अय्यूबको विषयमा मानिसहरूका धेरै वटा भ्रमहरू

13 अगस्ट 2021

अय्यूबले भोगेका कष्ट परमेश्‍वरले पठाउनुभएका सन्देशवाहकहरूको काम थिएन, न त त्यो परमेश्‍वरको आफ्नै हातद्वारा भएको थियो। बरु, त्यो व्यक्तिगत रूपमा शैतान, परमेश्‍वरको शत्रुले पैदा गरेको थियो। फलस्वरूप, अय्यूबले भोगेका कठिनाइहरूको स्तर प्रगाढ थियो। तैपनि यस पलमा अय्यूबले कुनै कुरालाई बाँकी नराखी, आफ्नो मनमा परमेश्‍वर सम्‍बन्धी आफ्नो दैनिक ज्ञान, आफ्नो दैनिक कार्यका सिद्धान्तहरू र परमेश्‍वरप्रतिको आफ्नो आचरण प्रकट गरिरहेका थिए—सत्यता यही हो। यदि अय्यूब परीक्षामा नपरेको भए, यदि परमेश्‍वरले अय्यूबमाथि जाँचहरू नल्याउनुभएको भए जब अय्यूबले “यहोवाले दिनुभयो र यहोवाले नै लानुभएको छ; यहोवाको नाउँको प्रशंसा होस्,” भने, तब तँ तिनलाई पाखण्डी भन्ने थिइस्; परमेश्‍वरले तिनलाई त्यत्ति धेरै सम्पत्तिहरू दिनुभएको थियो, त्यसैले तिनले अवश्य यहोवाको नाउँलाई धन्यको भन्‍नेथिए। यदि परीक्षाहरूमा पर्नुभन्दा अघि अय्यूबले “के हामीले परमेश्‍वरको हातबाट असल कुराचाहिँ ग्रहण गर्ने र खराबीचाहिँ ग्रहण नगर्ने?” भन्थे भने, तैँले अय्यूब बढाइचढाइ कुरा गर्दैछन्, र तिनले परमेश्‍वरको नाउँ त्याग्नेछैनन् किनकि तिनले बारम्बार परमेश्‍वरको हातद्वारा आशिष् पाएका थिए भनी भन्नेथिइस्। यदि परमेश्‍वरले तिनीमाथि विपत्ति ल्याउनुभएको भए, तिनले अवश्य परमेश्‍वरको नाउँलाई त्याग्नेथिए भनेर तैँले भन्नेथिइस्। तैपनि जब अय्यूबले आफूलाई यस्तो परिस्थितिमा भेट्टाए जुन कसैले पनि चाहँदैन वा देख्न चाहँदैन, जुन परिस्थितिमा कोही पनि पर्न चाहँदैन, यस्तो परिस्थिति जुन परमेश्‍वरले पनि हेर्न सक्नुभएन, तब अय्यूबले अझै पनि आफ्नो निष्ठा थामेर राख्न सके: “यहोवाले दिनुभयो र यहोवाले नै लानुभएको छ; यहोवाको नाउँको प्रशंसा होस्,” अनि “के हामीले परमेश्‍वरको हातबाट असल कुराचाहिँ ग्रहण गर्ने र खराबीचाहिँ ग्रहण नगर्ने?” यस समयमा अय्यूबको आचरणको सामना गरेपछि, ती ठूलठूला कुरा गर्ने अनि अक्षरहरू र सिद्धान्तहरूको कुरा गर्न मन पराउने मानिसहरू सबै चुपचाप भए। बोलीमा मात्र परमेश्‍वरको नाउँको गुणगान गर्ने, तापनि परमेश्‍वरका जाँचहरू कहिल्यै स्वीकार नगर्नेहरूलाई अय्यूबले बलियो गरी समाति राखेको निष्ठाले दोषी ठहराउँछन्, र मानिस परमेश्‍वरको मार्गमा दृढ रहन सक्षम छ भनी कहिल्यै पनि विश्‍वास नगर्नेहरू अय्यूबको साक्षीद्वारा न्याय गरिन्छन्। यी परीक्षाहरूको