आखिरी दिनहरूमा, प्रभु येशू शरीरमा फर्कनुभएको छ र “परमेश्वरको घरबाट सुरु हुने न्याय” को काम गर्दै लाखौं सत्यका वचनहरू व्यक्त गर्नुभएको छ। परमेश्वरको उपस्थितिको चाहना गर्ने सबै राष्ट्रहरू र सबै ठाउँका मानिसहरूले सर्वशक्तिमान परमेश्वरले व्यक्त गर्नुभएको वचनहरू पढेका छन् र तिनीहरूलाई परमेश्वरको आवाजको रूपमा चिनेका छन्। एकपछि अर्को गर्दै, तिनीहरू सर्वशक्तिमान परमेश्वरको सिंहासन अगाडि फर्किएका छन्। ख्रीष्टको आसन अगाडि न्यायको अनुभव गरेर, तिनीहरूको भ्रष्ट स्वभाव केही हदसम्म शुद्ध पारिएको छ। यद्यपि, धार्मिक संसारमा केही मानिसहरू छन्, जो सर्वशक्तिमान परमेश्वरले धेरै सत्यहरू व्यक्त गर्नुभएको देखे तापनि, अझै पनि उहाँलाई स्वीकार गर्न इच्छुक छैनन्। तिनीहरू सोच्छन्, “प्रभु येशूले भन्‍नुभयो: ‘पुत्रमा विश्‍वास गर्नेसँग अनन्त जीवन हुन्छ’ (यूहन्‍ना ३:३६)। प्रभु येशू मानिसको पुत्र हुनुहुन्छ, उहाँ ख्रीष्ट हुनुहुन्छ, र उहाँको मार्ग अनन्त जीवनको मार्ग हो। हामी के विश्वास गर्छौँ भने जबसम्म हामी प्रभु येशूमा विश्वास गर्छौँ, तबसम्म हामी अनन्त जीवन प्राप्त गर्न सक्छौँ। हामीले किन सर्वशक्तिमान्‌ परमेश्‍वरमा विश्वास गर्नुपर्छ? के तपाईँ हामीले प्रभु येशूमा विश्वास गरे पनि स्वर्गको राज्यमा प्रवेश गर्न सक्दैनौँ भन्दै हुनुहुन्छ? असम्भव। प्रभुले हामीलाई त्याग्नुहुनेछैन।” के यो दृष्टिकोण सही छ?

यो साँचो हो, प्रभु येशूले भन्नुभयो: “पुत्रमा विश्‍वास गर्नेसँग अनन्त जीवन हुन्छ,” तर उहाँले यो पनि भन्नुभयो: “अझै पनि मैले तिमीहरूलाई भन्‍नुपर्ने कुराहरू धेरै छन्, तर अहिले तिमीहरूले ती सहन सक्‍दैनौ। तर, जब उहाँ, सत्यताका आत्मा, आउनुहुन्छ, उहाँले तिमीहरूलाई सारा सत्यतामा मार्गदर्शन गर्नुहुनेछ” (यूहन्‍ना १६:१२-१३)। प्रभु येशूले यो भन्नुको अर्थ के थियो? यसको अर्थ अनुग्रहको युगका येशूमा मात्र विश्वास गर्नु पर्याप्त छैन भन्ने हो। सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा येशूको पुनरागमनमा विश्वास गर्नु, प्रभु येशूको दोस्रो आगमनमा विश्वास गर्नु, र सत्यताका आत्मा मानिसलाई सबै सत्यतामा मार्गदर्शन गर्न आउनुभएको छ भनी विश्वास गर्नु हो। त्यो नै सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा हो। त्यसकारण, हामी के कुरामा निश्चित हुन सक्छौँ भने प्रभु येशूका वचनहरू, “पुत्रमा विश्‍वास गर्नेसँग अनन्त जीवन हुन्छ” लाई यसरी बुझ्न सकिन्छ: “पुत्रमाथि विश्वास गर्नु” को अर्थ प्रभु येशूमा विश्वास गर्नु मात्र होइन, तर आखिरी दिनहरूमा फर्कनुहुने मानिसको पुत्रमा विश्वास गर्नु पनि हो। यो आखिरी दिनहरूमा सर्वशक्तिमान्‌ परमेश्‍वरले व्यक्त गरेका सबै सत्यतामा विश्वास गर्नु हो। यसरी मात्र हामी अनन्त जीवन प्राप्त