आफ्‍नो पुनरुत्थानपछि येशूले रोटी खानुहुन्छ र धर्मशास्त्रको व्याख्या गर्नुहुन्छ

13 अगस्ट 2021

१३. आफ्‍नो पुनरुत्थानपछि येशूले रोटी खानुहुन्छ र धर्मशास्त्रको व्याख्या गर्नुहुन्छ

लूका २४:३०-३२ अनि यस्तो भयो, उहाँ तिनीहरूसँग खाना बस्‍नुहुँदा, उहाँले रोटी लिनुभयो र त्यसलाई आशिष्‌ दिनुभयो र त्यो भाँच्‍नुभयो र तिनीहरूलाई दिनुभयो। अनि तिनीहरूका आँखा खुले र तिनीहरूले उहाँलाई चिने; अनि उहाँ तिनीहरूका नजरबाट अलप हुनुभयो। अनि तिनीहरूले एक अर्कालाई भने, उहाँले हामीसँग कुरा गर्नुहुँदा र उहाँले हामीलाई धर्मशास्त्रको अर्थ खोलिदिनुहुँदा हाम्रो हृदय हामीभित्र जलेको थिएन र?

१४. चेलाहरूले येशूलाई पोलेको माछा खान दिन्छन्

लूका २४:३६-४३ अनि जब तिनीहरू कुरा गरिरहेका थिए तब येशू स्वयम् तिनीहरूको माझमा खडा हुनुभयो र तिनीहरूलाई भन्‍नुभयो, तिमीहरूलाई शान्ति होस्। तर तिनीहरू भयभीत भएर डराए अनि आफूले प्रेत देख्यौँ भन्‍ने ठाने। अनि उहाँले तिनीहरूलाई भन्‍नुभयो, तिमीहरू किन व्याकुल हुन्छौ? र तिमीहरूका मनमा किन विचारहरू उत्पन्‍न हुन्छन्? मेरा हात र मेरा खुट्टाहरू हेर, म स्वयम् नै हुँ: मलाई छोओ र हेर; किनकि प्रेतको देह र हाड हुँदैन, तिमीहरूले देख्छौ कि मेरा त छन्। अनि उहाँले बोल्‍नुभएपछि उहाँले तिनीहरूलाई आफ्ना हात र खुट्टा देखाउनुभयो। तिनीहरूले आनन्दको कारण विश्‍वास गर्न नसकेर छक्क पर्दा उहाँले तिनीहरूलाई भन्‍नुभयो, तिमीहरूसँग केही मासु छ? अनि तिनीहरूले उहाँलाई पोलेको माछको एक टुक्रा र महको चाका दिए। अनि उहाँले त्यो लिनुभयो र तिनीहरूका अगाडि खानुभयो।

