परमेश्‍वरले सबै थोक प्रदान गर्न र मानवजातिको अस्तित्वलाई कायम राख्‍न आफ्‍नो सर्वशक्तिमान् र बुद्धिमानी मार्गको प्रयोग गर्नुहुन्छ

13 अगस्ट 2021

हामीले भर्खरै कुन-कुन विषयहरूमा छलफल गर्‍यौं? हामीले मानिसले बसोबास गर्ने वातावरण र परमेश्‍वरले त्यो वातावरणको लागि गर्नुभएको कुरा र उहाँले गर्नुभएका तयारीहरूको बारेमा कुरा गरेर सुरु गर्‍यौं। हामीले उहाँले के व्यवस्थित गर्नुभयो; परमेश्‍वरले मानव जातिका लागि तयार गर्नुभएका सृष्टि गरिएका वस्तुहरूका बीचमा सम्बन्ध; र परमेश्‍वरले आफूले सृष्टि गर्नुभएका कुराहरूले मानव जातिलाई हानि गर्नबाट रोक्न यी सम्बन्धहरूलाई कसरी व्यवस्थित गर्नुभयो भन्ने छलफल गर्यौं। परमेश्‍वरले उहाँको सृष्टिभित्र भएका विभिन्न कारकहरूको मानव जातिको वातावरणमा हुन सक्ने हानिलाई न्यूनीकरण गर्नुभयो, जसले सबै कुराहरूलाई उनीहरूको उच्चतम उद्देश्यमा सघाउन अनुमति दिन्छ र मानव जातिलाई लाभकारी तत्त्वहरूको साथमा लाभकारी वातावरण ल्याउँछ, जसले मानव जातिलाई यस्तो वातावरणमा अनुकूलित हुन र जीवन र प्रजननको चक्र लगातार जारी राख्न सक्षम बनाउँछ। अर्को, हामीले मानव शरीरलाई आवश्यक पर्ने खाना—मानव जातिको दैनिक खाना र पेयको बारेमा कुरा गर्‍यौं। यो मानव जाति बाँच्‍नको लागि आवश्यक पर्ने अवस्था पनि हो। यसलाई भन्नुपर्दा, मानव शरीर सास फेरेर मात्र, घाम, हावा वा उपयुक्त तापक्रमहरूले मात्र बाँच्न सक्दैन। मानव जातिले आफ्नो पेट पनि भर्न आवश्यक हुन्छ र परमेश्‍वरले कुनै कुराको अवलोकन नगरी तिनीहरूले वस्तुहरूको स्रोतलाई के गर्न सक्छन् भन्ने कुरा नसोची मानवको लागि उनीहरूको खानाको स्रोत तयार गर्नुभयो। जब तैँले यस्तो प्रशस्त र यथेष्ट उत्पादन—मानव जातिको खाना र पेयको स्रोत—देखेको छस्, के तँ परमेश्‍वर नै मानव जाति र उहाँको सृष्टिका सबै वस्तुहरूको लागि आपूर्तिको स्रोत हुनुहुन्छ भनेर भन्न सक्छस्? यदि सृष्टिको समयमा, परमेश्‍वरले निश्चित सङ्ख्यामा रुखहरू वा घाँस वा अन्य जीवित वस्तुको सङ्ख्या मात्र सृष्टि गर्नुभएको भए र यदि यी विभिन्न जीवित वस्तुहरू र बिरुवाहरू गाईहरू र भेडाले खानको लागि वा जेब्रा, मृग र अन्य विभिन्न प्रकारका जनावरहरूले खानको लागि भएको भए, उदाहरणको लागि, सिंहहरू जेब्रा र मृगजस्ता कुराहरू खानको लागि र बाघहरू भेडा र सुँगुरहरू जस्ता कुराहरू खानको लागि भइदिएको भए—तर मानवको लागि खानको लागि उपयुक्त कुरा एउटा पनि नभएको भए, के त्यसले काम गर्थ्यो त? यसले गर्दैनथ्यो। मानव जाति धेरै समयसम्म बाँच्न सक्षम हुँदैनथ्यो। मानवले पातहरू मात्र खाने भए के हुन्थ्यो? के त्यसले काम गर्थ्यो त? के मानिसले भेडाको लागि बनेको घाँस खान सक्थ्यो? यदि तिनीहरूले थोरै प्रयास गरेमा यसले चोट नपुर्‍याउन सक्छन्, तर यदि तिनीहरूले यस्तो कुरा लामो समयसम्म खाएमा, तिनीहरूको पेटले यसलाई सहन सक्दैनथ्यो र मानिसहरू लामो समयसम्म बाँच्दैनथे। त्यहाँ त्यस्तो कुराहरू पनि छन् जुन जनावरहरूले खान सक्छन् तर मानवहरूका लागि