गर्न सक्छौँ। यदि हामी अनुग्रहको युगका प्रभु येशूको नाममा मात्र विश्वास गर्छौँ भने, हामीलाई अनन्त जीवन प्राप्त गर्न असम्भव हुनेछ। किनकि अनुग्रहको युगमा, प्रभु येशूले छुटकाराको काम मात्र गर्नुभयो; उहाँले न्यायको काम गर्नुभएन। त्यसकारण, अनुग्रहको युगमा मानिसहरूले प्रभु येशूमा विश्वास गरेर प्राप्त गरेको कुरा एकदमै सीमित थियो। हामी सबैलाई थाहा छ, अनुग्रहको युगको विगत दुई हजार वर्षको दौरान, प्रभुमा विश्वास गर्नेहरू सबैका पापहरू क्षमा भएका भए तापनि, तिनीहरू अझै पनि दिनमा पाप गर्ने र रातमा पाप स्वीकार गर्ने निरन्तर त्यो चक्रमा जिउँछन्। तिनीहरूले आफ्नो शरीरलाई काबुमा राख्न जतिसुकै कोसिस गरे पनि, तिनीहरू पापको बन्धनबाट मुक्त हुन सक्दैनन्। के यो तथ्य होइन र? यस्तो किन हुन्छ भनेर कसैले पनि बुझ्न सकेको छैन, तर सर्वशक्तिमान्‌ परमेश्‍वरले यस मामिलालाई पूर्ण रूपमा स्पष्ट पारिदिनुभएको छ।

सर्वशक्तिमान्‌ परमेश्‍वर भन्‍नुहुन्छ: “येशू मानिसमाझ आउनुभए पनि र उहाँले धेरै काम गर्नुभए पनि, उहाँले सारा मानवजातिलाई छुटकारा दिने काम मात्र पूरा गर्नुभयो र मानिसको पापबलिका रूपमा सेवा गर्नुभयो; उहाँले मानिसलाई उसका सबै भ्रष्ट स्वभावबाट मुक्त गर्नुभएन। मानिसलाई पूर्ण रूपमा शैतानको प्रभावबाट मुक्ति दिनका निम्ति येशूले पापबलि बनेर मानिसका पापहरू बोक्नु मात्र आवश्यक थिएन, तर परमेश्‍वरले शैतानद्वारा भ्रष्ट तुल्याइएको मानिसको स्वभाव पूर्ण रूपमा हटाउने अझ ठूलो काम गर्नु पनि आवश्यक थियो। र यसैले, मानिसलाई उसका पापहरूबाट क्षमा गरिएपछि, मानिसलाई नयाँ युगमा डोऱ्याउन परमेश्‍वर देहमा फर्केर आउनुभयो, र सजाय अनि न्यायको काम सुरु गर्नुभयो। यो कामले मानिसलाई झन् उच्च क्षेत्रमा ल्याएको छ। उहाँको प्रभुत्वमा समर्पित हुने सबैले अझ उच्च सत्यताको आनन्द उठाउनेछन् र अझ ठूला आशिष्‌हरू प्राप्त गर्नेछन्। तिनीहरू साँच्चिकै ज्योतिमा जिउनेछन्, र तिनीहरूले सत्यता, बाटो र जीवन प्राप्त गर्नेछन्” (वचन, खण्ड १। परमेश्‍वरको देखापराइ र काम। प्रस्तावना)। “तँ येशू आखिरी दिनहरूमा ओर्लनुहुनेछ भन्‍ने मात्रै जान्दछस्, तर उहाँ खास कसरी ओर्लनुहुनेछ? भर्खरै छुटकारा पाएको, र परिवर्तन वा परमेश्‍वरको सिद्धीकरणबाट नगुज्रेको तँजस्तो पापी—के तँ परमेश्‍वरका अभिप्रायअनुरूप बन्‍न सक्छस्? अझै आफ्नो पुरानो सत्व बोकेको तेरो सन्दर्भमा भन्नुपर्दा, येशूले तँलाई मुक्ति दिनुभएको थियो, र परमेश्‍वरले दिनुभएको मुक्तिको कारण तँ पापको होइनस् भन्‍ने साँचो हो, तर यसले तँ पापरहित वा अशुद्धतारहित छस् भन्‍ने कुरालाई प्रमाणित गर्दैन। यदि तँ परिवर्तनबाट गुज्रेको छैनस् भने, तँ कसरी पवित्र पारिन सक्छस्? भित्री रूपमा, तँ अशुद्धताहरूले भरिएको छस्, र तँ स्वार्थी र