यसपछि, हामी धर्मशास्त्रबाट लिइएका माथिका खण्डहरूलाई हेर्नेछौं। पहिलो खण्ड आफ्नो पुनरुत्थानपछि प्रभु येशूले रोटी खानुभएको र धर्मशास्त्र व्याख्या गर्नुभएको बारेमा रहेको वृत्तान्त हो, अनि दोस्रो खण्ड प्रभु येशूले पोलेको माछा खानुभएको बारेमा रहेको वृत्तान्त हो। यी दुई खण्डहरूले तिमीहरूलाई कसरी परमेश्‍वरको स्वभाव जान्न सहायता गर्दछन्? प्रभु येशूले रोटी खानुभएको र त्यसपछि पोलेको माछा खानुभएको सम्‍बन्धी व्याख्याहरूबाट तिमीहरूले प्राप्त गर्ने चित्रको प्रकारलाई के तिमीहरू कल्पना गर्नसक्छौ? यदि प्रभु येशू तिमीहरूको सामु रोटी खाँदै उभिरहनुभएको थियो भने, तिमीहरूले कस्तो महसुस गर्थ्यौ होला, के तिमीहरू कल्पना गर्न सक्छौ? वा, यदि उहाँ मानिसहरूसित माछा र रोटी खाँदै गर्नुभएको एउटै टेबुलमा तिमीहरूसित खाँदै हुनुहुन्थ्यो भने, त्यस क्षणमा तँलाई कस्तो अनुभूति हुन्थ्यो? यदि तँ प्रभुको धेरै नजिक भएको, अनि उहाँ तँसित अति घनिष्ठ हुनुहुन्छ भन्‍ने महसुस गर्छस् भने, यो अनुभूति ठीक हुन्छ। आफ्नो पुनरुत्थानपछि भेला भएका मानिसहरूको अघि रोटी र माछा खाएर प्रभु येशूले ठीक यही परिणाम ल्याउन चाहनुहुन्थ्यो। यदि प्रभु येशूले आफ्नो पुनरुत्थानपछि मानिसहरूसित बोल्नु मात्र भएको भए, यदि तिनीहरूले उहाँको देह र हाडहरूलाई महसुस गर्न नसकेका, तर उहाँलाई अगम्य आत्माको रूपमा महसुस गरेका भए, तिनीहरूले कस्तो महसुस गर्नेथिए? के तिनीहरू हतोत्साहित हुने थिएनन् र? हतोत्साहित अनुभव गरेर के मानिसहरूले त्यागिएको अनुभव गर्ने थिएनन् र? के तिनीहरूले आफू र प्रभु येशू ख्रीष्टको बीचमा दूरी अनुभव गर्ने थिएनन् र? यस दूरीले परमेश्‍वरसितको मानिसहरूको सम्बन्धमा कस्तो प्रकारको नकारात्मक प्रभाव सृजना गर्नेथियो? मानिसहरू निश्चय नै डराउनेथिए, त्यसकारण तिनीहरू उहाँको नजिक जाने साहस गर्दैनथे, अनि यसरी तिनीहरूसँग उहाँलाई एउटा सम्‍मानजनक दूरीमा राख्ने आचरण हुनेथियो। त्यस बेलादेखि तिनीहरूले प्रभु येशू ख्रीष्टसितको घनिष्ठ सम्बन्धलाई तोड्नेथिए अनि अनुग्रहको युगभन्दा पहिले जस्तै मानवजाति र स्वर्गका परमेश्‍वर बीचको सम्बन्धमा फर्कनेथिए। मानिसहरूले छुन वा महसुस गर्न नसक्ने आत्मिक शरीरले परमेश्‍वरसितको तिनीहरूको घनिष्ठतालाई मेटाइदिनेथियो, अनि यसले प्रभु येशू ख्रीष्ट शरीरमा हुनुहुँदाको समयमा स्थापित उहाँ र मानवजाति बीचको कुनै दूरी नभएको घनिष्ठ सम्बन्धलाई अस्तित्व विहीन बनाइदिनेथियो। आत्मिक शरीरद्वारा मानिसहरूमा उत्पन्न भएका कुराहरू भनेका केवल डर, बेवास्ता र निःशब्द टोलाइ मात्र थिए। तिनीहरूले उहाँसित घनिष्ठ हुने वा उहाँसित कुराकानीमा तल्लीन हुने साहस पनि गर्न सक्दैनथे, उहाँलाई पछ्याउने, भरोसा गर्ने वा उहाँतर्फ दृष्टि लगाउने कुरा त परको कुरा हो। उहाँको निम्ति मानिसहरूसित यस्तो प्रकारको भावना भएको परमेश्‍वरले देख्न चाहनुभएन। मानिसहरूले उहाँलाई त्यागेको वा उहाँदेखि आफैलाई अलग गरेको उहाँले हेर्न चाहनुभएन; मानिसहरूले उहाँलाई बुझेको, उहाँको नजिक आएको र उहाँको परिवार भएको मात्र उहाँले चाहनुहुन्थ्यो। यदि तेरो आफ्नै परिवारले, तेरा बालबच्चाले तँलाई देखे तर तँलाई चिनेनन् र तेरो नजिक आउने साहस गरेनन् तर सधैँ तँबाट पन्छिन खोजे भने, यदि तैँले तिनीहरूका निम्ति गरेको सबै कुराको निम्ति तिनीहरूको बुझाइ प्राप्त गर्न सकिनस् भने, त्यसले तँलाई कस्तो महसुस गराउनेथियो? के त्यो पीडादायक हुनेथिएन र? के तेरो हृदय तोडिने थिएन र? मानिसहरू उहाँबाट टाढा बस्दा परमेश्‍वरले ठीक यही अनुभूति गर्नुहुन्छ। त्यसैले, उहाँको पुनरुत्थानपछि, प्रभु येशू अझै पनि उहाँको देह र रगतको रूपमा मानिसहरूकहाँ देखा पर्नुभयो, अनि अझै पनि तिनीहरूसित खानपान गर्नुभयो। परमेश्‍वरले मानिसहरूलाई परिवारको रूपमा हेर्नुहुन्छ, अनि मानवजातिले पनि उहाँलाई तिनीहरूको सबैभन्दा प्रिय व्यक्तिको रूपमा हेरेको परमेश्‍वर चाहनुहुन्छ; केवल यसरी मात्रै परमेश्‍वरले साँचो रीतिले मानिसहरूलाई प्राप्त गर्नुहुन्छ, अनि यसरी मात्रै मानिसहरूले परमेश्‍वरलाई साँचो रीतिले प्रेम र आराधना गर्न सक्छन्। अब, प्रभु येशूले आफ्‍नो पुनरुत्थानपछि रोटी खानुभएको र धर्मशास्त्र व्याख्या गर्नुभएको, र चेलाहरूले उहाँलाई पोलेको माछा खान दिएको घटना बताउने धर्मशास्‍त्रका यी दुई खण्डहरूलाई उद्धृत गर्नुको मेरो अभिप्रायलाई के अब तिमीहरूले बुझ्‍न सक्छौ?