अवधिमा अय्यूबको आचरण र तिनले बोलेका शब्दहरूको सामना गर्नु पर्दा, कोही-कोही मानिसहरू अलमल्लमा पर्नेछन्, कतिले डाह महसुस गर्नेछन्, कसैलाई शङ्का लाग्नेछ र अझ कोही त चासो नभएको जस्तो अय्यूबको साक्षीप्रति नाक बङ्ग्याउँछन्, किनभने तिनीहरूले जाँचको समयमा अय्यूबमाथि आइपरेको यातना देखेका, र अय्यूबले बोलेका वचनहरू पढेका मात्र हुँदैनन्, तर अय्यूबमाथि परीक्षाहरू आइपर्दा तिनले प्रकट गरेको मानव “कमजोरी” लाई पनि देखेका हुन्छन्। यो “कमजोरी” नै अय्यूबको सिद्धताको त्रुटि हो, परमेश्‍वरको नजरमा सिद्ध रहेको मानिसमा भएको खोट हो भन्‍ने तिनीहरू विश्‍वास गर्छन्। भन्‍नुको अर्थ, सिद्ध मानिसहरू निर्दोष हुन्छन्, निष्खोट वा कपटरहित हुन्छन्, उनीहरूको कुनै कमजोरी हुँदैन, पीडाको ज्ञान हुँदैन, उनीहरू कहिल्यै दुःखी वा विचलित महसुस गर्दैनन्, र घृणा वा कुनै बाहिरी चरम व्यवहार गर्दैनन् भन्‍ने विश्‍वास गरिन्छ; फलस्वरूप, धेरैजसो मानिसहरू अय्यूब साँच्चै सिद्ध थिए भनी विश्‍वास गर्दैनन्। मानिसहरू तिनको परीक्षणको अवधिको तिनको धेरैजसो व्यवहारलाई स्वीकार गर्दैनन्। उदाहरणको लागि, जब अय्यूबले आफ्नो सम्पत्ति र छोराछोरीहरू गुमाए, मानिसहरूले सोचेजस्तो तिनी आँसुमा डुबेनन्। तिनमा “शिष्टताको अभाव” भएको कुराले मानिसहरूलाई तिनी कठोर मनका थिए भन्‍ने सोच्न बाध्य पार्छ, किनकि आफ्नो परिवारको निम्ति तिनमा आँसु र स्नेह थिए थिएन। यो अय्यूबप्रतिको तिनीहरूको सुरुको नराम्रो प्रभाव हो। उनीहरूलाई उनको यसपछिको व्यवहार झन् अचम्‍मको लाग्छ: “आफ्‍नो खास्टो च्याते” लाई मानिसहरूले परमेश्‍वरप्रतिको उनको अनादरको रूपमा हेर्छन्, र “आफ्‍नो कपाल खौरे” भन्ने वाक्यलाई परमेश्‍वरप्रतिको अय्यूबको निन्दा र विरोध हो भनेर गलत रूपमा विश्‍वास गर्छन्। अय्यूबका यी शब्दहरू बाहेक “यहोवाले दिनुभयो र यहोवाले नै लानुभएको छ; यहोवाको नाउँको प्रशंसा होस्,” मानिसहरूले अय्यूबमा पाइएको कुनै पनि धार्मिकताबारे केही पनि बुझेनन् जुन धार्मिकतालाई परमेश्‍वरले प्रशंसनीय ठान्‍नुभएको थियो, र यसरी उनीहरूमध्ये धेरैले गर्ने अय्यूबको मूल्याङ्कन, बुझ्न नसकिने, भ्रम, शङ्का, निन्दा र शब्‍दको मात्र स्वीकृति बाहेक अरू केही हुँदैन। तिनीहरूमध्ये कसैले पनि अय्यूब सिद्ध र इमानदार मानिस थियो, तिनी परमेश्‍वरसँग डराउने र खराबीबाट अलग रहने व्यक्ति थियो भनी यहोवा परमेश्‍वरले बोल्‍नुभएका वचनहरूलाई साँच्चै बुझ्न र यसको कदर गर्न सक्दैनन्।

