अय्यूबको विषयमा (भाग एक)

13 अगस्ट 2021

अय्यूबले कसरी परीक्षाहरूको सामना गरे भन्ने कुरा सिकिसकेपछि, तिमीहरूमध्ये धेरैले अय्यूबको बारेमा अझ बढी जानकारीहरू पाउन चाहनेछौ, विशेष गरी त्यस रहस्यको बारेमा रहेका जानकारीहरू जसद्वारा तिनले परमेश्‍वरको प्रशंसा पाए। त्यसैले, आज हामी अय्यूबको बारेमा कुरा गरौं!

अय्यूबको दैनिक जीवनमा हामी तिनको सिद्धता, इमानदारीता, परमेश्‍वरप्रतिको तिनको भय, र खराबीबाट अलग बस्ने आचरण देख्छौं

यदि हामीले अय्यूबको बारेमा कुरा गर्ने हो भने, परमेश्‍वरले उहाँको आफ्नै मुखद्वारा गर्नुभएको अय्यूबको मूल्याङ्कनबाट हामीले यो सुरु गर्नुपर्दछ: “त्योजस्तो सिद्ध र सोझो, परमेश्‍वरको भय मान्ने र दुष्टताबाट दूर रहने पृथ्वीमा कोही पनि छैन।”

पहिले हामी अय्यूबको सिद्धता र सोझोपनको बारेमा सिकौं।

अय्यूबको विषयमा (भाग एक)