आफ्‍नो पुनरुत्थानपछि येशूले रोटी खानुहुन्छ र धर्मशास्त्रको व्याख्या गर्नुहुन्छ

यसो भन्न सकिन्छ कि आफ्नो पुनरुत्थानपछि प्रभु येशूले भन्नुभएको र गर्नुभएको कुराहरूको श्रृंखलाहरूमा गम्भीर विचार गरिएको थियो। यी कुराहरू परमेश्‍वरले मानवजातिप्रति गर्नुभएको दया र स्‍नेहले भरिपूर्ण थिए, अनि उहाँले देहमा हुँदाको आफ्‍नो समयको बेला मानवजातिसँग स्थापित गर्नुभएको घनिष्ठ सम्‍बन्धप्रतिको उहाँको स्‍नेहपूर्ण संरक्षण र सूक्ष्म वास्ताले पनि भरिपूर्ण थिए। यति मात्र होइन, ती देहमा हुँदा उहाँले आफ्‍ना अनुयायीहरूसँग खानपान गर्दा र जिउँदाको जीवनको अतीतको याद र तिर्सनाले भरिपूर्ण थिए। त्यसैले, मानिसहरूले परमेश्‍वर र मानिस बीचमा दूरी अनुभव गरेको परमेश्‍वरले चाहनुभएन, न त मानवजातिले आफैलाई परमेश्‍वरदेखि दूरी बनाएको नै उहाँले चाहनुभयो। त्यसभन्दा पनि बढी, प्रभु येशू उहाँको पुनरुत्थानपछि उप्रान्त त्यही प्रभु हुनुहुन्न जो मानिसहरूसित अत्यन्तै घनिष्ठ हुनुहुन्थ्यो, उहाँ उप्रान्त मानिसजातिको साथमा हुनुहुन्न किनकि उहाँ आत्मिक संसारमा फर्किसक्नुभएको छ, पिताकहाँ फर्कि सक्नुभएको छ जसलाई मानिसहरूले कहिल्यै पनि देख्न वा उहाँकहाँ पुग्न सक्दैन भन्‍ने अनुभूति मानवजातिले गरेको परमेश्‍वरले चाहनुभएन। उहाँ र मानवजाति बीचमा हैसियतको कुनै भिन्नता पैदा भएको अनुभूति मानिसहरूले गरेको उहाँले चाहनुभएन। जब परमेश्‍वरले उहाँलाई पछ्याउन चाहने तर उहाँलाई सम्‍मानजनक दूरीमा राख्‍ने मानिसहरूलाई देख्‍नुहुन्छ, तब उहाँको हृदय पीडामा हुन्छ किनकि त्यसको अर्थ तिनीहरूको हृदय उहाँबाट अत्यन्तै टाढा छ र तिनीहरूको हृदय प्राप्त गर्न उहाँको निम्ति कठिन हुनेछ भन्‍ने हुन्छ। त्यसैले, यदि उहाँ मानिसहरूकहाँ तिनीहरूले देख्न वा छुन नसक्ने आत्मिक शरीरमा प्रकट हुनुभएको भए, यसले मानिसलाई परमेश्‍वरबाट फेरि एक पल्ट टाढा राख्थ्यो, अनि यसले मानवजातिलाई ख्रीष्ट उहाँको पुनरुत्थानपछि उच्च हुनुभएको छ, मानवजातिभन्दा भिन्न प्रकारको बन्‍नुभएको छ, अनि यस्तो व्यक्ति जसले मानिससित उप्रान्त टेबुलमा बसेर खान सक्‍नुहुन्‍न, किनकि मानिसहरू पापपूर्ण, फोहोरी हुन्छन् अनि परमेश्‍वरको नजिक कहिल्यै जान सक्दैनन् भनी गलत प्रकारले हेर्ने तुल्याउँथ्यो। बाइबलमा लेखिए अनुसार, मानवजातिका यी गलत बुझाइहरूलाई हटाउन, प्रभु येशूले देहमा हुँदा गर्ने गर्नुभएका केही कुराहरू गर्नुभयो: “उहाँले रोटी लिनुभयो र त्यसलाई आशिष्‌ दिनुभयो र त्यो भाँच्‍नुभयो र तिनीहरूलाई दिनुभयो।” उहाँले तिनीहरूलाई विगतमा जस्तै धर्मशास्त्र पनि व्याख्या गर्नुभयो। प्रभु येशूले गर्नुभएको यी सबै कुराहरूले उहाँलाई देख्ने हरेक व्यक्तिलाई प्रभु येशू परिवर्तन हुनुभएको छैन, उहाँ त्यही प्रभु येशू नै हुनुहुन्छ भन्‍ने महसुस गरायो। उहाँलाई क्रूसमा टाँगिएको र उहाँले मृत्यु अनुभव गर्नुभएको भए तापनि, उहाँ पुनरुत्थान हुनुभएको थियो, अनि उहाँले मानवजातिलाई त्याग्नुभएको थिएन। उहाँ मानिसहरूको बीचमा रहनलाई फर्कनुभएको थियो, अनि उहाँको बारेमा केही पनि परिवर्तन भएको थिएन। मानिसहरूको माझमा उभिरहनुभएको मानिसका पुत्र उही प्रभु येशू हुनुहुन्थ्यो। उहाँको आचरण तथा मानिसहरूसित कुराकानी गर्ने उहाँको तरिका अति चिरपरिचित भएको लाग्थ्यो। उहाँ अझै दया, अनुग्रह र सहिष्णुताले अत्यन्तै भरिपूर्ण हुनुहुन्थ्यो—उहाँ अझै त्यही प्रभु हुनुहुन्थ्यो जसले अरूलाई आफैलाई जस्तै प्रेम गर्नुहुन्थ्यो, जसले मानवजातिलाई सत्तरी गुणा सात पल्टसम्म क्षमा गर्न सक्नुहुन्थ्यो। उहाँले पहिले झैँ मानिसहरूसित खानपान गर्नुभयो, तिनीहरूसित धर्मशास्त्रको छलफल गर्नुभयो, अनि त्यसभन्दा पनि बढी महत्वपूर्ण कुरा, पहिले जस्तै, उहाँ देह र रगतले बनिनुभएको थियो र उहाँलाई छुन र देखिन सकिन्थ्यो। उहाँ मानिसको पुत्र नै हुनुहुन्थ्यो जसले मानिसहरूलाई घनिष्ठता अनुभव गर्न, चैन अनुभव गर्न र हराइसकेको कुनै कुरा प्राप्त गर्नुको आनन्द अनुभूति गर्न दिनुभयो। ठूलो चैनको साथमा, तिनीहरूले बहादुरी पूर्वक र निर्धक्कताको साथ यस मानिसको पुत्रमाथि भर पर्न र उहाँतर्फ दृष्टि लगाउन थाले जसले मानवजातिलाई तिनीहरूका पापहरूबाट क्षमा गर्न सक्नुहुन्थ्यो। तिनीहरूले विना हिचकिचाहट प्रभु येशूको नाउँमा प्रार्थना गर्न थाले, उहाँको अनुग्रह, उहाँको आशिष प्राप्त गर्न, र उहाँको शान्ति तथा आनन्द प्राप्त गर्न, उहाँबाट वास्ता तथा सुरक्षा प्राप्त गर्नको लागि प्रार्थना गर्न थाले, अनि तिनीहरूले प्रभु येशूको नाउँमा रोगीलाई चङ्गाइ गर्न तथा भूतात्माहरूलाई निकाल्न थाले।