अय्यूबको सम्बन्धमा उनीहरूका माथिको विचारको आधारमा, मानिसहरूलाई तिनको धार्मिकतामा अझ शङ्का छ, किनभने धर्मशास्‍त्रमा लेखिएका अय्यूबका कार्यहरू र तिनको आचरण मानिसहरूले कल्‍पना गर्ने जत्तिको अत्यन्तै हृदयस्पर्शी थिएनन्। तिनले कुनै ठूला युद्धहरू नगरेका मात्र होइन, तर खरानीमा बसेर आफैलाई कन्याउन तिनले माटोको भाँडाको खपेटा पनि लिएका थिए। यो कार्यले पनि मानिसहरूलाई चकित पार्छ र तिनीहरूले अय्यूबको धार्मिकताको बारेमा शङ्का गर्ने, र इन्कार समेत गर्ने गर्छन्, किनकि आफैलाई कन्याउँदा अय्यूबले प्रार्थना गरेनन् वा परमेश्‍वरसँग वाचा गरेनन्; न त तिनले पीडाको आँसु नै झारे। यस समयमा, मानिसहरू केवल अय्यूबको कमजोरी मात्र देख्छन्, र अरू केही देख्दैनन्, त्यसैले अय्यूबले, “के हामीले परमेश्‍वरको हातबाट असल कुराचाहिँ ग्रहण गर्ने र खराबीचाहिँ ग्रहण नगर्ने?” भनेको सुन्दा पनि तिनीहरूलाई कुनै प्रभाव पार्दैन, वा अनिश्‍चित हुन्छन्, र अझै पनि अय्यूबका शब्‍दहरूबाट तिनको धार्मिकतालाई पत्ता लगाउन सक्दैनन्। अय्यूबले आफ्नो परीक्षा र सतावटको बेला मानिसहरूलाई दिने आधारभूत धारणा के हो भने, तिनी न त लत्रिन्छन् न अहङ्कारी बन्छन्। तिनको हृदयको गहिराइमा खेलेको व्यवहारको कथालाई मानिसहरूले देख्दैनन् न त उनीहरूले तिनको हृदयमा परमेश्‍वरको डर देख्छन् न त तिनले दुष्टबाट अलग रहने मार्गको सिद्धान्त पालना गरेको नै देख्छन्। तिनको धैर्यताको कारण मानिसहरूले तिनको सिद्धता र इमानदारीता खाली शब्दहरू मात्र हुन्, परमेश्‍वरप्रतिको तिनको डर अफवाह मात्र थियो भन्‍ने ठान्छन्; यस बीचमा, बाहिरी रूपमा प्रकट गरिएको “कमजोरी” ले उनीहरूमा गहिरो प्रभाव पार्छ, जसले उनीहरूलाई त्यस विषयमा “नयाँ दृष्टिकोण” दिन्छ, र परमेश्‍वरले सिद्ध र इमानदार भनी परिभाषित गर्नुहुने मानिसप्रति “नयाँ बुझाइ” पनि दिन्छ। जब अय्यूबले आफ्नो मुख खोले र आफू जन्मेको दिनलाई सरापे तब यस्तो “नयाँ दृष्टिकोण” र “नयाँ बुझाइ” प्रमाणित हुन्छन्।

