१

“यहोवा परमेश्‍वरले आदम र हव्वाका निम्ति छालाका वस्‍त्रहरू बनाइदिनुभयो र तिनीहरूलाई लगाइदिनुभयो” को यस दृश्यमा, हामी देख्न सक्छौँ कि परमेश्‍वर आदम र हव्वाको आमाबुबाका रूपमा देखा पर्नुहुन्छ। परमेश्‍वरले यी दुई मानिसको सृष्टि गर्नुभयो र तिनीहरूलाई आफ्नै सङ्गी मान्नुभयो। तिनीहरूको एक मात्र परिवारका रूपमा, परमेश्‍वरले तिनीहरूको जीवनको हेरचाह गर्नुभयो र तिनीहरूको गाँस, बास र कपासका आवश्यकताहरूको हेरविचार गर्नुभयो। यहाँ, परमेश्‍वर आदम र हव्वाको अभिभावकका रूपमा देखा पर्नुहुन्छ। परमेश्‍वरको यस कार्यमा, मानिसले परमेश्‍वर कति उच्च हुनुहुन्छ भन्‍ने देख्दैन; उसले परमेश्‍वरको सर्वोच्चता, उहाँको अगम्यता देख्दैन, र उहाँको क्रोध वा प्रताप त झनै देख्दैन। उसले परमेश्‍वरको विनम्रता, उहाँको प्रेमिलो दयालुपन, मानिसप्रतिको उहाँको चासो, र उसका निम्ति उहाँको जिम्‍मेवारी र हेरविचार मात्र देख्छ।

२

आदम र हव्‍वासँग परमेश्‍वरले गर्नुभएको व्यवहारको मनोवृत्ति र तरिका आमाबुबाले आफ्ना छोराछोरीहरूलाई देखाउने चासो, अनि आमाबाबुले आफ्ना छोरा-छोरीहरूलाई प्रेम, हेरचाह र वास्ता गर्ने तरिकाजस्तै छ—वास्तविक, देख्‍न सकिने र मूर्त। आफ्नो शक्तिशाली हैसियतका आधारमा आडम्बर देखाउनुको साटो, परमेश्‍वरले व्यक्तिगत रूपमा मानिसका लागि पहिरन बनाउन छालाको प्रयोग गर्नुभयो। यो सरल कुरा हो—कतिपय मानिसहरूलाई यो कुरा उल्लेखनीय छ भन्‍ने समेत लाग्दैन—तर यसले परमेश्‍वरबारे अस्पष्ट कल्पनाहरूले भरिएको उहाँको कुनै पनि अनुयायीलाई उहाँको वास्तविकता र प्रेमिलो स्वभावका बारेमा अन्तर्ज्ञान प्राप्त गर्ने र उहाँको विश्‍वासयोग्यता र विनम्रता देख्‍ने तुल्याउँछ।

—वचन, खण्ड २। परमेश्‍वरलाई चिन्‍ने विषयमा। परमेश्‍वरको काम, परमेश्‍वरको स्वभाव र परमेश्‍वर स्वयम् १