प्रभु येशूले देहमा काम गर्नुभएको त्यस समयमा, उहाँका धेरैजसो अनुयायीहरूले उहाँको पहिचान गर्न तथा उहाँले भन्नुभएका कुराहरूलाई पूर्ण रूपले प्रमाणित गर्न सकेनन्। जब उहाँ क्रूसको नजिक जाँदै हुनुहुन्थ्यो, तब उहाँका अनुयायीहरूको प्रवृत्ति मूकदर्शकको जस्तै थियो। त्यसपछि, उहाँ क्रूसमा टाँगिनुभएको समयदेखि उहाँलाई चिहानमा राखिएको समयसम्म, उहाँप्रतिको मानिसहरूको प्रवृत्ति निरुत्साहजनक थियो। त्यस समयावधिमा, मानिसहरू आफ्नो हृदयमा प्रभु येशूले उहाँ देहमा हुनुहुँदाको समयमा भन्नुभएका कुराहरूलाई शङ्का गर्ने अवस्थाबाट उहाँलाई पूर्ण रूपमा इन्कार गर्ने अवस्थातर्फ सरिसकेका थिए। त्यसपछि, जब उहाँ चिहानबाट बाहिर निस्कनुभयो र एक-एक गरी मानिसहरूकहाँ प्रकट हुनुभयो, तब उहाँलाई आफ्नै आँखाले देख्ने र उहाँको पुनरुत्थानको समाचार सुन्ने बहुसंख्यक मानिसहरूले आफ्नो आचरणलाई बिस्तारै इन्कारदेखि आशावादी आचरणमा परिवर्तन गरे। प्रभु येशूले आफ्नो पुनरुत्थानपछि थोमालाई उहाँको कोखामा हात राख्न दिनुभएपछि, अनि उहाँले रोटी भाँचेर भीडको सामु खाएर, तिनीहरूकै सामु पोलेको माछा खानुभएपछि मात्रै तिनीहरूले प्रभु येशू देहमा आउनुभएका ख्रीष्ट हुनुहुन्छ भन्ने तथ्यलाई साँचो रीतिले स्वीकार गरे। के भन्‍न सकिन्छ भने, ती मानिसहरूको अघि उभिरहेको देह र रगतको यो आत्मिक शरीरले ती हरेकलाई सपनाबाट ब्यूँझाइरहेको जस्तै थियो: तिनीहरूको सामु उभिरहनुभएको मानिसको पुत्र अनन्तकालदेखि नै अस्तित्वमा रहनुभएका परमेश्‍वर हुनुहुन्थ्यो। उहाँसित एउटा स्वरूप, अनि मासु र हड्डीहरू थिए, अनि उहाँ मानवजातिको साथमा धेरै लामो समयदेखि रहनुभएको र खानुभएको थियो…। यस बेला, मानिसहरूले उहाँको अस्तित्व अत्यन्तै वास्तविक, अत्यन्तै उदेकको छ भन्‍ने महसुस गरे। त्यसको साथै, तिनीहरू अत्यन्तै आनन्दित र खुशी पनि थिए अनि भावनाले भरिपूर्ण थिए। उहाँ देखा पर्नुभएको घटनाले मानिसहरूलाई साँचो रीतिले उहाँको नम्रता देख्न, मानवजातिसँगको उहाँको घनिष्ठता तथा लगाव अनुभव गर्न, र उहाँले तिनीहरूको निम्ति कति धेरै विचार गर्नुभएको रहेछ भन्‍ने कुराको महसुस गर्न दियो। यो छोटो पुनर्मिलनले प्रभु येशूलाई देख्ने मानिसहरूलाई यस्तो महसुस गरायो मानौं जीवनकाल नै बितिसकेको छ। तिनीहरूको व्याकुल, अन्योल, भयभीत, चिन्तित, तृषित र स्तब्ध हृदयले सान्त्वना भेट्टायो। तिनीहरू उप्रान्त शङ्कालु वा हतोत्साहित थिएनन् किनकि अब आशा र भर पर्नको लागि केही छ भन्‍ने तिनीहरूले महसुस गरे। तिनीहरूको अघि उभिरहनुभएको मानिसको पुत्र तिनीहरूको निम्ति हरसमयका अग्र-रक्षक हुनुहुनेथियो; उहाँ तिनीहरूको बलियो धरहरा, सारा अनन्तकालको निम्ति तिनीहरूको शरणस्‍थान हुनुहुनेथियो।