ती कुरा विषालु हुन सक्छन्—जनावरहरूले तिनीहरूलाई कुनै पनि परिणामविना खान सक्छन्, तर यो मानवहरूको लागि त्यस्तो हुँदैन। यसलाई भन्नुपर्दा परमेश्‍वरले मानव जातिको सृष्टि गर्नुभयो, त्यसैले परमेश्‍वरलाई नै सिद्ध रूपमा मानव शरीरको सिद्धान्त र संरचना साथै मानवलाई के आवश्यक हुन्छ भन्ने ज्ञान छ। परमेश्‍वरलाई शरीरको संरचना र अवयव, यसका आवश्यकताहरू र यसका आन्तरिक अङ्गहरूका कार्यहरू र तिनीहरूले विभिन्न पदार्थहरू कसरी सोस्छन्, हटाउँछन् र पचाउँछन् भन्ने पूर्ण स्पष्ट रूपमा थाहा छ। मानवहरूले गर्दैनन्; कहिलेकाहीँ तिनीहरूले अनजानमै खान्छन् वा स्व-हेरचाहमा लापरवाही गर्छन्, जसको ज्यादा मात्राले असन्तुलन गराउँछ। यदि तैँले परमेश्‍वरले तेरो लागि तयार गर्नुभएका कुराहरू साधारण तरिकाले खाइस् वा आनन्द लिइस् भने, त्यसपछि तँमा कुनै पनि स्वास्थ्य समस्या हुनेछैन। यदि तैँले कहिलेकाहीँ खराब मनोदशा अनुभव गरिस् वा तेरो रगतमा निष्क्रियता भएमा समेत, यसले कुनै समस्या पार्नेछैन। तैँले निश्चित प्रकारका बिरुवाहरू खानु आवश्यक हुन्छ र गतिरोध हट्नेछ। परमेश्‍वरले यी सबै कुराहरूको लागि तयारी गर्नुभएको छ। त्यसैले, परमेश्‍वरको नजरमा, मानव जाति अन्य सबै जीवित वस्तुहरू भन्दा धेरै माथिको हो। परमेश्‍वरले प्रत्येक प्रकारको बिरुवाको लागि वातावरण तयार गर्नुभयो र उहाँले प्रत्येक प्रकारको जनावरको लागि खाना र वातावरण तयार गर्नुभयो, तर मानव जातिलाई यसको वातावरणमा सबैभन्दा दृढ आवश्यकता हुन्छ र ती आवश्यकताहरूलाई सजिलो तरिकाले अवलोकन गर्न सकिँदैन; यदि तिनीहरू त्यस्तो भएको भए, मानव जाति विकास गर्न जारी राख्न र साधारण तरिकाले बाँच्न र प्रजनन गर्न सक्षम हुँदैनथ्यो। परमेश्‍वर नै हो जसलाई उहाँको हृदयदेखि नै यो सबैभन्दा राम्रोसँग थाहा छ। जब परमेश्‍वरले यो गर्नुभयो, उहाँले अन्य कुनै कुरामा भन्दा यसमा थप महत्त्व राख्नुभयो। सम्भवतः तपाईं आफूले देख्ने र जीवनमा आनन्द लिने केही कुरा वा तपाईंसँग जन्मदेखि भएका तैँले देख्ने र आनन्द लिने केही महत्त्वपूर्ण नभएको कुराहरूको महत्त्व अनुभूत गर्न सक्षम छैनस्, तर परमेश्‍वरले तेरो लागि धेरै अघिदेखि नै वा गोप्य रूपमा तयारीहरू गरिसक्‍नुभएको छ। सबैभन्दा बढी सम्भावित हदसम्म, परमेश्‍वरले मानव जातिको लागि प्रतिकूल वा मानव शरीरमा हानि गर्न सक्ने सबै नकारात्मक तत्त्वहरूलाई हटाउनुभएको वा साम्य पार्नुभएको छ। यसले के देखाउँछ? के यसले परमेश्‍वरले मानव जातिलाई यो समय बनाउँदा उहाँको उनीहरूप्रति मनोवृत्ति देखाउँछ? त्यो मनोवृत्ति के थियो? परमेश्‍वरको मनोवृत्ति सावधान र इमानदार थियो र यसले उहाँको बाहेक अरू कुनै पनि शत्रु बलहरू वा बाह्य कारकहरू वा अवस्थाहरूद्वारा हस्तक्षेपको अनुमति सहन गरेन। यसमा यो समय मानव जाति सृष्टि गर्ने र व्यवस्थित गर्ने परमेश्‍वरको मनोवृत्ति देख्न सकिन्छ। र परमेश्‍वरको मनोवृत्ति के हो? बाँच्नको लागि वातावरण र मानव जातिले आनन्द लिने जीवन, साथै तिनीहरूको दैनिक खाना तथा पेय र