“सिद्ध” र “सोझो” भन्‍ने शब्दहरू सम्‍बन्धी तिमीहरूको बुझाइ के छ? के तिमीहरू अय्यूब दोष लाउन नसकिने, आदरणीय थियो भन्‍ने विश्‍वास गर्छौ? यो अवश्य नै “सिद्ध” र “सोझो” शब्दहरूको ठेड अर्थ र बुझाइ हुनेछ। तर अय्यूबलाई वास्तविक रूपले बुझ्नका निम्ति शब्दहरू, पुस्तकहरू, र सिद्धान्तले मात्रै कुनै उत्तर दिँदैन, तर वास्तविक जीवनको सन्दर्भ अभिन्न हुन्छ। हामी अय्यूबको पारिवारिक जीवनलाई, जीवनमा तिनको सामान्य आचरण कस्तो थियो सो कुरालाई हेर्दै सुरु गर्नेछौं। यसले हामीलाई जीवनमा तिनका सिद्धान्तहरू र उद्देश्यहरूको बारेमा, साथ साथै उनको व्यक्तित्व र खोजीको बारेमा बताउँदछ। अब हामी अय्यूब १:३ का अन्तिम शब्दहरू पढौं: “त्यस मानिस पूर्वका सबै मानिसहरूभन्दा महान् थिए।” यी शब्दहरूले के भनिरहेका छन् भने, अय्यूबको स्थान र स्थिति एकदम उच्च थियो, र तिनी पूर्वका सबै मानिसहरूमध्ये सबैभन्दा ठूलो हुनुको कारण तिनको प्रशस्त सम्पत्ति भएकोले हो कि तिनी सिद्ध र सोझो थिए र दुष्टबाट टाढा बस्‍ने र परमेश्‍वरको डर मान्‍ने मानिस भएकोले हो सो कुरा हामीलाई नबताइएको भए पनि, समग्रमा, हामी सबैलाई थाहा छ कि अय्यूबको स्थान र स्थिति धेरै मूल्यवान् थियो। बाइबलमा लेखिए अनुसार, अय्यूबको बारेमा मानिसहरूको पहिलो दृष्टिकोण भनेको अय्यूब सिद्ध छन्, तिनी परमेश्‍वरसँग डराउँछन् र दुष्टबाट अलग बस्छन्, र तिनीसँग धेरै धन र आदरणीय प्रतिष्ठा छ भन्‍ने थियो। यस्तो वातावरणमा र त्यस्ता परिस्थितिहरूमा जिइरहेका सामान्य व्यक्तिका लागि, अय्यूबको आहार, जीवनको गुणस्तर, र तिनको व्यक्तिगत जीवनका विभिन्न पक्षहरू नै अधिकांश व्यक्तिको ध्यानको केन्द्रबिन्दु हुनेथियो; यसैले हामीले धर्मशास्त्र पढ्न जारी राख्नुपर्छ: “अनि तिनका छोराहरू जान्थे र आफ्नो पालोमा आ-आफ्ना घरमा भोज गर्थे; र तिनीहरूसँग खान र पिउनको निम्ति तिनीहरूले आफ्ना बहिनीहरूउँथे। अनि भोजका दिन सकिएपछि अय्यूबले तिनीहरूलाई शुद्ध पार्थे, अनि बिहान सबैरै उठ्थे र ती सबैका सङ्ख्याबमोजिम होमबली चढाउँथे: किनकि अय्यूबले भन्थे, मेरा छोराहरूले पाप गरे होलान् र तिनीहरूका हृदयमा परमेश्‍वरलाई सरापे होलान्। अय्यूबले निरन्तर यसो गर्थे” (अय्यूब १:४-५)। यो खण्डले हामीलाई दुई वटा कुरा बताउँछ: पहिलो के हो भने, अय्यूबका छोराछोरीहरूले नियमित भोज गर्थे, र धेरै खाने र पिउने गर्थे; दोस्रो कुरा के हो भने, अय्यूबले निरन्तर होमबलि चढाउँथे, किनभने तिनका छोराछोरीहरूले पाप गरे होलान् र आफ्नो हृदयमा परमेश्‍वरलाई त्यागे होलान् भनी तिनले चिन्ता गर्थे। यसमा दुई फरक प्रकारका मानिसहरूको जीवनको बारेमा वर्णन गरिएको छ। पहिलो, अय्यूबका छोराछोरीहरू उनीहरूको सम्पन्नताको कारण प्राय: भोज गर्थे, असंयमित जीवन बिताउँथे, उनीहरूले आफ्नो हृदय ले चाहे अनुसार पिउथे र खान्थे, र भौतिक सम्पत्तिले ल्याएको उच्च गुणस्तरको जीवनको आनन्द उठाउथे। त्यस्तो जीवन बिताएपछि, उनीहरूले प्रायजसो पाप गर्नु र परमेश्‍वरलाई अपमान गर्नु अपरिहार्य नै थियो—तैपनि तिनीहरूले आफैलाई पवित्र बनाउँदैनथे वा होमबलिहरू चढाउँदैनथे। त्यसैकारण तैंले देखिस्, कि उनीहरूको हृदयमा परमेश्‍वरको निम्ति कुनै स्थान थिएन, उनीहरूले परमेश्‍वरको अनुग्रहको बारेमा कुनै विचार गर्दैनथिए, न त परमेश्‍वरलाई रिस उठाउने बारेमा नै तिनीहरू डराउँथे, उनीहरूले आफ्नो हृदयमा परमेश्‍वरलाई त्याग्‍ने बारेमा तिनीहरू डराउने कुरा त परै जाओस्। अवश्य पनि, हाम्रो ध्यान अय्यूबका छोराछोरीहरूमा होइन, तर अय्यूबले त्यस्ता थोकहरूको सामना गर्दा के गर्थ्यो त्यसमा छ; खण्डमा वर्णन गरिएको अर्को कुरा यही हो, जसमा अय्यूबको दैनिक जीवन र तिनको मानवताको सार समावेश छ। जहाँ बाइबलले अय्यूबका छोराछोरीहरूको भोजको वर्णन गर्दछ, त्यहाँ अय्यूबको उल्लेख गरिएको छैन; भनिन्छ कि तिनका छोराछोरीहरूले मात्रै