नीच छस्, तैपनि तँ अझै येशूसँग अवरोहण गर्न चाहन्छस्—तँ त निकै भाग्यमानी हुनुपर्नेछ! परमेश्‍वरमाथिको विश्वासमा तैँले एउटा कदम छुटाएको छस्; तँलाई छुटकारा मात्रै दिइएको छ, तर तँ परिवर्तनबाट गुज्रेको छैनस्। तँ परमेश्‍वरका अभिप्रायअनुरूप बन्‍नका लागि, परमेश्‍वरले तँलाई परिवर्तन गर्न र पखाल्न व्यक्तिगत रूपमै काम गर्नुपर्छ; नत्र भने, तँलाई छुटकारा मात्र दिइएको हुन्छ र तँलाई पवित्र पारिने कुनै सम्भावना हुँदैन। त्यस अवस्थामा, तँ परमेश्‍वरको साथमा अद्भुत आशिषहरूको आनन्द उठाउन अयोग्य हुन्छस्, किनभने तँ मानिसलाई व्यवस्थापन गर्ने परमेश्‍वरको काममा एक कदम पछि परेको छस्, जुन मानिसलाई परिवर्तन गर्ने र सिद्ध पार्ने महत्त्वपूर्ण चरण हो। भर्खरै छुटकारा दिइएको पापी, यसर्थ तँ प्रत्यक्ष रूपमा परमेश्‍वरको उत्तराधिकार प्राप्त गर्न असक्षम छस्” (वचन, खण्ड १। परमेश्‍वरको देखापराइ र काम। उपाधि र पहिचानको सम्‍बन्धमा)। सर्वशक्तिमान्‌ परमेश्‍वरका वचनहरू एकदमै स्पष्ट छन्। प्रभु येशूको छुटकाराको काम मात्र स्वीकार गर्नेहरूको केवल पाप क्षमा भएको छ; तिनीहरू आफ्ना पापहरूबाट पखालिएका र पवित्र पारिएका छैनन्। तिनीहरूले परमेश्‍वरको अनुमोदन प्राप्त गर्न सक्दैनन्, र तिनीहरू निश्चय नै अनन्त जीवन प्राप्त गर्न योग्य छैनन्। हामीले आफ्नो आस्थामा अनन्त जीवन प्राप्त गर्न, सर्वशक्तिमान्‌ परमेश्‍वरको आखिरी दिनहरूको न्यायको काम स्वीकार गर्नैपर्छ। पापबाट पखालिएर, थप सत्यताहरू बुझेर, र अझ उच्च सत्यताहरू प्राप्त गरेर मात्र हामी ज्योतिमा जिउन र परमेश्‍वरका प्रतिज्ञाहरूको हकदार बन्न योग्य हुन सक्छौँ। त्यसैले, मानिसहरूले प्रभु येशूमा मात्र विश्वास गरेर अनन्त जीवन प्राप्त गर्न सक्दैनन्। तिनीहरूले प्रभु येशूको पुनरागमनलाई स्वागत गर्नैपर्छ, सर्वशक्तिमान्‌ परमेश्‍वरद्वारा व्यक्त गरिएका सबै सत्यता स्वीकार गर्नैपर्छ, आफ्नो पापपूर्ण प्रकृति हटाउनैपर्छ, र स्वभावमा परिवर्तन हासिल गर्न तिनीहरू आफ्ना पापहरूबाट पखालिनैपर्छ। तब मात्र तिनीहरूले अनन्त जीवन प्राप्त गर्न सक्छन्। सर्वशक्तिमान्‌ परमेश्‍वरले यति धेरै सत्यता व्यक्त गर्नुभएको छ भनेर देखेको तर तिनलाई स्वीकार गर्न नमान्ने जोकोही निश्चय नै सत्यताप्रति वितृष्णा राख्ने र सत्यतालाई घृणा गर्ने व्यक्ति हो। यस्ता मानिसहरू परमेश्‍वरद्वारा त्यागिनेछन् र हटाइनेछन्, अनि विपत्तिहरूमा पर्नेछन्। त्यसैले त सर्वशक्तिमान्‌ परमेश्‍वर भन्नुहुन्छ: “म तिमीहरूलाई यो भन्छुः सत्यतालाई नस्विकार्ने, तर सेतो बादलमा येशूको आगमनलाई अन्धाधुन्ध प्रतीक्षा गर्ने मानिसहरू पक्कै पनि तिनै हुन् जसले पवित्र आत्माविरुद्ध ईशनिन्दा गर्छन् र तिनीहरू निश्‍चय नै नष्ट पारिने श्रेणीका मानिस हुन्। तिमीहरू येशूको अनुग्रहको