प्रभु येशू पुनरुत्थान हुनुभएको भए तापनि, उहाँको हृदय र उहाँको कामले मानवजातिलाई छोडेको थिएन। मानिसहरूकहाँ देखा परेर, उहाँले तिनीहरूलाई उहाँ जस्तोसुकै स्वरूपमा उहाँ अस्तित्वमा रहनुभए तापनि उहाँले मानिसहरूलाई साथ दिनुहुनेछ, तिनीहरूसित हिँड्नुहुनेछ र हर समय र सबै ठाउँमा तिनीहरूसित रहनुहुनेछ भनेर बताउनुभयो। उहाँले मानवजातिको निम्ति सधैँभरि र जुनसुकै स्थानमा जुटाउनुहुनेछ र तिनीहरूको रखवाली गर्नुहुनेछ, उहाँलाई हेर्न र छुन दिनुहुनेछ, अनि तिनीहरूले कहिल्यै असहाय अनुभव गर्नेछैनन् भनी उहाँले तिनीहरूलाई सुनिश्चित तुल्याउनुहुनेछ भनी उहाँले तिनीहरूलाई भन्‍नुभयो। तिनीहरू संसारमा कहिल्यै एक्लै जिउनु पर्दैन भन्‍ने तिनीहरूले जानून् भन्‍ने पनि प्रभुको चाहना थियो। मानवजातिसित परमेश्‍वरको वास्ता छ; परमेश्‍वर तिनीहरूको साथमा हुनुहुन्छ। तिनीहरूले परमेश्‍वरमा सधैँ आड लिन सक्छन्, अनि उहाँका हरेक अनुयायीका निम्ति उहाँ परिवार हुनुहुन्छ। परमेश्‍वरको आड पाएर, मानवजाति उप्रान्त एक्लो वा असहाय हुनेछैनन्, अनि उहाँलाई पाप बलिको रूपमा स्वीकार गर्नेहरू उप्रान्त पापमा बाँधिएका हुनेछैनन्। मानव नजरमा, प्रभु येशूले उहाँको पुनरुत्थानपछि गर्नुभएको कामका यी अंशहरू अत्यन्तै साना कुराहरू थिए, तर मेरो नजरमा, उहाँले गर्नुभएको एक-एक कुरा अत्यन्तै अर्थपूर्ण, अति मूल्यवान्, अति महत्वपूर्ण र सार्थकताले भरिएका छन्।