प्रायजसो सँगै खानपान गर्थे। अर्को शब्दमा भन्दा, तिनले भोजहरू आयोजना गर्दैनथिए, न त उच्छृंखलताको साथ खानपान गर्न तिनी आफ्ना छोराछोरीहरूसँग सहभागी हुन्थे। धनी र धेरै सम्पत्ति र नोकर-चाकरको मालिक भए पनि अय्यूबको जीवन एक विलासी जीवन थिएन। तिनी आफ्नो उत्कृष्ट जिउने वातावरणद्वारा धोकामा परेको थिएनन्, र तिनले आफ्नो सम्पत्तिको कारण शरीरको आनन्दमा मग्‍न बनाउँदैनथिए वा होमबलि चढाउन बिर्सँदैनथिए, ती कुराले तिनलाई परमेश्‍वर त्याग्ने बनाउने कुरा त परै जाओस्। त्यसैले स्पष्ट छ, अय्यूब आफ्नो जीवनशैलीमा अनुशासित थिए, परमेश्‍वरले तिनलाई दिनुभएको आशिषको कारण तिनी लोभी वा सुखवादी थिएनन् र तिनी जीवनको गुणस्तरमा लुप्त थिएनन्। बरु, तिनी नम्र र विनयी थिए, तिनी आडम्बर थिएनन्, र तिनी परमेश्‍वरको सामु सतर्क र सावधान थिए। तिनले प्रायजसो परमेश्‍वरका अनुग्रह र आशिषहरूमा ध्यान दिन्थे, र परमेश्‍वरसँग लगातार डराउँथे। आफ्नो दैनिक जीवनमा, अय्यूब प्रायजसो चाँडै उठेर आफ्ना छोराछोरीहरूका लागि होमबलि चढाउँथे। अर्को शब्दमा भन्नुपर्दा, अय्यूब आफू मात्रै परमेश्‍वरसँग डराउँदैनथिए, तर तिनका छोराछोरीहरू पनि परमेश्‍वरसँग डराऊन् र परमेश्‍वर विरुद्ध पाप नगरून् भन्‍ने आशा गरे। अय्यूबको भौतिक सम्पत्तिले तिनको हृदयमा कुनै स्थान पाएन, न त ती कुराले परमेश्‍वरले लिनुभएको स्थान नै लिए; चाहे तिनको आफ्नै लागि होस् वा तिनका छोराछोरीहरूका लागि होस्, अय्यूबका दैनिक कार्यहरू सबै परमेश्‍वरसँग डराउने र खराबीबाट टाढा रहने कुरासित सम्बन्धित थिए। यहोवा परमेश्‍वरप्रतिको तिनको डर तिनको मुखमा सीमित थिएन, तर तिनले तिनको दैनिक जीवनको हरेक भागमा उनले व्यवहारमा लागू गर्ने र प्रतिबिम्‍बित गर्ने कुरा थियो। अय्यूबको यो वास्तविक आचरणले हामीलाई तिनी इमानदार थिए, र तिनमा न्याय र सकारात्मक कुराहरू मन पराउने सार थियो भन्‍ने देखाउँछ। अय्यूबले प्रायजसो आफ्ना छोराछोरीहरूलाई पठाउँथे र पवित्र पार्थे भन्‍नुको अर्थ तिनले आफ्ना छोराछोरीहरूको व्यवहारलाई प्रतिबन्ध गर्थे वा अनुमोदन गर्दैनथे भन्ने होइन; बरु, आफ्नो हृदयमा तिनी उनीहरूको व्यवहारबाट दिक्‍क थिए, र तिनको निन्दा गर्थे। तिनी आफ्ना छोराछोरीहरूको व्यवहार यहोवा परमेश्‍वरलाई मन पर्दैन भन्ने निष्कर्षमा पुगेका थिए र यसैले तिनले उनीहरूलाई प्रायजसो यहोवा परमेश्‍वरको सामु जान र तिनीहरूका आफ्ना पापहरू स्वीकार गर्न आग्रह गर्थे। अय्यूबको कार्यले हामीलाई तिनको मानवताको अर्को पक्षबारे देखाउँदछ, जसमा तिनले कहिल्यै पाप गरेनन् र परमेश्‍वरलाई क्रोधित बनाउने मानिसहरूका साथ हिँडेनन्, बरु तिनीहरूलाई त्यागे र टाढिए। यी मानिसहरू तिनका छोराछोरीहरू भए पनि, तिनले तिनीहरू आफ्‍ना नातेदार हुन् भन्दैमा आफ्नै आचरणका सिद्धान्तहरू त्यागेनन्, न त तिनी आफ्नै भावनाका कारण तिनीहरूका पापहरूमा सामेल भए। बरु, तिनले उनीहरूलाई पश्‍चात्ताप गर्न र यहोवा परमेश्‍वरको सहनशीलता प्राप्त गर्न बिन्ती गरे, र आफ्नै लोभी आनन्दको खातिर परमेश्‍वरलाई नत्याग्‍न चेतावनी दिए। अय्यूबले अरूसँग कस्तो व्यवहार गर्थे त्यसका सिद्धान्तहरू परमेश्‍वरप्रतिको तिनको भय र दुष्टताबाट अलग रहन सक्ने सिद्धान्तहरूबाट अलग गर्न नसकिने थिए। परमेश्‍वरले स्वीकार गर्नुभएको कुरालाई उनले प्रेम गर्थे, र परमेश्‍वरले इन्कार गर्नुभएका कुरालाई उनले घृणा गर्थे; तिनी हृदयबाट परमेश्‍वरको भय मान्नेहरूलाई मन पराउँथे, र परमेश्‍वरको विरुद्ध खराबी गर्ने र पाप गर्नेहरूलाई घृणा गर्थे। त्यस्तो प्रेम र घृणा तिनको दैनिक जीवनमा प्रदर्शित हुन्थे, र यही नै परमेश्‍वरका आँखाले देखेको अय्यूबको सोझोपन थियो। स्वाभाविक रूपमा, यो तिनको दैनिक जीवनमा अरूसँगको सम्‍बन्धमा अय्यूबले प्रकट गर्ने गरेको साँचो मानवताको प्रकटीकरण र जियाइ थियो, जसको बारेमा हामीले सिक्नुपर्दछ।