दैनिक आवश्यकताहरू मार्फत, हामीले मानव जातिप्रति परमेश्‍वरको उत्तरदायित्वको मनोवृत्ति देख्न सक्छौं, जुन उहाँले मानिसको सृष्टि गरेदेखि नै कायम गर्नुभएको छ, साथै यो समयमा मानव जातिलाई बचाउन उहाँको सङ्कल्प पनि हो। के यी वस्तुहरूमा परमेश्‍वरको प्रमाणीकरण दृश्यात्मक छ? उहाँको चमत्कारिकता? उहाँको अथाहता? उहाँको सर्वशक्तिमान्‌ता? परमेश्‍वरले सबै मानव जातिको लागि प्रदान गर्न साथै उहाँको सृष्टिका सबै कुराहरूको प्रावधानको लागि आफ्नो बुद्धिमान र सर्वशक्तिमान तरिकाहरू प्रयोग गर्नुहुन्छ। अब मैले तँलाई धेरै कुरा भनिसकेको छु, के तँ भन्न सक्छस्, कि सबै थोकका लागि परमेश्‍वर नै जीवनको स्रोत हुनुहुन्छ? (हो।) त्यो निश्चय नै हो। के तँलाई कुनै शङ्का छ? (छैन।) सबै कुराको लागि परमेश्‍वरको प्रावधानले उहाँ नै सबै कुराहरूको लागि जीवनको स्रोत हुनुहुन्छ भन्ने कुरा देखाउने कुरालाई सन्तुष्ट गर्छ, किनभने उहाँ नै प्रावधानको स्रोत हुनुहुन्छ जसले सबै कुरालाई अस्तित्व, जीवन, प्रजनन र निरन्तरता हुन सक्षम गर्दछ र परमेश्‍वर नै बाहेक अरू कुनै पनि स्रोत छैन। परमेश्‍वरले सबै कुराहरूका सबै आवश्यकताहरू र मानव जातिका सबै आवश्यकताहरू पूरा गर्नुहुन्छ, चाहे ती मानिसका सबैभन्दा आधारभूत वातावरणीय आवश्यकता, उनीहरूका दैनिक जीवनका आवश्यकताहरू हुन् वा चाहे उहाँले मानिसहरूका आत्मालाई प्रदान गर्ने सत्यको लागि आवश्यकता नै होस्। हरेक तरिकाले, मानव दृष्टिकोणबाट परमेश्‍वरको परिचय र उहाँको स्थिति हेर्नु, सबै थोकका लागि जीवनको स्रोत परमेश्‍वर नै हुनुहुन्छ। के यो सही हो? (हो।) यो भन्नुपर्दा, परमेश्‍वर नै यो भौतिक संसार, यो मानिसले देख्न र अनुभव गर्न सक्ने संसारका शासक, मालिक र प्रदायक हुनुहुन्छ। मानव जातिको लागि, के यो परमेश्‍वरको परिचय होइन? यसमा कुनै पनि झूटो कुरा छैन। त्यसैले जब तैँले आकाशमा चराहरू उडिरहेको देख्छस्, तँलाई थाहा हुनुपर्छ कि परमेश्‍वरले उड्न सक्ने सबै कुराको सृष्टि गर्नुभयो। त्यहाँ त्यस्ता जीवित कुराहरू पनि छन् जुन पानीमा पौडन्छन् र तिनीहरूको बाँच्ने आफ्नै तरिका हुन्छ। माटोमा बाँच्ने बिरुवाहरू वसन्तमा कोपिला र मुना पलाउँछन् र फल लाग्छ र शरदमा पातहरू झर्न थाल्छन् र हिउँदमा ती बिरुवाहरूले मौसमको तयारी गर्न लागेको जसरी सबै पताहरू झरेका हुन्छन्। यो नै तिनीहरूको बाँच्ने तरिका हो। परमेश्‍वरले सबै कुराको सृष्टि गर्नुभयो र प्रत्येकले भिन्न रूप र भिन्न तरिकाले बाँच्छ र यो बाँच्ने कुरामा आफ्नो जीवन बल र रूप प्रदर्शन गर्न विभिन्न तरिकाहरू प्रयोग गर्छ। वस्तुहरू कसरी बाँच्छन् भन्ने तिनीहरू सबै परमेश्‍वरको नियम अन्तर्गत हुन्छन्। परमेश्‍वरले जीवनका सबै विभिन्न रूप र जीवित वस्तुहरूमाथि शासन गर्नुको उद्देश्य के हो त? के यो मानव जातिको जीवनको लागि हो? (हो।) उहाँले जीवनका सबै नियमहरू नियन्त्रण गर्नुहुन्छ, सबै मानव जातिको जीवनको लागि। यसले परमेश्‍वरको लागि मानव जातिको जीवन कतिको महत्त्वपूर्ण छ भन्ने देखाउँछ।