अय्यूबको विषयमा मानिसहरूका धेरै वटा भ्रमहरू

तिनले भोग्नु परेको यातनाको स्तर कुनै पनि मानिसका लागि अकल्पनीय र अकथनीय रहेको भए पनि, तिनले कुनै धर्म-विरोधी कुराहरू बोलेनन्, तर आफ्नै तरिकाले आफ्‍नो शरीरको पीडा कम गरे। धर्मशास्त्रमा लेखिएझैं तिनले भने: “म जन्मेको दिन र बालक जन्मिएको छ भनी भनिएको त्यो रात नष्ट होस्” (अय्यूब ३:३)। हुन सक्छ, कसैले पनि यी वचनहरूलाई महत्त्वपूर्ण ठानेको छैन, र हुन सक्छ ती वचनमा ध्यान दिने मानिसहरू पनि छन्। तिमीहरूको विचारमा, के ती वचनहरूको अर्थ अय्यूबले परमेश्‍वरको विरोध गरेका हुन् भन्‍ने हुन्छ? के ती परमेश्‍वर विरुद्धका गुनासो हुन्? मलाई थाहा छ कि तिमीहरूमध्ये धेरै जना अय्यूबले बोलेका यी शब्दहरूबारे निश्‍चित विचारहरू राख्छौ र के विश्‍वास गर्छौ भने, यदि अय्यूब सिद्ध र इमानदार थिए भने तिनले कुनै कमजोरी वा शोक देखाउँदैनथिए, र शैतानको कुनै आक्रमणलाई सकरात्मक रूपमा सामना गर्नुपर्थ्यो, र शैतानका परीक्षाहरूको सामना गर्दा मुस्कुराउनु समेत पर्थ्यो। शैतानले तिनको शरीरमा ल्याएको कुनै पनि यातनाप्रति तिनले थोरै पनि प्रतिक्रिया दिनु हुँदैनथियो, न त तिनले आफ्नो हृदयमा भएको कुनै पनि भावनालाई नै धोका दिनु पर्थ्यो। तिनले परमेश्‍वरलाई ती परीक्षाहरू अझ कठोर बनाउनुहोस् भनेर समेत अनुरोध गर्नुपर्थ्यो। अटल र परमेश्‍वरसँग साँच्‍चै डराउने र खराबीबाट टाढा रहने व्यक्तिले यही कुरा प्रकट गर्नुपर्छ र उसमा यही कुरा हुनुपर्छ। यस चरम यातनाको बीचमा, अय्यूबले आफ्नो जन्म दिनलाई सराप्ने बाहेक केही पनि गरेनन्। उनले परमेश्‍वरको बारेमा गुनासो गरेनन्, परमेश्‍वरको विरोध गर्ने कुनै अभिप्राय तिनमा हुने त परै जाओस्। यो गर्नुभन्दा भन्‍नु धेरै सजिलो छ, किनकि प्राचीन समयदेखि आजसम्म कसैले यस्तो परीक्षाहरूको सामना गरेको छैन वा अय्यूबले भोगेका पीडा भोगेको छैन। त्यसोभए किन कसैलाई पनि अय्यूबको जस्तो परीक्षामा पारिएको छैन? किनभने परमेश्‍वर दृष्टिकोणमा, कसैले पनि त्यस्तो जिम्मेवारी वा आदेश लिन सक्दैन, अय्यूबले गरेजस्तै कसैले पनि गर्न सक्दैन, र यसबाहेक, आफूमाथि यातना आइपर्दा अय्यूबले जस्तो कसैले पनि आफ्नो जन्म दिनलाई सराप्ने। र यहोवा परमेश्‍वरको नाउँलाई धन्यको भनिरहने कार्य गर्न सक्दैन। कसैले यो गर्न सक्छ? जब हामी अय्यूबको बारेमा यो भन्छौं, के हामी तिनको व्यवहारको प्रशंसा गरिरहेका हुन्छौं? तिनी एक धर्मी व्यक्ति थिए, र तिनले परमेश्‍वरको निम्ति त्यस्तो गवाही दिन सके, र आफ्‍नो हातले टाउको लुकाएर शैतानलाई भगाउन सके, यसैले गर्दा परमेश्‍वरलाई दोष लगाउन त्यो फेरि कहिल्यै उहाँको सामने आएन—त्यसोभए तिनको प्रशंसा गर्नुमा के गलत छ? के तिमीहरूको स्तर परमेश्‍वरको भन्दा उच्च हुन सक्छ? के तिमीहरूमाथि परीक्षाहरू आउँदा तिमीहरू अय्यूबले भन्दा राम्रो व्यवहार गर्न सक्‍नेछौ? परमेश्‍वरले अय्यूबको प्रशंसा गर्नुभयो—तिमीहरूमा के आपत्ति हुन सक्छ?

