सम्बन्धित विषयवस्तु

देहधारणको रहस्य (१)

अनुग्रहको युगमा, यूहन्नाले येशूको निम्ति बाटो तयार पारे। यूहन्ना आफैले परमेश्‍वरको काम गर्न सक्दैन थिए, तर केवल मानिसको कर्तव्य पूरा गरे।...

परमेश्‍वरले उहाँको हृदय अनुसारकाहरूलाई सिद्ध बनाउनुहुन्छ

परमेश्‍वर अहिले मानिसहरूको एउटा निश्चित समूहलाई प्राप्त गर्न चाहनुहुन्छ, यस्ता मानिसहरूको एउटा यस्तो झुन्ड जो उहाँसँग सहकार्य गर्न मेहनत...

परमेश्‍वरको स्वभाव बुझ्‍नु अत्यन्त महत्वपूर्ण हुन्छ

तिमीहरूले धेरै वटा कुराहरू प्राप्‍त गरेको होस् भन्‍ने मैले आशा राखेको छु, तर तिमीहरूका सबै कार्यहरू, तिमीहरूका जीवनका सबै थोकहरूले पनि मैले...

बाइबल सम्बन्धमा (३)

बाइबलमा भएका सबै कुरा परमेश्‍वरले व्यक्तिगत रूपमा बोल्नुभएका वचनहरूको अभिलेख होइनन्। बाइबलमा परमेश्‍वरको कार्यको अघिल्ला दुई चरणहरूको...

सेटिङ्ग

  • टेक्स्ट
  • थिमहरू

पृष्ठभूमिको रङ्ग

थिमहरू

फन्टहरू

फन्टको आकार

लाइन स्पेसिङ्ग

लाइन स्पेसिङ्ग

पृष्ठको चौडाइ

विषयवस्तु

खोजी

  • यो शब्दको खोजी गर्नुहोस्
  • यो पुस्तकमा खोजी गनुृहोस्

हामीलाई Messenger मा सम्पर्क गर्नुहोस्