अय्यूबको परीक्षाहरूको बेला तिनको मानवताको प्रकटीकरण (अय्यूबका परीक्षाहरूका अवधिमा तिनले देखाएको पूर्णता, इमानदारीता, परमेश्‍वरप्रतिको डर, र खराबीबाट अलग बस्‍ने कार्य)

हामीले माथि अय्यूबको मानवताका विभिन्न पक्षहरूका बारेमा बतायौं, जुन तिनका परीक्षाहरूभन्दा अघि तिनको दैनिक जीवनमा प्रदर्शन गरिएका कुराहरू थिए। अवश्य नै, यी विभिन्न प्रकटीकरणहरूले अय्यूबको इमानदारीता, परमेश्‍वरप्रतिको भय, र खराबीबाट अलग बस्‍ने इच्‍छाको बारेमा प्रारम्‍भिक परिचय र बुझाइ प्रदान गर्छ, र स्वाभाविक रूपमा एक सुरुवाती पुष्टि प्रदान गर्दछ। मैले “प्रारम्भिक” भनी भन्‍नुको अर्थ के हो भने, धेरैजसो मानिसहरूसँग अझै पनि अय्यूबको व्यक्तित्वको बारेमा र जुन हदसम्म तिनले परमेश्‍वरको आज्ञापालन र डर मान्‍ने बाटो पछ्याएका थिए त्यसको सही ज्ञान छैन। भन्नुको अर्थ, अय्यूबको सम्बन्धमा धेरैजसो मानिसहरूको बुझाइ बाइबलका यी दुई वटा खण्डले बताएको केही हदसम्‍म सकरात्मक अभिव्यक्तिभन्दा बढी र गहन छैन, “यहोवाले दिनुभयो र यहोवाले नै लानुभएको छ; यहोवाको नाउँको प्रशंसा होस्” र “के हामीले परमेश्‍वरको हातबाट असल कुराचाहिँ ग्रहण गर्ने र खराबीचाहिँ ग्रहण नगर्ने?” तसर्थ, परमेश्‍वरका परीक्षाहरू आउँदा अय्यूबले आफ्नो मानवता कसरी जिए भन्‍ने कुरा हामीले बुझ्नु अति आवश्यक छ; यस तरिकाले, अय्यूबको वास्तविक मानवता त्यसको सम्पूर्णतामा सबैलाई देखाइनेछ।

