अध्याय ४६

यी सबै वचनहरूमध्ये, आजको वचन जत्तिको बिर्सन नसकिने कुनै वचन छैनन्। यसभन्दा पहिलेका परमेश्‍वरका वचनहरूले मानिसका स्थितिहरू वा स्वर्गको रहस्यहरूलाई प्रकट गर्‍यो, तैपनि यो वर्तमान वाणीहरू विगतको जस्ता छैनन्। यसले गिल्‍ला गर्दैन वा हाँसोमा उडाउँदैन, तर यो पूर्ण रूपमा अनपेक्षित छ: यहाँ परमेश्‍वर शान्त भई बसेर मानिसहरूसँग कुरा गर्नुभएको छ। उहाँको अभिप्राय के हो? परमेश्‍वरले “आज, मैले ब्रह्माण्डभन्दा माथि नयाँ काम सुरु गरेको छु। मैले पृथ्वीका मानिसहरूलाई नयाँ सुरुवात दिएको छु, र मैले तिनीहरूलाई मेरो घरबाट निस्केर जान अनुरोध गरेको छु। अनि मानिसहरूलाई सधैँ आफैमा लिप्त हुन मन पर्ने हुनाले, म तिनीहरूलाई आत्म-सचेत हुने, र सधैँ मेरो काममा वाधा नदिने सल्‍लाह दिन्छु” भनी भन्‍नुहुँदा यसमा तँ के देख्छस्? अनि परमेश्‍वरले उल्‍लेख गर्नुभएको यो “नयाँ सुरुवात” के हो? परमेश्‍वरले मानिसहरूलाई पहिले नै छोडेर जान भन्‍नुभएको थियो, तर परमेश्‍वरको अभिप्राय भनेको तिनीहरूको विश्‍वासको जाँच गर्नु थियो। त्यसकारण आज, जब उहाँले फरक शैलीमा बोल्‍नुहुँदा, के उहाँ सच्‍चा हुनुहुन्छ कि झूटो? पहिले, परमेश्‍वरले बताउनुभएका परीक्षाहरूका बारेमा मानिसहरूलाई थाहा थिएन। सेवाकर्ताहरूको कार्यको चरणद्वारा मात्रै तिनीहरूले परमेश्‍वरका परीक्षाहरूलाई आफ्‍नो आँखाले देखे, र तिनीहरूले व्यक्तिगत रूपमा नै अनुभव गरे। तसर्थ, त्यसपछिको समयमा, पत्रुसका सयौं परीक्षाहरूको उदाहरणको कारण, मानिसहरूले प्रायजसो “यो परमेश्‍वरको परीक्षा थियो” भन्‍ने कुरालाई गलत रूपले विश्‍वास गरे। यसको साथै, परमेश्‍वरका वचनहरूमा तथ्यहरू विरलै आए। त्यसकारण, मानिसहरू परमेश्‍वरका परीक्षाहरूको बारेमा झन्-झन् गहिरो अन्धविश्‍वासमा डुबे, त्यसकारण परमेश्‍वरले बोल्‍नुभएका सबै वचनहरूमा, यो परमेश्‍वरले अघि बढाउनुभएका तथ्यहरूको कार्य हो भनेर तिनीहरूले कहिल्यै विश्‍वास गरेनन्; बरु, परमेश्‍वरसँग अरू कुनै काम नभएको हुनाले, उहाँले मानिसहरूलाई जाँच गर्न वचनहरूको निश्‍चित प्रयोग गरिरहनुभएको थियो भनेर तिनीहरूले विश्‍वास गरे। आशाविहीन देखिने तैपनि आशा दिएको जस्तो देखिने यस्ता परीक्षाहरूको बीचमा, मानिसहरूले पछ्याए, त्यसकारण परमेश्‍वरले “बसिरहनेहरू सबैले दुर्भाग्य र अशुभ भोग्‍ने सम्‍भावना हुन्छ” भनेर भनिसक्‍नुभएपछि पनि, मानिसहरूले अझै पनि पछ्याउने कार्यमा आफ्‍नो ध्यान केन्द्रित गरे, तसर्थ तिनीहरूसँग छोडेर जाने कुनै अभिप्राय थिएन। मानिसहरूले त्यस्ता भ्रमहरूका बीचमा पछ्याए, र कुनै आशा छैन भन्‍ने विषयमा तिनीहरूमध्ये एक जनाले पनि सुनिश्‍चित गर्ने आँट गरेनन्—यो परमेश्‍वरको विजयको प्रमाणको एउटा भाग हो। परमेश्‍वरको दृष्टिकोणले उहाँले सबै कुरालाई उहाँको सेवा गर्ने गरी मिलाउनुहुन्छ भन्‍ने कुरालाई देखाउँछ। मानिसहरूका भ्रमहरूले तिनीहरूलाई जुनसुकै समय वा स्थानको बाबजुद, परमेश्‍वरलाई छोडेर नजान प्रोत्साहन दिन्छ, त्यसकारण यो चरणको अवधिमा परमेश्‍वरले मानिसहरूलाई उहाँको लागि गवाही दिने तुल्याउनको लागि तिनीहरूको असिद्ध उत्प्रेरणाहरूको प्रयोग गर्नुहुन्छ, र परमेश्‍वरले “मैले मानिसहरूको एउटा समूहलाई प्राप्त गरेको छु” भनी भन्‍नुभएको वचनको गहन महत्त्व त्यही हो। शैतानले अवरोधहरू पैदा गर्नको लागि मानिसका उत्प्रेरणाहरूको प्रयोग गर्छ, जबकि परमेश्‍वरले मानिसलाई उहाँको सेवा गर्न लगाउनको लागि मानिसका उत्प्रेरणाहरूको प्रयोग गर्नुहुन्छ—“मानिसहरूले तिनीहरू भित्र प्रवेश गर्न सक्छन् भन्‍ने कल्‍पना गर्छन्, तर जब तिनीहरूले आफ्‍नो झूटो प्रवेश अनुमतिपत्र दिन्छन्, तब म तिनीहरूलाई तुरुन्तै त्यहीँ नै आगोको कुण्डमा फ्याँकिदिन्छु, र तिनीहरूले आफ्‍ना ‘परिश्रमी प्रयासहरू’ लाई ज्वालामा देख्दा, तिनीहरूले आशा गुमाउँछन्।” भन्‍ने परमेश्‍वरका वचनहरूको साँचो अर्थ यही हो। परमेश्‍वरले सबै कुरालाई उहाँको सेवा गर्ने तुल्याउनको लागि मिलाउनुहुन्छ, त्यसकारण उहाँले मानिसका विभिन्‍न विचारहरूलाई बेवास्ता गर्नुहुन्‍न, तर साहसका साथ मानिसहरूलाई छोडेर जान आज्ञा गर्नुहुन्छ; यो परमेश्‍वरको कामको आश्‍चर्यपन र बुद्धि हो—इमानदार वचनहरू र विधिलाई एउटैमा समावेश गर्नु, मानिसहरूलाई हक्‍का न बक्‍क र