अय्यूबले आफ्नो जन्म दिनलाई सराप्छन्, किनकि तिनीद्वारा परमेश्‍वरलाई कष्ट भएको तिनी चाहँदैनन्

म बारम्बार भन्छु कि परमेश्‍वरले मानिसको हृदय भित्र हेर्नुहुन्छ, जबकि मानिसहरूले बाहिर हेर्छन्। परमेश्‍वरले मानिसको हृदयमा हेर्नुहुने भएकोले, उहाँले तिनीहरूको सार बुझ्नुहुन्छ, जबकि मानिसहरूले अरू मानिसहरूको सार तिनीहरूको बाहिरी कुराको आधारमा परिभाषित गर्छन्। जब अय्यूबले आफ्नो मुख खोले र आफू जन्मेको दिनलाई सरापे, यस कार्यले अय्यूबका तीन मित्र लगायत सबै आत्मिक व्यक्तिहरूलाई चकित पार्‍यो। मानिस परमेश्‍वरबाट आयो, र जीवन र शरीर, साथै आफ्नो जन्म दिनका लागि उहाँप्रति कृतज्ञ हुनुपर्दछ, जुन परमेश्‍वरले तिनलाई दिनुभएको हुन्छ, र उसले ती कुरालाई सराप्नु हुँदैन। यो साधारण मानिसहरूले बुझ्‍न र विचार गर्न सक्‍ने कुरा हो। परमेश्‍वरलाई पछ्याउने जोकोहीको लागि, यो बुझाइ पवित्र र अपरिवर्तनीय छ, र यो कहिल्यै परिवर्तन हुन नसक्‍ने सत्यता हो। अर्कोतर्फ, अय्यूबले नियमहरू तोडे: तिनले आफ्नो जन्म दिनलाई सरापे। यो साधारण मानिसहरूले निषेधित क्षेत्र पार गर्ने क्रममा गर्ने विचार गर्ने कार्य हो। अय्यूब मानिसहरूको बुझाइ र सहानुभूतिको हकदार नरहेको मात्र होइन, तिनी परमेश्‍वरको क्षमाको पनि हकदार छैनन्। यसको साथै, अझ धेरै मानिसहरू अय्यूबको धार्मिकताप्रति शङ्कालु हुन्छन्, किनकि तिनीप्रतिको परमेश्‍वरको कृपाले अय्यूबलाई आफैप्रति लिप्त बनाएको थियो भन्‍ने देखिन्छ; यसले तिनलाई यति साहसी र लापरवाह बनायो कि तिनले आफ्नो जीवनकालमा तिनलाई आशिष् दिने र हेरचाह गर्नुहुने परमेश्‍वरलाई धन्यवाद नदिएका मात्र होइन, तर आफ्नो जन्म दिनलाई पनि विनाशमा धकेले। यदि यो परमेश्‍वरको विरोधमा छैन भने, यो के हो त? त्यस्ता सतहीपनले मानिसहरूलाई अय्यूबको यस कार्यको भर्त्सना गर्ने प्रमाण प्रदान गर्दछ, तर त्यसबेला अय्यूबले के सोचिरहेका थिए भनेर कसले थाहा पाउन सक्छ? अय्यूबले किन त्यस्तो व्यवहार गर्‍यो भनेर कसले जान्‍न सक्छ? केवल परमेश्‍वर र अय्यूबलाई मात्र यहाँको भित्री कथा र कारणहरू थाहा छ।