मानव जातिको बाँच्ने र साधारण ढङ्गले प्रजनन गर्ने क्षमता परमेश्‍वरको लागि अत्यन्त महत्त्वपूर्ण हुन्छ। त्यसकारण, परमेश्‍वरले मानव जाति र आफ्नो सृष्टिका सबै कुराको लागि लगातार रूपमा प्रदान गरिरहनुभएको छ। उहाँले विभिन्न तरिकाले र सबै कुराको जीवितता कायम हुने गरी प्रदान गर्नुहुन्छ, उहाँले मानवताको साधारण जीवन कायम गर्दै मानव जातिलाई निरन्तर रूपमा अघि बढ्न सक्षम बनाउनुहुन्छ। यो आजको हाम्रो सङ्गतिका दुई पक्षहरू हुन्। यी दुई पक्षहरू के-के हुन्छ? (स्थूल दृष्टिकोणबाट, परमेश्‍वरले वातावरणको सृष्टि गर्नुभयो जसमा मानिस बाँच्छ। यो पहिलो पक्ष हो। परमेश्‍वरले मानव जातिको लागि आवश्यक पर्ने र हेर्न र छुन सकिने भौतिक वस्तुहरू पनि तयार गर्नुभयो।) हामीले आफ्ना दुई मुख्य विषयलाई यी दुई पक्षहरूमा सङ्गति गरेका छौँ। हाम्रो मुख्य विषय के हो? (सबै थोकका लागि जीवनको स्रोत परमेश्‍वर नै हुनुहुन्छ।) अब तँलाई यो विषयमा मेरो सङ्गतिमा किन यति धेरै विषयहरू छन् भन्ने बारेमा केही बोध भएको हुनुपर्छ। के त्यहाँ मुख्य विषयसँग असम्बन्धित कुनै छलफल भएको छ त? बिलकुलै छैन! सायद, यी कुराहरू सुनिसकेपछि, तिमीहरूमध्ये केहीले बोध प्राप्त गरेका छौ र अहिले महसुस गर्छौ कि यी शब्दहरू वजनदार छन्, तिनीहरू धेरै महत्त्वपूर्ण छन्, तर अन्यसँग केही शाब्दिक बोध मात्र हुन सक्छ र यी शब्दहरू उनीहरूमा र उनीहरूको लागि महत्त्वपूर्ण नभएको महसुस गर्न सक्छन्। हालको क्षणमा तिमीहरूले यसलाई कसरी बुझ्छौ भन्ने कुराको परवाह नगरी, जब तिमीहरूको अनुभव निश्चित दिनमा आइपुग्छ, जब तिमीहरूको बुझाइ निश्चित विन्दुमा पुग्छ, अर्थात्, जब तिमीहरूको परमेश्‍वरका कार्यहरू र परमेश्‍वर स्वयम्‌को ज्ञान निश्चित स्तरमा पुग्छ, त्यसपछि तिमीहरूले परमेश्‍वरका कार्यहरूमा गहन र सच्चा बयान दिन आफ्नै शब्दहरू प्रयोग गर्नेछौ, जुन व्यवहारिक हुन्छन्।

