अगुवा र कामदारहरूका जिम्‍मेवारीहरू (२०) खण्ड दुई

३. दुष्ट मानिसहरूका दुष्ट कार्यहरू खुलासा गर्ने, ताकि परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूले समझशक्ति विकास गरून् र पाठहरू सिकून्

अगुवा र कामदारहरूको बाह्रौँ जिम्मेवारीको तेस्रो माग के हो भने, दुष्ट मानिसहरूले सिर्जना गरेका बाधा र अवरोधहरू सम्हाल्ने क्रममा, अगुवा र कामदारहरूले परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूसँगै परमेश्‍वरको वचन खानु र पिउनुपर्छ ताकि तिनीहरूले आत्मचिन्तन गर्न र आफूलाई चिन्‍न सकून्, र साँचो रूपमा आफ्नो मार्ग सच्याउन सकून्। तिनीहरूले परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूलाई सत्यता वास्तविकतामा प्रवेश गर्न, आफ्नो भ्रष्ट स्वभाव फाल्न, परमेश्‍वरलाई पछ्याउन, परमेश्‍वरमा समर्पित हुन, र परमेश्‍वरको गवाही दिन अगुवाइ गर्न सक्‍नुपर्छ। यो किसिमको काम मात्रै परमेश्‍वरका अभिप्रायहरूअनुरूप हुन्छ। एक हिसाबमा, यसरी काम गर्ने अगुवा र कामदारहरूले काम गर्ने क्रममा समस्याहरू समाधान गर्न र आफूलाई सत्यताले सुसज्जित गर्न सक्छन्। यसका साथै, समस्याहरू समाधान गर्न सत्यता सङ्गति गरेर, तिनीहरूले दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूलाई सत्यता बुझ्न मद्दत गर्छन्, आत्मचिन्तन गर्ने र आफूलाई चिन्‍ने, आफ्नो भ्रष्ट स्वभाव फाल्ने, आफ्नो कर्तव्य राम्ररी निर्वाह गर्ने, मानिसहरूलाई खुट्ट्याउने र व्यवहार गर्ने, परमेश्‍वरलाई पछ्याउने र परमेश्‍वरमा समर्पित हुने, अरूको बन्धनमा नपर्ने, र आफ्नो गवाहीमा दह्रिलो गरी खडा हुने तरिका सिक्न मद्दत गर्छन्। यो अगुवा र कामदारहरूको कर्तव्य पूरा गर्नु हो; मण्डलीको काम अघि बढाउने क्रममा समस्याहरू समाधान गर्न अगुवा र कामदारहरूले अभ्यास गर्नुपर्ने सिद्धान्त यही हो। मण्डलीमा जस्तोसुकै समस्याहरू पैदा भए पनि, सबैभन्दा पहिले अगुवा र कामदारहरूले सत्यता खोजी गर्नुपर्छ, परमेश्‍वरका अभिप्रायहरू बुझ्नुपर्छ, र सँगै मिलेर परमेश्‍वरको मार्गदर्शन खोज्नुपर्छ। त्यसपछि तिनीहरूले विभिन्‍न विद्यमान समस्याहरू समाधान गर्न परमेश्‍वरका उपयुक्त वचनहरू खोज्नुपर्छ। समस्याहरू समाधान गर्ने क्रममा, अगुवा र कामदारहरूले दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूसँग परमेश्‍वरका उपयुक्त वचनहरूबारे थप सङ्गति गर्नुपर्छ, र परमेश्‍वरका वचनहरूका आधारमा समस्याहरूको सार बुझ्नुपर्छ। तिनीहरूले यी समस्याहरू खुट्ट्याउनका लागि परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूलाई पनि आफ्नो बुझाइबारे सङ्गति गर्न लगाउनुपर्छ। बहुसङ्ख्यक मानिसहरूमा एउटै बुझाइ भएपछि र तिनीहरू सहमतिमा पुगेपछि, समस्याहरू समाधान गर्न सजिलो हुन्छ। समस्याहरू समाधान गर्ने क्रममा, सधैँ घटनाहरूबारे दोहोर्‍याई तेहेर्‍याई कुरा नगर्नू, र सानातिना विवरणहरूको पछि लाग्‍ने वा समस्याहरूमा संलग्‍न व्यक्तिहरूलाई दोष दिइरहने नगर्नू। सुरुमा, सानातिना समस्याहरूमा ध्यान नदिनू; बरु, स्पष्ट रूपमा सत्यता सङ्गति गर्नू, किनभने यसले समस्याहरूको प्रकृति खुलासा गर्नेछ। यो शैलीले मात्रै परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूलाई परमेश्‍वरका वचनहरूअनुसार समस्याहरू खुट्ट्याउन, आइपर्ने मानिस, घटना, र कामकुराहरूबाट समझशक्ति प्राप्त गर्न, र ती कुराहरूबाट व्यावहारिक पाठहरू सिक्न मद्दत गर्छ। यसले तिनीहरूलाई सामान्यतया आफूले बुझ्ने शब्द र धर्मसिद्धान्तहरूलाई वास्तविक जीवनसँग तुलना गर्न पनि मद्दत गर्छ, जसले गर्दा तिनीहरूले साँचो रूपमा सत्यता बुझ्न सक्छन्। के अगुवा र कामदारहरूले गर्नुपर्ने नै यही होइन र? परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूलाई सत्यता वास्तविकतामा प्रवेश गर्न अगुवाइ गर्ने कार्यमा मूलतः सत्यता प्रयोग गरेर परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूका धारणा र कल्पनाहरू र तिनीहरूका भ्रष्ट स्वभावहरू समाधान गर्ने कार्य समावेश हुन्छ। यो शैलीले सबैभन्दा राम्रा नतिजाहरू दिन्छ। अगुवा र कामदारहरूले समस्याहरू समाधान गर्न जति धेरै सत्यता प्रयोग गर्न सक्छन्, परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूले त्यति नै सजिलै सत्यता बुझ्न सक्छन्। यसरी, तिनीहरूले परमेश्‍वरको वचनलाई वास्तविक जीवनमा कसरी अभ्यास र लागू गर्ने भन्‍ने कुरा जान्‍नेछन्। यदि अगुवा र कामदारहरूले परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूलाई वास्तविक समस्याहरू समाधान गर्न बारम्बार अगुवाइ गरिरहन्छन् भने, तिनीहरू परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूलाई सत्यता वास्तविकतामा ल्याउन र परमेश्‍वरको वचनलाई आफ्नो दैनिक जीवनमा समाहित गर्न पनि सक्षम हुनेछन्। कति मानिसहरू भन्छन्, “के अगुवा र कामदारहरूका लागि यो माग अत्यन्तै कडा भएन र? हामीसँग कसरी यति धेरै बुझाइ हुन सक्छ र?” तँसँग पहिले यस्तो बुझाइ थिएन होला, तर के तैँले यो नतिजा हासिल गर्न सिक्न र अभ्यास गर्न सक्दैनस् र? परमेश्‍वरको कामले अगुवा र कामदारहरू, साथै परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूलाई सत्यता वास्तविकतामा प्रवेश गर्न तालिम दिने तरिका यही हो। यदि तँलाई कसरी गर्ने भन्‍ने थाहा छैन भने, तैँले सिक्न र अभ्यास गर्न सक्छस्। जस्तोसुकै समस्याहरू उत्पन्न भए पनि, तैँले परमेश्‍वरका वचनहरूका आधारमा आत्मचिन्तन गर्न र आफूलाई चिन्‍न सिक्‍नुपर्छ; अभ्यास गर्ने प्रक्रिया यही हो। एकदुई पटक अभ्यास गरेर नतिजाहरू हासिल गरेपछि, तँसँग मार्ग हुनेछ र तैँले सत्यता अभ्यास गर्न जान्नेछस्। जब परमेश्‍वर काम गर्न आउनुहुन्छ, तब उहाँले मानिसहरूलाई यही तरिकामा सत्यता वास्तविकतामा प्रवेश गर्न सिक्न अगुवाइ गर्नुहुन्छ। अगुवा र कामदारहरूले दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूसँग बारम्बार कुराकानी गरिरहनुपर्छ, मिलेर समस्याहरू सामना गर्नुपर्छ, मिलेर समस्याहरू समाधान गर्नुपर्छ, र राम्रोसित मण्डलीको काम गर्नुपर्छ। मण्डली अगुवाहरूले परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूलाई कसरी अगुवाइ गर्नुपर्छ? मुख्य तरिका भनेको परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूलाई वास्तविक जीवनका समस्याहरू पहिचान र समाधान गर्न, वास्तविक