जब शैतानले अय्यूबका हाडहरूलाई पीडा दिन आफ्नो हात फैलायो, अय्यूब यसको पकडमा पर्‍यो र उम्कनका लागि कुनै तिनीसँग साधन थिएन वा प्रतिरोध गर्ने बल थिएन। तिनको शरीर र प्राणले ठूलो पीडा भोग्नु परेको थियो र यस पीडाले उनलाई देहमा जिउने मानवको तुच्छता, कमजोरी र शक्तिहीनताको बारेमा गहिरो रूपमा सचेत गरायो। साथै, परमेश्‍वरले किन मानवजातिको वास्ता गर्न र उसलाई हेरचाह गर्न ध्यान दिनुहुन्छ भन्ने कुराको पनि तिनले गहिरो सराहना र बुझाइ प्राप्त गरे। शैतानको पकडमा हुँदा, अय्यूबले के महसुस गरे भने, देह र मासुको मानिस वास्तवमा यत्ति शक्तिहीन र कमजोर छ। जब तिनले घुँडा टेके र परमेश्‍वरलाई प्रार्थना गरे, परमेश्‍वरले आफ्नो अनुहार छोप्दै हुनुहुन्छ र लुक्दै हुनुहुन्छ जस्तो तिनले महसुस गरे, किनकि परमेश्‍वरले तिनलाई पूर्ण रूपमा शैतानको हातमा सुम्पिदिनुभएको थियो। त्यही समयमा, परमेश्‍वर पनि तिनको निम्ति विलाप गर्नुभयो, साथै, तिनको लागि दुःखित हुनुभयो; परमेश्‍वर तिनको पीडाद्वारा पीडित हुनुभयो, र तिनको चोटले चोट पुर्‍यायो…। अय्यूबले परमेश्‍वरको पीडा महसुस गरे, साथसाथै यो परमेश्‍वरका लागि कति धेरै असहनीय थियो सो पनि महसुस गरे…। अय्यूबले परमेश्‍वरमा कुनै शोक ल्याउन चाहेनन्, न त परमेश्‍वर तिनको लागि बिलौना गर्नुभएको नै तिनले चाहन्थे, तिनीद्वारा परमेश्‍वरलाई पीडा भएको तिनले हेर्न चाहने कुरा त परै जाओस्। यस समयमा देहले आफूमाथि ल्याएको पीडा अबदेखि सहन नपरोस् भनेर अय्यूबले आफ्नो शरीरबाट आफूलाई अलग पार्न मात्र खोजेका थिए, किनकि यसले तिनको पीडाद्वारा परमेश्‍वरलाई सताउन छोड्ने थियो—तर तिनले त्यसो गर्न सकेनन्, र तिनले देहको पीडा मात्रै होइन, तर परमेश्‍वरलाई चिन्तित नतुल्याउन चाहेको कष्ट पनि सहनु पर्नेथियो। एउटा शरीरबाट आएको र एउटा आत्माबाट आएको यी दुई पीडाहरूले अय्यूबलाई हृदय विदारक, शरीर नै तोड्ने पीडा दियो, र मासु र रगतले बनिएको मानिसका सीमितताहरूले कसरी उसलाई निराश र असहाय महसुस गराउन सक्छ भन्ने महसुस गरायो। यस्तो परिस्थितिमा परमेश्‍वरप्रतिको तिनको चाहना झनै तीव्र हुँदै गयो र शैतानप्रतिको तिनको घृणा झनै तीव्र भयो। यस समयमा, अय्यूबले उनको खातिर परमेश्‍वरले आँशु झार्नुभएको वा पीडा भोग्‍नुभएको देख्‍नुभन्दा आफू मानव संसारमा कहिल्यै नजन्मेको भए, र तिनी अस्तित्वमा नभएको भए हुनेथियो भन्‍ने कामना गरे। तिनले आफ्नो शरीरलाई गहन रूपमा घृणा गर्न थाले, आफू जन्मेको दिन, र तिनीसँग जोडिएका सबै थोकका लागि समेत तिनले दिक्‍क र थकित महसुस गर्न थाले। तिनी आफू जन्मेको दिन वा त्यससँग सम्‍बन्धी कुनै पनि कुरा तिनले सुन्‍न चाहँदैनथे, त्यसैले तिनले आफ्नो मुख खोले र आफ्नो जन्म दिनलाई सरापे: “म जन्मेको दिन र बालक जन्मिएको छ भनी भनिएको त्यो रात नष्ट होस्। त्यो दिन अन्धकार होस्; यसलाई परमेश्‍वरले माथिबाट वास्ता नगर्नुभएको होस्, न त त्यसमाथि ज्योति नै चम्कोस्” (अय्यूब ३:३-४)। अय्यूबका शब्दहरूले उनी आफैप्रतिको तिनको घृणालाई प्रस्तुत गर्छ, “म जन्मेको दिन र बालक जन्मिएको छ भनी भनिएको त्यो रात नष्ट होस्,” साथै तिनले आफैप्रति अनुभव गरेको दोषलाई र परमेश्‍वरलाई पीडा दिएकोमा तिनी ऋणी भएको महसुस गरेको कुरालाई पनि यसले बताउँछ। “यसलाई परमेश्‍वरले माथिबाट वास्ता नगर्नुभएको होस्, न त त्यसमाथि ज्योति नै चम्कोस्।” यी दुई खण्डहरू अय्यूबलाई त्यो बेला कस्तो अनुभूति भएको थियो त्यसको अन्तिम अभिव्यक्ति हुन्, र सबैको निम्ति यसले तिनको सिद्धता र इमानदारीतालाई प्रदर्शन गर्दछ। साथै, अय्यूबले चाहे जस्तै, परमेश्‍वरप्रतिको तिनको विश्‍वास र आज्ञाकारीता र परमेश्‍वरप्रतिको डर साँच्चै उच्च पारिए। अवश्य नै, नै परमेश्‍वरले अपेक्षा गर्नुभएको उत्थान यही थियो।