मलाई लाग्छ कि तिमीहरूको हालको बुझाइ अझै काफी सतही र शाब्दिक छ, तर, मेरो सङ्गतिका यी दुई पक्षहरू सुनिसकेपछि, के तिमीहरूले कम्तीमा परमेश्‍वरले मानव जातिको लागि प्रदान गर्न कस्ता विधिहरू प्रदान गर्नुहुन्छ वा परमेश्‍वरले मानव जातिलाई कस्ता कुराहरू प्रदान गर्नुहुन्छ भनेर पहिचान गर्न सक्छौ? के तिमीहरूसँग आधारभूत अवधारणा, आधारभूत बुझाइ छ? (छ।) तर के मैले सङ्गत गरेका यी दुई पक्षहरू बाइबलसँग सम्बन्धित छन्? (छैनन्।) के तिनीहरू अधिराज्यकालमा परमेश्‍वरको न्याय र दण्डसँग सम्बन्धित छन्? (छैनन्।) त्यसो भए मैले किन तिनीहरूको सङ्गत गरेँ त? के यो मानिसहरूले परमेश्‍वरलाई जान्न तिनीहरूलाई बुझ्नैपर्ने भएकोले हो? (हो।) यी कुराहरू जान्नु एकदमै आवश्यक हुन्छ र तिनीहरूलाई बुझ्नु एकदमै आवश्यक छ। तैँले परमेश्‍वरलाई उहाँको सम्पूर्णतामा बुझ्न खोज्दा, आफूलाई बाइबलमा सीमित नगर् र आफूलाई मानिसले गर्ने परमेश्‍वरको न्याय र सजायमा सीमित नगरा। यो भन्नुको मेरो उद्देश्य के हो? यो परमेश्‍वर भनेको उहाँले छान्नुभएका मानिसहरूको मात्र परमेश्‍वर होइन भनेर मानिसहरूलाई थाहा दिनु हो। तैँले हाल परमेश्‍वरलाई पछ्याउँछस् र उहाँ तेरो परमेश्‍वर हुनुहुन्छ, तर के उहाँलाई नपछ्याउनेहरूको उहाँ परमेश्‍वर हो त? के परमेश्‍वर उहाँलाई नपछ्याउने सबै मानिसहरूको परमेश्‍वर हो? के परमेश्‍वर सबै कुराहरूको परमेश्‍वर हो? (हो।) त्यसो भए के परमेश्‍वरका कार्य र क्रियाहरू क्षेत्रमा केवल उहाँलाई पालना पछ्याउनेका लागि मात्र सीमित हुन्छन्? (होइन।) उहाँका कार्य र क्रियाहरूको क्षेत्र के हो? सबैभन्दा सानो स्तरमा, उहाँका कार्य र क्रियाहरूको क्षेत्रले सबै मानव जाति र सृष्टिका सबै कुराहरू समेट्छन्। उच्चतम स्तरमा यसले सम्पूर्ण ब्रह्माण्ड समेट्छ जुन मानिसहरूले देख्न सक्दैनन्। त्यसैले, हामीले भन्न सक्छौं कि परमेश्‍वरले सबै मानव जातिमाझ आफ्ना कार्य गर्नुहुन्छ र आफ्ना क्रियाहरू सम्पादन गर्नुहोस् र यो मानिसलाई परमेश्‍वरको सम्पूर्णतामा परमेश्‍वर आफैँलाई जान्न अनुमति दिन काफी हुन्छ। यदि तपाईं परमेश्‍वरलाई जान्न चाहनुहुन्छ, उहाँलाई साँचो रूपमा जान्न चाहनुहुन्छ, उहाँलाई साँचो रूपमा बुझ्न चाहनुहुन्छ भने, आफूलाई केवल परमेश्‍वरको कार्यका तीन चरणहरूमा वा उहाँले विगतमा