जीवनमा परमेश्‍वरको वचन अभ्यास र अनुभव गर्न अगुवाइ गर्नु हो, ताकि परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरू सत्यता अभ्यास गर्न मात्र होइन, नकारात्मक कुराहरू र नकारात्मक मानिसहरूअर्थात्, झूटा अगुवा, झूटा कामदार, दुष्ट मानिस, अविश्‍वासी, र ख्रीष्टविरोधीहरूलाई खुट्ट्याउन पनि सक्षम होऊन्। विभिन्‍न मानिसहरूलाई खुट्ट्याउनुको उद्देश्य भनेको समस्याहरू समाधान गर्नु हो। दुष्ट मानिसहरू र ख्रीष्टविरोधीहरूले सिर्जना गर्ने बाधाहरू राम्ररी समाधान गरेर मात्रै मण्डलीको काम सहज रूपमा अघि बढ्न सक्छ, र मण्डलीमा परमेश्‍वरको इच्छा पूरा हुन सक्छ। त्यो सँगसँगै, दुष्ट मानिसहरूलाई सम्बोधन गर्दा यसले गल्तीहरू वा दुष्कर्म गर्नबाट जोगिने चेतावनीको काम पनि गर्छ, र यसबाट परमेश्‍वरको डर मान्ने र दुष्टताबाट अलग बस्‍ने क्षमता हासिल गर्न सकिन्छ। यसरी, तैँले आफ्नो कर्तव्य पूरा गर्ने र जीवन प्रवेश प्राप्त गर्ने मात्र नभई, सत्यता पनि बुझ्नेछस् र तँ सत्यता वास्तविकतामा पनि प्रवेश गर्नेछस्। के यो एक काम दुई पन्थ होइन र? जब तैँले सत्यता बुझ्छस् र समस्याहरू समाधान गर्न सक्छस्, तब यसले तँसँग अगुवा वा कामदार बन्‍ने क्षमता छ र तैँले परमेश्‍वरका घरमा संवर्धन हुनका लागि चाहिने कुरा पूरा गर्छस् भन्‍ने कुरा प्रमाणित गर्छ; तसर्थ, तैँले दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूलाई वास्तविक जीवनमा विभिन्‍न मानिस, घटना, र कामकुराहरू खुट्ट्याउन सिक्नमा; सत्यताको बुझाइ हासिल गर्नमा; मण्डलीको काममा बाधा र अवरोध ल्याउने यावत् किसिमका मानिसहरूलाई कसरी व्यवहार गर्ने भनेर जान्‍नमा; र सत्यता अभ्यास गर्ने, सिद्धान्तहरूअनुसार विभिन्‍न मानिसहरूलाई व्यवहार गर्ने, र समस्याहरू समाधान गर्न सत्यता सङ्गति गर्ने भनेर जान्‍नमा अगुवाइ र मार्गदर्शन गर्नुपर्छ। यो तेरो जिम्मेवारी हो। यसरी अभ्यास गरेर, तँ परमेश्‍वरका वचनहरूको वास्तविकतामा प्रवेश गर्छस्। तैँले वास्तविक जीवनमा आउने हरेक मामलाबाट पाठहरू सिक्‍नेछस्, समझशक्ति प्राप्त गर्नेछस्, र त्यसमा परमेश्‍वरका अभिप्रायहरू बुझ्नेछस्, जसले गर्दा तैँले मामलाहरू कसरी सम्हाल्ने, मानिसहरूलाई कसरी व्यवहार गर्ने, र आफ्नो कर्तव्य कसरी निर्वाह गर्ने भन्‍नेबारे अभ्यासका सिद्धान्तहरू प्राप्त गर्नेछस्। यसरी, तैँले सत्यता अभ्यास गर्न सक्‍नेछस्। मानिसहरूप्रति परमेश्‍वरको माग भनेकै तिनीहरूले त्यस्ता नतिजाहरू हासिल गरून् भन्‍ने हो। त्यसकारण, जस्तोसुकै मामलाहरू उत्पन्न भए पनि, तैँले सधैँ पाठ सिक्न र समझशक्ति विकास गर्न जरुरी छ; तैँले तिनलाई उम्किन दिन मिल्दैन, न त तैँले पाठ सिक्ने र समझशक्ति विकास गर्ने कुनै अवसर गुमाउन नै मिल्छ। यो केही भइसकेको अवस्था हो, त्यसैले हामीले यसलाई नकारात्मक, र गुनासो गर्ने मनोवृत्तिले हेर्नु हुँदैन; बरु, हामीले यसलाई सकारात्मक मनोवृत्तिले सामना गर्नुपर्छ। कसरी त्यसो गर्ने? समस्या समाधान गर्न सत्यता खोजी गरेर। सबै मानिसहरूमा भ्रष्ट स्वभाव हुन्छ, र तिनीहरूको मानवता कि त असल कि त दुष्ट हुन सक्छ, त्यसकारण मानिसहरू भेला हुँदा समस्याहरू कसरी उत्पन्न