— वचन देहमा देखा पर्नुहुन्छको “परमेश्‍वरको काम, परमेश्‍वरको स्वभाव र परमेश्‍वर स्वयम् २” बाट उद्धृत गरिएको

तपाई र तपाईको परिवारलाई अति आवश्यक छ भनेर आह्वान गर्दै: पीडा बिना सुन्दर जीवन बिताउने मौका प्राप्त गर्न प्रभुको आगमनलाई स्वागत गर्नु। यदि तपाईं आफ्नो परिवारसँग यो आशिष प्राप्त गर्न चाहनुहुन्छ भने, कृपया हामीलाई सम्पर्क गर्न बटन क्लिक गर्नुहोस्। हामी तपाईंलाई प्रभुको आगमनलाई स्वागत गर्ने बाटो फेला पार्न मद्दत गर्नेछौं।

सम्बन्धित विषयवस्तु

अय्यूबले शैतानलाई पराजित गर्छन् र परमेश्‍वरको नजरमा साँचो पुरुष बन्छन्

जब अय्यूबले सर्वप्रथम आफ्‍ना परीक्षाहरू भोगेका थिए, तिनीबाट तिनका सबै सम्पत्ति र तिनका सबै छोराछोरी खोसियो, तर तिनी लडेनन् वा त्यसको...

अय्यूबले परमेश्‍वरको नाउँलाई धन्यको भन्छन् र आशिषहरू वा विपत्तिको बारेमा सोच्दैनन्

त्यहाँ एउटा तथ्य छ जुन तथ्यलाई धर्मशास्त्रमा उल्‍लेख गरिएको अय्यूबका कथाहरूमा कहीँ पनि समावेश गरिएको छैन, र आज हामी यही तथ्यमा ध्यान...

यदि मानिसको हृदयमा परमेश्‍वरप्रति दुस्मनीमा छ भने, मानिसले कसरी परमेश्‍वरको भय मान्न र खराबीबाट अलग रहन सक्छ?

आजका मानिसहरूसँग अय्यूबको जस्तै मानवता नभएको हुनाले, तिनीहरूको प्रकृति सार के हो, र परमेश्‍वरप्रति तिनीहरूको दृष्टिकोण कस्तो छ? के तिनीहरू...

शैतानले पहिलो पटक अय्यूबलाई परीक्षा गर्छ (तिनको पशुधन चोरियो र तिनका छोराछोरीहरूमाथि विपत्ति आइपर्छ)

अ. परमेश्‍वरद्वारा बोलिएका वचनहरू अय्यूब १:८ अनि यहोवाले शैतानलाई भन्नुभयो, के तैँले मेरो सेवक अय्यूबलाई विचार गरेको छस्, त्योजस्तो सिद्ध र...

हामीलाई Messenger मा सम्पर्क गर्नुहोस्