होस गुमेको अवस्थामा तुल्याउनु। यसबाट के देख्‍न सकिन्छ भने, परमेश्‍वरले साँच्‍चै नै मानिसहरूलाई उहाँको घरबाट निस्केर जान आज्ञा गरिरहनुभएको छ, यो कुनै प्रकारको परीक्षा होइन, र परमेश्‍वरले यस मौकामा यसो भन्‍नुहुन्छ, “तैपनि म मानिसहरूलाई यदि तिनीहरूले आशिषहरू प्राप्त गर्न सकेनन् भने, मेरो बारेमा कसैले पनि गुनासो गर्न सक्दैनन् भनेर पनि भन्छु।” परमेश्‍वरका वचनहरू सच्‍चा हुन् कि गलत हुन् भन्‍ने कुरालाई कसैले पनि बुझ्‍न सक्दैनन्, तैपनि परमेश्‍वरले मानिसहरूलाई स्थिर गर्न, छोडेर जाने तिनीहरूको इच्‍छाबाट तिनीहरूलाई मुक्त गर्नको लागि यो अवसर लिनुहुन्छ। तसर्थ, यदि कुनै दिन तिनीहरूलाई श्राप दिइयो भने, मानिसहरूले “सुन्दा नमीठो लाग्‍ने शब्‍दहरू नै राम्रा शब्‍दहरू हुन्” भनेर भनेजस्तै, तिनीहरूलाई परमेश्‍वरका वचनहरूले पूर्व-चेतावनी दिइसकिएको हुनेछ। आज, परमेश्‍वरप्रतिको मानिसहरूको प्रेम उत्सुक र इमानदार छ, त्यसकारण तिनीहरूले सच्‍चा हो कि झूटो हो भनी पत्ता लगाउन नसकेका वचनहरूमा, तिनीहरूलाई जितिए र तिनीहरूले परमेश्‍वरलाई प्रेम गर्न पुगे, त्यही कारणले परमेश्‍वरले भन्‍नुभयो, “मैले पहिले नै मेरो महान् काम पूरा गरिसकेको छु।” परमेश्‍वरले “मलाई आशा छ तिनीहरूले बाँच्‍ने तिनीहरूको आफ्‍नै मार्ग भेट्टाउँछन्। यसमा म शक्तिहीन छु” भनी भन्‍नुहुँदा, यो परमेश्‍वरका यी सबै वचनहरूको वाणीको वास्तविकता हो—तैपनि मानिसहरूलाई त्यस्तो लाग्दैन; बरु, तिनीहरूले परमेश्‍वरका वचनहरूमा अलिकति पनि ध्यान नदिइकन पछ्याएका छन्। त्यसकारण जब परमेश्‍वरले, “भविष्यमा, हाम्रो बीचमा कुनै वचनहरू हुनेछैन, हामीसँग कुराकानी गर्नलाई केही पनि हुनेछैन, हामी एक-अर्कालाई हस्तक्षेप गर्नेछैनौं, हामी आ-आफ्‍नै बाटो लाग्‍नेछौं” भनी भन्‍नुहुन्छ, यी वचनहरू वास्तविक हुन्, र यी वचनहरू अलिकति पनि कलङ्कित छैनन्। मानिसहरूले जे विचार गरे पनि, परमेश्‍वरको “तर्क विहीनता” यही हो। परमेश्‍वरले पहिले नै शैतानको अघि गवाही दिइसक्‍नुभएको छ, र समय वा स्थानको बाबजुद, सबै मानिसहरूलाई उहाँलाई छोडेर नजाने बनाउनुहुनेछ भनेर परमेश्‍वरले भन्‍नुभएको छ—त्यसकारण कामको यो चरणलाई पूरा गरिएको छ, र परमेश्‍वरले मानिसका गुनासाहरूलाई कुनै ध्यान दिनुहुन्‍न। तैपनि परमेश्‍वरले सुरुदेखि नै यो कुरालाई स्पष्ट पार्नुभएको छ, त्यसकारण मानिसहरू विवश बनेका छन्, आफ्‍नो रिसलाई पचाउन र आफ्‍नो जिब्रोलाई काबुमा राख्‍न बाध्य बनेका छन्। परमेश्‍वर र शैतान बीचको युद्ध पूर्ण रूपमा मानिसमा आधारित छ। मानिसहरूसँग आफूमाथि कुनै नियन्त्रण छैन; तिनीहरू पूर्ण र साँचो रूपमा कठपुतलीहरू हुन्, जबकि दृश्य पछाडिबाट कठपुतलीको डोरी तान्‍ने परमेश्‍वर र शैतान हुन्। जब परमेश्‍वरले मानिसहरूलाई उहाँको गवाही दिन प्रयोग गर्नुहुन्छ, तब उहाँले मानिसहरूलाई उहाँको सेवाको निम्ति प्रयोग गर्न उहाँले विचार गर्न सक्‍नुहुने, सम्‍भव भएको सबै कुरा गर्नुहुन्छ, यसरी मानिसहरूलाई शैतानको चालबाजीमा पर्न दिनुहुन्छ, र साथै, परमेश्‍वरको निर्देशन मान्‍ने तुल्याउनुहुन्छ। अनि जब परमेश्‍वरले दिन चाहनुभएको गवाही समाप्त भएपछि, उहाँले मानिसहरूलाई एकातिर पन्छ्याउनुहुन्छ र कष्ट भोग्‍न छोडिदिनुहुन्छ, यस क्रममा तिनीहरूसँग आफ्‍नो कुनै सम्‍बन्ध नभएको जस्तो गर्नुहुन्छ। जब उहाँले मानिसहरूलाई फेरि प्रयोग गर्ने चाहना गर्नुहुन्छ, तब उहाँले तिनीहरूलाई फेरि पनि उठाउनुहुन्छ र तिनीहरूलाई प्रयोग गर्नुहुन्छ, अनि मानिसहरूलाई यसको बारेमा अलिकति पनि जानकारी छैन। तिनीहरू मालिकले आफ्‍नो इच्‍छा अनुसार प्रयोग गर्ने गोरु वा घोडा जस्तै हुन्, तिनीहरूमध्ये कसैसँग पनि आफूमाथि नियन्त्रण छैन। यो अलिक दुःखद सुनिन सक्छ, तर मानिसहरूसँग तिनीहरू आफैमाथि कुनै नियन्त्रण भए पनि नभए पनि, परमेश्‍वरको सेवा गर्नु भनेको आदरको कुरा हो, खिन्न हुनुपर्ने कुरा होइन। यस्तो लाग्छ मानौं परमेश्‍वरले यसरी नै काम गर्नुपर्छ। के सर्वशक्तिमान्‌को खाँचोलाई पूरा गर्न सक्‍नु गर्व गर्नुपर्ने कुरा होइन र? त्यसोभए, तँलाई के लाग्छ? के तैँले कहिल्यै परमेश्‍वरको लागि सेवा गर्ने संकल्प गरेको छस्? के तँ अझै पनि तेरो आफ्‍नै स्वतन्त्रताको खोजी गर्ने अधिकारलाई पक्रिराख्न चाहन्छस्?