प्रभु येशूले देहमा काम गर्नुभएको समय कठिनाइ तथा दुःखकष्टहरूले भरिपूर्ण रहेको भए तापनि, उहाँको देह र रगतको आत्मिक शरीरमा देखा परेर मानवजातिलाई उद्धार गर्न त्यस समयको उहाँको कामलाई उहाँले देहमा पूर्ण र सिद्ध प्रकारले पूरा गर्नुभयो। उहाँले देह बनेर आफ्नो सेवकाई सुरु गर्नुभयो, र आफ्नो शारीरिक रूपमा मानवजातिकहाँ प्रकट भएर उहाँले आफ्नो सेवकाई सिध्याउनुभयो। ख्रीष्टको रूपमा आफ्नो पहिचान द्वारा नयाँ युग सुरु गर्नुभएर उहाँले अनुग्रहको युगको घोषणा गर्नुभयो। ख्रीष्टको रूपमा रहेको आफ्नो पहिचानद्वारा, उहाँले नयाँ युग सुरु गर्दै अनुग्रहको युगको शुभारम्भ गर्नुभयो। ख्रीष्टको रूपमा रहेको उहाँको पहिचानद्वारा, उहाँले अनुग्रहको युगको काम गर्नुभयो अनि उहाँले अनुग्रहको युगका आफ्ना सारा अनुयायीहरूलाई सामर्थ्य दिनुभयो र डोर्‍याउनुभयो। परमेश्‍वरको कामको विषयमा के भन्न सकिन्छ भने, उहाँले जे सुरु गर्नुहुन्छ, त्यो साँच्चिकै सिध्याउनुहुन्छ। त्यसमा चरणहरू र योजना हुन्छन्, अनि काम उहाँको बुद्धि, उहाँको सर्वशक्ति, उहाँका उदेकका कार्यहरू, अनि उहाँको प्रेम तथा कृपाले भरिपूर्ण हुन्छन्। अवश्य नै, परमेश्‍वरको सबै काममा क्रियाशील रहने कडी भनेको मानवजातिको निम्ति उहाँको वास्ता नै हो; यो उहाँको फिक्रीका भावनाहरूले यसरी भिजेको छ कि उहाँले त्यसलाई कहिल्यै पन्साउन सक्नुहुन्न। बाइबलका यी पदहरूमा, आफ्नो पुनरुत्थानपछि प्रभु येशूले गर्नुभएको एक-एक कुरामा मानवजातिको निम्ति उहाँको सूक्ष्म वास्ता तथा स्नेह लगायत मानवजातिको निम्ति परमेश्‍वरको अपरिवर्तनीय आशाहरू तथा फिक्री प्रकट गरिएका छन्। यीमध्ये कुनै पनि कुरा हालको दिनसम्म पनि परिवर्तन भएको छैन—के तिमीहरूले यो कुरा देख्न सक्छौ? जब तिमीहरू यसलाई देख्छौ, तब के तिमीहरूको हृदय अचेत रूपले परमेश्‍वरको नजिक खिचिँदैन र? यदि तिमीहरू त्यस युगमा बाँचेका भए अनि प्रभु येशू तिमीहरूले देख्न सकोस् भनेर आफ्नो पुनरुत्थानपछि मूर्त रूपमा प्रकट हुनुभएको भए, अनि उहाँ तिमीहरूको अगाडि बसेर रोटी र मासु खानुभयो र तिमीहरूलाई धर्मशास्त्र व्याख्या गरिदिनुभयो, अनि तिमीहरूसित बोल्नुभयो भने तिमीहरूले कस्तो अनुभूति गर्नेथियौ? के तिमीहरूलाई खुशी लाग्थ्यो? कि तिमीहरूलाई खेद लाग्थ्यो? परमेश्‍वर सम्‍बन्धी पहिलेका गलत बुझाइहरू तथा उहाँबाट टाढा हुने काम, परमेश्‍वर विरुद्धका द्वन्द्व तथा शङ्काहरू—के ती सबै त्यत्तिकै हराउने थिएनन् र? के परमेश्‍वर र मानवजाति बीचको सम्बन्ध सामान्य र उचित हुने थिएन र?