जब अय्यूबले तिनको सम्पत्ति चोरी भएको, तिनका छोराछोरीहरूले आफ्नो ज्यान गुमाएका अनि तिनका नोकरहरू मारिएका खबर सुने तब तिनले यस्तो प्रतिक्रिया दिए: “त्यसपछि अय्यूब उठे, आफ्‍नो खास्टो च्याते, आफ्‍नो कपाल खौरे, भूँइमा लम्पसार परे र आराधना गरे” (अय्यूब १:२०)। यी वचनहरूले हामीलाई एउटा तथ्य बताउँछ: यो खबर सुनेपछि, अय्यूब डरले थरथर काँपेनन्, तिनी चिच्याएनन् वा समाचार ल्याउने नोकरहरूलाई दोष लगाएनन्, तिनले अपराध भएको घटनाको अनुसन्धान गरेर वास्तवमा के भएको थियो सो पत्ता लगाउन जाँचबुझ गर्ने कुरा त परै जाओस्। तिनले आफ्नो सम्पत्ति गुमाएकोमा कुनै पीडा वा अफसोस प्रकट गरेनन्, न त आफ्ना छोराछोरी र प्रियजन गुमाएकोले तिनी आँसुमा डुबे। त्यसको विपरीत, तिनले आफ्नो खास्टो च्याते, र कपाल खौरे भुइँमा घोप्टो परेर दण्डवत् गरे। अय्यूबका व्यवहारहरू कुनै साधारण मानिसको जस्ता छैनन्। ती कुराले धेरै मानिसहरूलाई अन्योलमा पार्छन्, र अय्यूबको “कठोर साहस” का लागि आफ्नो हृदयमा तिनलाई हप्काउँछन्। अचानक आफ्नो सम्पत्ति गुमाउनु पर्दा सामान्य मानिसहरू हृदय विचलित भएको वा निराश भएको देखिन्छन् वा कतिपय मानिसहरूको मामलामा, तिनीहरू गहिरो उदासीनतामा पनि पर्न सक्छन्। किनकि मानिसहरूको हृदयमा तिनीहरूका सम्पत्तिले जीवनभरिको परिश्रमको प्रतिनिधित्व गर्दछ—त्यसैमा उनीहरूको अस्तित्वमा निर्भर हुन्छ, त्यसैको आशाले तिनीहरूलाई जीवित राख्छ; तिनीहरूको सम्पत्ति गुमाउनु भनेको तिनीहरूको परिश्रम व्यर्थ हुनु हो, तिनीहरू आशाविहीन हुनु हो, र तिनीहरूको भविष्य नै नहुनु हो। कुनै पनि सामान्य व्यक्तिको आफ्नो सम्पत्तिप्रति यस्तै दृष्टिकोण हुन्छ र त्योसित घनिष्ठ सम्बन्ध हुन्छ, र मानिसहरूका नजरमा सम्पत्तिको महत्त्व पनि यस्तै हुन्छ। त्यसैले, धेरैजसो मानिसहरू अय्यूबले आफ्नो सम्पत्ति गुमाउँदा पनि उदासीन नभएकोमा अलमल्ल पर्छन्। आज, हामी अय्यूबको हृदयभित्र के भइरहेको थियो भन्ने कुरा व्याख्या गरी यी सबै मानिसहरूले महसुस गर्ने भ्रमलाई हटाउनेछौं।