मात्र चाहना गर्छौ, र स्वर्गको आनन्दमय क्षेत्रको आनन्द लिन मात्र चाहन्छौ; तर येशूले बोल्नुभएका वचनहरू तिमीहरूले कहिल्यै पालन गरेका छैनौ, र येशू देहमा फर्कनुहुँदा उहाँले व्यक्त गर्नुभएको सत्यता कहिल्यै स्विकारेका छैनौ। सेतो बादलमा येशूको पुनरागमन हुने तथ्यको सट्टामा तिमीहरू के दिनेछौ? के तिमीहरूले बारम्बार पाप गर्ने र त्यसपछि घरिघरि स्विकार्ने इमानदारी दिनेछौ? सेतो बादलमा फर्कनुहुने येशूलाई तिमीहरू बलिका रूपमा के चढाउनेछौ? के तिमीहरूले आफूलाई उच्‍च पार्ने वर्षौँको कार्यको पुँजी चढाउनेछौँ? फर्केर आउनुभएका येशूलाई तिमीहरूप्रति भरोसा दिलाउन तिमीहरूले के देखाउनेछौ? के कुनै सत्यताप्रति समर्पित नहुने तिमीहरूको त्यही अहङ्कारी प्रकृति देखाउनेछौ?” (वचन, खण्ड १। परमेश्‍वरको देखापराइ र काम। तैँले येशूको आत्मिक शरीरलाई देख्दासम्ममा, परमेश्‍वरले स्वर्ग र पृथ्वीलाई नवीकरण गरिसक्‍नुभएको हुनेछ)। “आखिरी दिनहरूका ख्रीष्‍टले जीवन ल्याउनुहुन्छ, अनि चिरस्थायी र अनन्‍त सत्यताको मार्ग ल्याउनुहुन्छ। यही सत्यता नै मानिसले जीवन प्राप्त गर्ने मार्ग हो, र यो एक मात्र मार्ग हो जसमार्फत मानिसले परमेश्‍वरलाई चिन्‍नेछ र ऊ परमेश्‍वरद्वारा अनुमोदित हुनेछ। यदि तँ आखिरी दिनहरूका ख्रीष्‍टले प्रदान गर्नुभएको जीवनको मार्गको खोजी गर्दैनस् भने, तैँले कहिल्यै येशूको अनुमोदन प्राप्त गर्नेछैनस्, र तँ स्वर्गको राज्यको प्रवेशद्वारभित्र छिर्न कहिल्यै योग्य हुनेछैनस्, किनभने तँ इतिहासको कठपुतली र कैदी दुवै होस्। प्रावधानहरू, शब्दहरू, र इतिहासको जन्जिरद्वारा नियन्त्रित हुनेहरूले कहिल्यै जीवन प्राप्त गर्न सक्‍नेछैनन् न त तिनीहरूले चिरस्थायी जीवनको मार्ग नै पाउन सक्‍नेछन्। यस्तो किन हुन्छ भने, तिनीहरूसँग सिंहासनबाट बग्‍ने जीवनको पानी नभई धमिलो पानी मात्रै छ, जसलाई तिनीहरूले हजारौँ वर्षदेखि पक्रेर बसेका छन्। जीवनको पानीको आपूर्ति नपाएकाहरू सदासर्वदा नै लासहरू, शैतानका खेलौनाहरू, र नरकका पुत्रहरू भएर रहनेछन्। त्यसोभए, कसरी तिनीहरूले परमेश्‍वरलाई देख्‍न सक्छन्? तँ विगतलाई मात्रै पक्रिराख्‍न खोज्छस्, ठिङ्ग उभिएर परिस्थितिलाई जस्ताको तस्तै राख्‍न मात्रै खोज्छस्, र यथास्थितिलाई परिवर्तन गर्न र इतिहासलाई फाल्न खोज्दैनस्, त्यसकारण के तँ सधैँ परमेश्‍वरप्रति शत्रुवत् हुनेछैनस् र? … अहिले जसले काम गरिरहनुभएको छ, उहाँलाई हेर्—अहिले आखिरी दिनहरूमा मानिसलाई मुक्ति दिने काम कसले गर्दै हुनुहुन्छ, हेर्। यदि तँ त्यसो गर्दैनस् भने, तैँले कहिल्यै सत्यता प्राप्त गर्नेछैनस्, र कहिल्यै जीवन प्राप्त गर्नेछैनस्” (वचन, खण्ड १। परमेश्‍वरको देखापराइ र काम। आखिरी दिनहरूका ख्रीष्‍टले मात्रै मानिसलाई अनन्त जीवनको मार्ग दिन सक्‍नुहुन्छ)।