जे भए पनि, परमेश्‍वरले गर्नुहुने सबै कुरा असल र अनुकरणयोग्य छन्, अनि मानिस र परमेश्‍वर आखिर फरक छन्। यही कुराको आधारमा, तैँले परमेश्‍वरलाई मानव हृदयले प्रेम गर्नुपर्छ, चाहे तेरो प्रेमको लागि परमेश्‍वरसँग कुनै कदर होस् या नहोस्। परमेश्‍वरका वचनहरूले परमेश्‍वरको हृदयभित्र ठूलो उदासपन छ भन्‍ने देखाउँछन्। परमेश्‍वरका वचनहरूले गर्दा मात्रै मानिसहरू शोधन हुन्छन्। तैपनि, आखिर यो काम हिजो मात्रै भएको हो—त्यसकारण, परमेश्‍वरले यसपछि वास्तवमा के गर्नुहुनेछ? यो कुरा आजको दिनसम्‍म गुप्त रहन्छ, त्यसैले मानिसहरू यसलाई बुझ्‍न वा यसलाई थाहा पाउन असमर्थ छन्, अनि परमेश्‍वरको सङ्गीत बजेको बेला गाउने बाहेक केही पनि गर्न सक्दैनन्। तैपनि, परमेश्‍वरले भन्‍नुहुने सबै कुरा वास्तविक छन्, र यो सबै सत्य साबित हुन्छन्—यसमा कुनै शङ्‍का छैन!