बाइबलका यी सीमित अध्यायहरूलाई व्याख्या गरेर, के तिमीहरूले परमेश्‍वरको स्वभावमा केही खोटहरू भेट्टाउँछौ? के तिमीहरूले परमेश्‍वरको प्रेममा केही मिसावट भेट्टाउँछौ? के परमेश्‍वरको प्रेममा वा बुद्धिमा तिमीहरूले कुनै छल वा खराबी देख्छौ र? निश्‍चय नै देख्दैनौ! अब, के तिमीहरूले निश्‍चयताका साथ परमेश्‍वर पवित्र हुनुहुन्छ भनी भन्‍न सक्छौ? के तिमीहरूले निश्‍चयताको साथ परमेश्‍वरको हरेक भावना उहाँको सार तथा स्वभावको प्रकाश हो भनी भन्न सक्छौ? म आशा गर्छु कि यी वचनहरू पढि सकेपछि, त्यसबाट तिमीहरूले हासिल गर्ने बुझाइले तिमीहरूलाई सहायता गर्नेछ र स्वभाव बदल्‍ने तथा परमेश्‍वरको डर मान्‍ने सम्बन्धी तिमीहरूको खोजीमा तिमीहरूलाई लाभ पुर्‍याउनेछ, अनि त्यसले तिमीहरूमा दिन प्रतिदिन वृद्धि हुने फल फलाउनेछ, ताकि यस खोजीको प्रक्रियामा तिमीहरू परमेश्‍वरको झन्-झन् नजिक ल्याइनेछौ, परमेश्‍वरले अपेक्षा गर्नुभएको मागको झन्-झन् नजिक ल्याइनेछौ। तिमीहरू उप्रान्त सत्यताको खोजीमा दिक्क हुनेछैनौ अनि सत्यताको खोजी तथा स्वभावमा परिवर्तन ल्याउनु कष्टप्रद वा निरर्थक कुरा हो भनी उप्रान्त अनुभव गर्नेछैनौ। बरु, परमेश्‍वरको साँचो स्वभावको अभिव्यक्ति तथा परमेश्‍वरको पवित्र सारबाट उत्प्रेरित भएर, तिमीहरूले ज्योतिको तिर्सना गर्नेछौ, न्यायको तिर्सना गर्नेछौ, सत्यताको खोजी गर्ने, परमेश्‍वरको इच्छालाई सन्तुष्ट गर्ने चाहना गर्नेछौ, अनि तिमीहरू परमेश्‍वरद्वारा प्राप्त गरिएका व्यक्ति बन्‍नेछौ, एउटा वास्तविक व्यक्ति बन्‍नेछौ।