गर्नुभएका कार्यहरूका कथाहरूमा प्रतिबन्धित नगर्नुहोस्। यदि तैँले उहाँलाई त्यो तरिकाले जान्न चाहन्छस् भने, तैँले परमेश्‍वरमा सीमितता लगाउँदैछस्, उहाँलाई नियन्त्रण गर्दैछस्। तैँले परमेश्‍वरलाई केही एकदमै सानो कुराको रूपमा हेर्दैछस्। त्यसो गर्नाले मानिसहरूलाई कसरी प्रभाव पर्न सक्छ? तँ कहिल्यै पनि परमेश्‍वरको चमत्कारिकता वा सर्वोच्चता जान्न सक्षम हुनेछैनस्, न त उहाँको शक्ति र सर्वशक्ति र उहाँको अख्तियारको क्षेत्र नै जान्न सक्‍नेछस्। यस्तो बुझाइले परमेश्‍वर नै सबै कुराको शासक हुनुहुन्छ भन्ने सत्यलाई स्वीकार्ने तेरो क्षमताको साथै परमेश्‍वरको साँचो परिचय र स्थिति सम्बन्धी तेरो ज्ञानमा प्रभाव पार्नेछ। अर्को शब्दमा, यदि परमेश्‍वर सम्‍बन्धी तेरो बुझाइ क्षेत्रमा सीमित भएमा, तैँले प्राप्त गर्ने सक्ने कुरा पनि सीमित हुन्छ। त्यसैले गर्दा नै तैँले आफ्नो क्षेत्रलाई फराकिलो पार्नुपर्छ र आफ्ना क्षितिजहरूलाई विस्तार गर्नुपर्छ। तैँले यो सबै कुरा बुझ्न खोज्नुपर्छ—परमेश्‍वरको कार्यको क्षेत्र, उहाँको व्यवस्थापन, उहाँको शासन र उहाँले व्यवस्थापन गर्ने र उहाँले शासन गर्नेभन्दा माथिका सबै कुराहरू। यो यी कराहरू मार्फत हुन्छ जुन तैँले परमेश्‍वरका कार्यहरू भनी बुझ्नुपर्छ। यस्तो बुझाइको साथमा, तैँले यसलाई पहिचान नगरी महसुस गर्नेछस् कि परमेश्‍वरले सबै कुराहरूलाई तिनीहरूमाझ शासन गर्नुहुन्छ, व्यवस्थापन गर्नुहुन्छ र प्रदान गर्नुहुन्छ र तैँले आफू यी सबै कुराहरूको एक हिस्सा र एक सदस्य भएको पनि साँचो रूपमा महसुस गर्नेछस्। परमेश्‍वरले सबै कुराहरूको लागि प्रदान गर्नुहुने भएकाले, तैँले पनि परमेश्‍वरको शासन र प्रावधान स्वीकार गरिरहेको छस्। यो एक तथ्य हो को कसैले पनि नकार्न सक्दैन। सबै कुराहरू परमेश्‍वरको शासन अन्तर्गत आफ्नै नियमहरूको अधीनमा हुन्छन् र परमेश्‍वरको शासन अन्तर्गत, सबै कुराहरूसँग बाँच्नका लागि आफ्नै नियमहरू हुन्छन्। मानव जातिको भाग्य र आवश्यकताहरू पनि परमेश्‍वरको शासन र प्रावधानले सँगै बाँधिएका हुन्छन्। त्यसैले गर्दा नै, परमेश्‍वरको प्रभुत्व र शासन अन्तर्गत, मानव जाति र सबै कुरा अन्तर्सम्‍बन्धित, अन्तर्निर्भर र अन्तर्जडित हुन्छन्। यो नै परमेश्‍वरले सबै कुराहरूको सृष्टि गर्नुको उद्देश्य र महत्त्व हो।