अघिल्लो: अध्याय ४४ र ४५

अर्को: परिचय

तपाईं र तपाईंको परिवार बाँच्ने बारेमा एउटा ठूलो कुरा: के तपाईं ठूला विपत्तिहरूमा कसरी सुरक्षा प्राप्त गर्ने र बच्ने भनेर सोच्नुहुन्छ? तलको बटनमा क्लिक गर्नुहोस् र तपाईंले बाटो पाउनुहुनेछ।

सम्बन्धित विषयवस्तु

जसले सिक्दैनन् र अनजान रहन्छन्: के तिनीहरू जनावरहरू होइनन् र?

तँ आजको बाटोमा हिँड्ने क्रममा सबैभन्दा उपयुक्त किसिमको खोजी के हो? तेरो खोजीमा, तैँले आफैलाई कस्तो किसिमको व्यक्तिको रूपमा हेर्नुपर्छ? यसले...

बाइबल सम्बन्धमा (३)

बाइबलमा भएका सबै कुरा परमेश्‍वरले व्यक्तिगत रूपमा बोल्नुभएका वचनहरूको अभिलेख होइनन्। बाइबलमा परमेश्‍वरको कार्यको अघिल्ला दुई चरणहरूको...

सेटिङ्ग

  • टेक्स्ट
  • थिमहरू

पृष्ठभूमिको रङ्ग

थिमहरू

फन्टहरू

फन्टको आकार

लाइन स्पेसिङ्ग

लाइन स्पेसिङ्ग

पृष्ठको चौडाइ

विषयवस्तु

खोजी

  • यो शब्दको खोजी गर्नुहोस्
  • यो पुस्तकमा खोजी गनुृहोस्

हामीलाई Messenger मा सम्पर्क गर्नुहोस्