सामान्य ज्ञानले के सूचित गर्छ भने, परमेश्‍वरले यस्तो प्रशस्त सम्पत्ति दिइसक्नुभएपछि अय्यूबले यी सम्पत्तिहरू गुमाउँदा तिनी परमेश्‍वरको सामु लज्जित हुनुपर्ने थियो, किनकि तिनले ती कुराको हेरचाह वा देखरेख गरेनन्; परमेश्‍वरले तिनलाई दिनुभएको यो सम्पत्तिलाई तिनले पक्रिराखेनन्। यसैले जब तिनले आफ्नो सम्पत्ति चोरी भएको सुने, त्यसबेला तिनको पहिलो प्रतिक्रिया स्वरूप तिनी अपराधको भएको ठाउँमा गएर ती गुमेका सबै कुराको सूची बनाउने र तिनले फेरि एकचोटि परमेश्‍वरका आशिषहरू प्राप्त गर्नेछन् भनी परमेश्‍वरको सामने स्वीकार गर्ने कार्य हुनुपर्थ्यो। तापनि अय्यूबले त्यसो गरेनन्, र तिनले त्यसो नगर्नुका आफ्नै स्वाभाविक कारणहरू थिए। अय्यूबले आफ्नो हृदयमा यो विश्‍वास गरेका थिए, कि तिनीसँग भएका सबै थोकहरू परमेश्‍वरले दिनुभएको हो र ती तिनको आफ्नै परिश्रमको फल थिएनन्। त्यसैले तिनले ती आशिषहरूलाई फाइदा उठाउनु पर्ने पूँजीको रूपमा लिएनन्, बरु यसको सट्टामा आफू जिउने सिद्धान्तलाई आफ्नो सम्पूर्ण शक्तिले त्यस मार्गलाई पक्रिरहे जुन मार्गलाई उनले पक्रिरहनुपर्थ्यो। तिनले परमेश्‍वरका आशिष्‌हरूको कदर गरे अनि तिनका लागि धन्यवाद दिए, तर तिनी आशिष्‌हरूद्वारा मोहित भएनन्, न त तिनले ती अझै बढी प्राप्त गर्न नै प्रयास गरे। सम्पत्तिप्रति तिनको दृष्टिकोण यस्तै थियो। तिनले न त आशिष् प्राप्त गर्नका लागि केही गरे, न परमेश्‍वरका आशिषहरूको कमी हुन्छ वा ती गुमाउनुपर्छ भनेर नै चिन्ता गरे वा लोभ नै गरे; तिनी न त परमेश्‍वरका आशिषहरूको कारण उग्र रूपमा उत्तेजित हुँदै खुसी भए, न त बारम्बार आशिष पाएको कारण परमेश्‍वरको मार्गलाई बेवास्ता गरे वा परमेश्‍वरको अनुग्रहलाई बिर्से। आफ्‍नो सम्पत्तिप्रतिको अय्यूबको दृष्टिकोणले मानिसहरूको निम्ति तिनको वास्तविक मानवतालाई प्रकट गर्दछ: पहिलो, अय्यूब लोभी थिएनन्, र आफ्नो भौतिक जीवनमा मागहरू गर्दैनथे। दोस्रो, अय्यूबले कहिल्यै पनि तिनीसँग भएका सबै थोकहरू परमेश्‍वरले खोस्नुहुनेछ भनी चिन्ता गरेनन् वा डराएनन्, जुन तिनको हृदयमा परमेश्‍वरप्रतिको आज्ञाकारिताको आचरण थियो; अर्थात्, परमेश्‍वरले कहिले तिनका थोकहरू खोस्नुहुन्छ, वा उहाँले त्यसो गर्नुहुन्छ कि गर्नुहुन्‍न भन्‍ने बारेमा कहिल्यै माग वा गुनासो गरेनन्, र त्यसो गर्नुको कारण पनि सोधेनन्, तर केवल परमेश्‍वरको बन्दोबस्तहरू मात्र पालन गर्न खोजे। तेस्रो, तिनले आफ्ना सम्पत्ति तिनको आफ्नै परिश्रमबाट आएको हो भनी कहिल्यै विश्‍वास गरेनन्, तर ती परमेश्‍वरले नै तिनलाई दिनुभएको हो भन्ने ठान्थे। परमेश्‍वरमाथिको अय्यूबको विश्‍वास यस्तै थियो र यो तिनको निश्‍चयताको सङ्केत हो। के अय्यूबको मानवता र तिनको दैनिक खोज यी तीन-बुँदे सारांशमा स्पष्ट भएका छन्? अय्यूबले आफ्नो सम्पत्ति गुमाउनु पर्दा पनि तिनको आचरणलाई शान्त राख्‍ने अभिन्‍न हिस्‍सा तिनको मानवता र खोज थियो। तिनको दैनिक खोजीको कारणले नै परमेश्‍वरका जाँचहरू आएको समयमा अय्यूबमा यसो भन्ने कद र दृढ विश्‍वास थियो, “यहोवाले दिनुभयो र यहोवाले नै लानुभएको छ; यहोवाको नाउँको प्रशंसा होस्,” यी शब्दहरू रातारात प्राप्त भएका थिएनन्, न त ती अय्यूबको दिमागमा अचानक देखा परेका थिए। ती त तिनले धेरै वर्षको जीवनको अनुभवद्वारा प्राप्त गरेका थिए। परमेश्‍वरका आशिषहरू मात्र खोज्ने र परमेश्‍वरले उनीहरूबाट खोस्नुहोला भनी डराउने, त्यसलाई घृणा गर्ने र त्यसको बारेमा गुनासो गर्नेहरू सबै मानिसहरूको तुलनामा के अय्यूबको आज्ञाकारीता वास्तविक छैन र? परमेश्‍वर हुनुहुन्छ भनेर विश्‍वास गर्ने, तर परमेश्‍वरले सबै थोकमाथि शासन गर्नुहुन्छ भनी विश्‍वास नगर्नेहरूको तुलनामा, के अय्यूबमा ठूलो इमानदारीता र सोझोपन छैन र?