— वचन देहमा देखा पर्नुहुन्छको “परमेश्‍वर स्वयम् अद्वितीय ८” बाट उद्धृत गरिएको

तपाई र तपाईको परिवारलाई अति आवश्यक छ भनेर आह्वान गर्दै: पीडा बिना सुन्दर जीवन बिताउने मौका प्राप्त गर्न प्रभुको आगमनलाई स्वागत गर्नु। यदि तपाईं आफ्नो परिवारसँग यो आशिष प्राप्त गर्न चाहनुहुन्छ भने, कृपया हामीलाई सम्पर्क गर्न बटन क्लिक गर्नुहोस्। हामी तपाईंलाई प्रभुको आगमनलाई स्वागत गर्ने बाटो फेला पार्न मद्दत गर्नेछौं।

सम्बन्धित विषयवस्तु

सबै थोकप्रतिको परमेश्‍वरका नियमहरू अपरिहार्य रूपमा नै मानवजातिको अस्तित्वसँग जोडिएका छन्

यी कुराहरूको बारेमा केही बताइसकेपछि, के तिमीहरूले अहिले हामीले भर्खरै छलफल गरेको मुख्य विषयको बारेमा केही कुरा सिक्यौ? के तिमीहरूले यो कुरा...

परमेश्‍वरले विभिन्‍न भौगोलिक वातावरणको लागि सीमाहरू तय गर्नुहुन्छ

आज म परमेश्‍वरले मानव जातिको पालन पोषणका लागि सबै थोकहरूमा तय गर्नुभएका यी सबै प्रकारका नियमहरू कसरी लागू हुन्छन् भन्ने विषयमा बताउन...

परमेश्‍वरले मानवजातिको जीवनको निम्ति सृष्टि गर्नुहुने आधारभूत वातावरण: ज्योति

चौथो कुरा मानिसहरूका आँखासँग सम्बन्धित छ: ज्योति। यो पनि धेरै महत्त्वपूर्ण छ। जब तैँले चम्किलो ज्योति देख्छस्, र त्यसको चमक निश्‍चित...

हामीलाई Messenger मा सम्पर्क गर्नुहोस्