आज हामीले उहाँलाई पहिलो पटक देहधारी बनाइएको अनुग्रहको युगमा परमेश्‍वरले गर्नुभएका केही निश्चित कुराहरूको बारेमा कुरा गरेका छौँ। यी कुराहरूबाट, हामीले देहमा उहाँले व्यक्त गर्नुभएको तथा प्रकट गर्नुभएको स्वभावलाई, साथै उहाँसित जे छ र उहाँ जे हुनुहुन्छ, त्यसको हरेक पक्षलाई देखेका छौँ। उहाँसित जे छ र उहाँ जे हुनुहुन्छ, त्यसका यी सबै पक्षहरू अत्यन्तै मानवीकरण गरिएको प्रतीत हुन्छ, तर वास्तविकता त के हो भने, उहाँले प्रकट गर्नुभएको र व्यक्त गर्नुभएको सबै कुराको सार उहाँको आफ्नै स्वभावबाट अभिन्न छ। देहधारी परमेश्‍वरले आफ्नो स्वभावलाई मानवतामा व्यक्त गर्नुभएको हरेक विधि तथा हरेक पक्ष उहाँको आफ्नै सारसित फुकाउनै नमिल्ने गरी जोडिएको छ। त्यसैले, परमेश्‍वर देहधारणको माध्यम प्रयोग गरेर मानवजातिकहाँ आउनुभएको कुरा अत्यन्तै महत्वपूर्ण छ। साथै, शरीरमा उहाँले गर्नुभएको काम पनि महत्वपूर्ण छ, तर देहमा जिइरहेका हरेक व्यक्तिका निम्ति, भ्रष्टतामा जिइरहेका हरेक व्यक्तिका निम्ति त्यसभन्दा झनै महत्वपूर्ण कुरा भनेका उहाँले प्रकट गर्नुभएको स्वभाव तथा उहाँले व्यक्त गर्नुभएको इच्छा हो। के तिमीहरू यो कुरा बुझ्‍न सक्छौ? परमेश्‍वरको स्वभाव अनि उहाँसित जे छ र उहाँ जे हुनुहुन्छ सो बुझिसकेपछि, परमेश्‍वरलाई कसरी व्यवहार गर्नुपर्छ सो विषयमा तिमीहरूले कुनै निष्कर्षहरू निकालेका छौ? अन्त्यमा, यस प्रश्‍नको प्रतिक्रिया स्वरूप म तिमीहरूलाई तीन वटा सल्लाहहरू दिन चाहन्छु: पहिलो, परमेश्‍वरलाई जाँच नगर्। तैँले परमेश्‍वरलाई जति धेरै बुझे तापनि, तैँले परमेश्‍वरको स्वभावबारे जति नै धेरै जाने पनि, उहाँलाई कदापि जाँच नगर्। दोस्रो, परमेश्‍वरसित ओहोदाको निम्ति नलड्। परमेश्‍वरले तँलाई जस्तो प्रकारको ओहोदा दिनुभए तापनि वा तँलाई जस्तो प्रकारको काम सुम्पिनुभए तापनि, तँलाई जस्तो प्रकारको कर्तव्य पूरा गर्न लगाउनुभए तापनि, परमेश्‍वरको निम्ति तैँले आफैलाई जति नै समर्पित गरे तापनि र बलिदान गरे तापनि, ओहोदाको निम्ति उहाँसित कदापि प्रतिस्पर्धा नगर्। तेस्रो, परमेश्‍वरसित प्रतिस्पर्धा नगर्। उहाँले तँसित जे गर्नुहुन्छ, तेरो निम्ति जे व्यवस्था गर्नुहुन्छ र जुन कुराहरू तँकहाँ ल्याउनुहुन्छ, चाहे ती तैँले बुझे तापनि वा यदि त्यसप्रति तैँले आफैलाई सुम्पिन सके पनि, नसके पनि परमेश्‍वरसित कदापि प्रतिस्पर्धा नगर्। यदि यी तीन सल्लाहहरूलाई तैँले पालना गर्न सक्छस् भने, तँ लगभग सुरक्षित नै हुनेछस्, र उहाँलाई क्रोधित तुल्याउनेतर्फ तँ उन्मुख हुनेछैनस्।

— वचन देहमा देखा पर्नुहुन्छको “परमेश्‍वरको काम, परमेश्‍वरको स्वभाव र परमेश्‍वर स्वयम् ३” बाट उद्धृत गरिएको

तपाईं र तपाईंको परिवार बाँच्ने बारेमा एउटा ठूलो कुरा: के तपाईं ठूला विपत्तिहरूमा कसरी सुरक्षा प्राप्त गर्ने र बच्ने भनेर सोच्नुहुन्छ? तलको बटनमा क्लिक गर्नुहोस् र तपाईंले बाटो पाउनुहुनेछ।

सम्बन्धित विषयवस्तु

फरिसीहरूलाई येशूको हप्की

१०. येशूमाथि फरिसीहरूको न्याय मर्कूस ३:२१-२२ अनि जब उहाँका मित्रहरूले यो सुने, उहाँलाई समात्‍न तिनीहरू बाहिर निस्के: किनकि तिनीहरूले भने...

हराएको भेडाको दृष्टान्त

मत्ती १८:१२-१४ तिमीहरू कसरी सोच्छौ? यदि कुनै मानिससँग एक सय भेडा छन् र तीमध्ये एउटा बरालिन्छ भने के उसले उनान्‍सयलाई छाडेर पर्वतहरूतिर गई...

उहाँको पुनरुत्थानपछि उहाँका चेलाहरूलाई येशूका वचनहरू

यूहन्‍ना २०:२६-२९ अनि फेरि आठ दिनपछि उहाँका चेलाहरू भित्रै थिए र थोमा पनि तिनीहरूसँग थिए: तब ढोकाहरू बन्द भएको अवस्थामा येशू भित्र आउनुभयो...

हामीलाई Messenger मा सम्पर्क गर्नुहोस्