— वचन देहमा देखा पर्नुहुन्छको “परमेश्‍वरको काम, परमेश्‍वरको स्वभाव र परमेश्‍वर स्वयम् २” बाट उद्धृत गरिएको

तपाई र तपाईको परिवारलाई अति आवश्यक छ भनेर आह्वान गर्दै: पीडा बिना सुन्दर जीवन बिताउने मौका प्राप्त गर्न प्रभुको आगमनलाई स्वागत गर्नु। यदि तपाईं आफ्नो परिवारसँग यो आशिष प्राप्त गर्न चाहनुहुन्छ भने, कृपया हामीलाई सम्पर्क गर्न बटन क्लिक गर्नुहोस्। हामी तपाईंलाई प्रभुको आगमनलाई स्वागत गर्ने बाटो फेला पार्न मद्दत गर्नेछौं।

सम्बन्धित विषयवस्तु

परमेश्‍वर मानिसबाट लुक्नुभएको भए पनि, सबै थोकमा भएका उहाँका कामहरू नै उहाँलाई जान्नका निम्ति पर्याप्त छन्

अय्यूबले परमेश्‍वरको अनुहार देखेका थिएनन् वा परमेश्‍वरले बोल्नुभएका वचनहरू सुनेका थिएनन्, व्यक्तिगत रूपमा तिनले परमेश्‍वरको कामको अनुभव...

शैतानले पहिलो पटक अय्यूबलाई परीक्षा गर्छ (तिनको पशुधन चोरियो र तिनका छोराछोरीहरूमाथि विपत्ति आइपर्छ)

अ. परमेश्‍वरद्वारा बोलिएका वचनहरू अय्यूब १:८ अनि यहोवाले शैतानलाई भन्नुभयो, के तैँले मेरो सेवक अय्यूबलाई विचार गरेको छस्, त्योजस्तो सिद्ध र...

अय्यूबको विषयमा (भाग दुई)

अय्यूबको तर्कशक्ति अय्यूबका वास्तविक अनुभवहरू र तिनको सोझोपन र इमानदार मानवताको अर्थ के हो भने, तिनले आफ्नो सम्पत्ति र आफ्ना छोराछोरीहरू...

अय्यूबले परमेश्‍वरको नाउँलाई धन्यको भन्छन् र आशिषहरू वा विपत्तिको बारेमा सोच्दैनन्

त्यहाँ एउटा तथ्य छ जुन तथ्यलाई धर्मशास्त्रमा उल्‍लेख गरिएको अय्यूबका कथाहरूमा कहीँ पनि समावेश गरिएको छैन, र आज हामी यही तथ्यमा ध्यान...

हामीलाई Messenger मा सम्पर्क गर्नुहोस्