१

मैले आज बोल्ने वचनहरू मानिसका पापको न्याय गर्न, मानिसको अधर्मीपनको न्याय गर्न, मानिसको विद्रोहीपनलाई सराप्नका निम्ति हुन्। मानिसको कुटिलपन र छलीपन, मानिसका शब्द र कार्यहरू—परमेश्‍वरका अभिप्रायअनुरूप नरहेका सबै कुरालाई न्यायको दायरामा ल्याउनैपर्छ, र मानिसको सारा विद्रोहीपनलाई पापका रूपमा चित्रण गरिन्छ। उहाँका वचनहरू न्यायका सिद्धान्तहरूअनुरूप छन्; उहाँले आफ्नो धर्मी स्वभाव प्रकट गर्न मानिसको अधर्मीपनको न्याय, विद्रोहीपनको श्राप, र मानिसका सारा कुरूप अनुहारको खुलासालाई प्रयोग गर्नुहुन्छ। पवित्रता परमेश्‍वरको धर्मी स्वभावको परिचायक हो, वास्तवमा उहाँको पवित्रता नै उहाँको धर्मी स्वभाव हो। तिमीहरूका भ्रष्ट स्वभाव नै आजका वचनका पृष्ठभूमि हुन्—म तीअनुसार बोल्छु र न्याय गर्छु, अनि विजयको काम गर्छु। यो मात्र व्यावहारिक काम हो, र यसरी मात्र परमेश्‍वरको पवित्रता पूर्ण रूपमा झल्किन सक्छ।

२

यी वचनहरूको न्यायका कारण नै तिमीहरूले परमेश्‍वर धर्मी र पवित्र परमेश्‍वर हुनुहुन्छ भनी देख्न सकेका छौ; उहाँको पवित्रता र धार्मिकताका कारण नै उहाँ तिमीहरूको न्याय गर्नुहुन्छ र तिमीहरूमाथि आफ्नो क्रोध बर्साउनुहुन्छ; मानवजातिको विद्रोहीपन देखेकै कारण उहाँ आफ्नो धर्मी स्वभाव प्रकट गर्नुहुन्छ। मानवजातिको फोहोर र भ्रष्टताले उहाँको पवित्रता प्रकट गराउँछ। उहाँ परमेश्‍वर स्वयम् हुनुहुन्छ, जो पवित्र र खोटरहित हुनुहुन्छ, तैपनि उहाँ फोहोरको भूमिमा बस्‍नुहुन्छ भनी देखाउन यो पर्याप्त छ। यदि कुनै व्यक्ति अरूसँग हिलोमा लडबडिन्छ, र ऊबारे कुनै कुरा पवित्र छैन भने, र ऊसँग कुनै धर्मी स्वभाव छैन भने, ऊ मानिसको अधर्मीपनलाई न्याय गर्न योग्य हुँदैन, न त ऊ मानिसको न्याय गर्न नै योग्य हुन्छ। समान रूपले फोहोरी मानिसहरू आफूजस्तै व्यक्तिहरूको न्याय गर्न कसरी योग्य हुन सक्छन्? पवित्र परमेश्‍वर स्वयम् मात्र सम्पूर्ण फोहोरी मानवजातिको न्याय गर्न सक्षम हुनुहुन्छ।

—वचन, खण्ड १। परमेश्‍वरको देखापराइ र काम। विजयको कामको दोस्रो चरणका प्रभावहरू कसरी हासिल हुन्छन्