नहोऊन् त? परमेश्‍वरले तेरा लागि यो वातावरण खडा गर्नुभएको छ, उहाँले तँलाई तेरो वरिपरि यस्ता मानिस, घटना, र कामकुराहरू देखा परेको देखाउनुभएको छ भने, तेरो मनोवृत्ति कस्तो हुनुपर्छ? तँसामु यी विभिन्‍न समस्याहरू उदाङ्गो पारिदिनुभएकोमा परमेश्‍वरलाई धन्यवाद दे। उहाँले तँलाई अभ्यास गर्ने र पाठहरू सिक्‍ने, अनि सत्यता वास्तविकतामा प्रवेश गर्ने मौका दिइरहनुभएको छ। एक अगुवा वा कामदारका रूपमा, तँलाई यस्तो अवसर दिएकोमा पनि तैँले परमेश्‍वरलाई धन्यवाद दिनुपर्छ। तँलाई जस्तोसुकै समस्याहरू आइपरे पनि, तैँले आफूसँगै दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूलाई खुट्ट्याउन सिक्न, पाठहरू सिक्न, र अन्तर्ज्ञानहरू प्राप्त गर्न अगुवाइ गर्नुपर्छ। यसका साथै, तैँले तिनीहरूलाई यस समस्याका सम्बन्धमा मानिसहरूमा के-कस्ता धारणा र कल्पनाहरू छन्, के-कस्ता विकृत दृष्टिकोणहरू विद्यमान छन्, यो मामला सामना गर्दा के-कस्ता पाठहरू सिकिएका छन्, के-कस्ता गलत धारणा र दृष्टिकोणहरू समाधान भएका छन्, र अन्त्यमा के-कस्ता सत्यताहरू बुझिएका छन् भन्‍ने कुरा मनन गर्न र बुझ्न आफूसँगै अगुवाइ गर्नुपर्छ। एउटा पनि कुरा नछुटाई परमेश्‍वरको काम यसरी नै अनुभव गर्नुपर्छ। यदि तैँले धेरै वर्ष परमेश्‍वरको काम अनुभव गरेको छस् र धेरै समस्याहरू समाधान गरेको छस् भने, तैँले परमेश्‍वरका वचनहरू सबै सत्यता हुन् र तिनले मानिसहरूलाई अवश्य नै शुद्ध पार्न र शैतानको प्रभावबाट मुक्ति दिन सक्छन् भनेर देख्‍नेछस्। जब मानिसहरूले सत्यता बुझ्छन् र प्राप्त गर्छन्, तब तिनीहरूले परमेश्‍वरका वचनहरू पूर्ण रूपमा साकार र हासिल भएका छन् भन्‍ने देख्‍नेछन्। जब परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरू परमेश्‍वरका वचनहरू अभ्यास र अनुभव गर्न सक्षम हुन्छन्, तब तिनीहरूले आफूले देखेको कुरा वा आफ्ना भावनाहरूमा, र धारणा र कल्पनाहरूमा भरोसा गर्नुको सट्टा, परमेश्‍वरका वचनहरूलाई आफ्नो वास्तविक जीवनमा समाहित गर्न सक्‍नेछन्, र मानिस र परिस्थितिहरूलाई हेर्न, र मानिसहरूलाई र तिनीहरूले गर्ने सबै कुरालाई परमेश्‍वरको वचनअनुसार मापन गर्नका लागि सही रूपमा परमेश्‍वरको वचन प्रयोग गर्न सक्‍नेछन्। तिनीहरूले यी पाठहरू सिकिसकेपछि, तिनीहरूलाई परमेश्‍वरका वचनहरूअनुसार जिउन सजिलो हुन्छ, र तिनीहरू प्रायजसो परमेश्‍वरको उपस्थितिमा जिउन सक्छन्। यसरी, अगुवा र कामदारहरू आफ्नो काममा पूर्ण रूपमा मानकअनुरूप हुन्छन्, र तिनीहरूले आफ्‍नो जिम्मेवारी पूरा गरेका हुन्छन्। अगुवा र कामदारहरूले आफ्नो काम राम्ररी गर्दा मात्र परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूले यी उपलब्धिहरू हासिल गर्न सक्छन्। यदि, तैँले सामना गर्ने धेरै अवस्थाहरूमा, तँलाई दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूलाई पाठहरू सिक्‍न कसरी अगुवाइ गर्ने भन्‍ने नै थाहा छैन र तैँले विभिन्‍न मानिस, घटना, र कामकुराहरू खुट्ट्याउन सक्दैनस् भने, तँ अन्धो होस्, बोधो र अबुझ अलमल्ल व्यक्ति होस्। त्यस्ता परिस्थितिहरू सामना गर्दा, तँ ती कुरा कसरी सम्हाल्ने भन्‍ने थाहा नभएर, अनि त्यस्तो कामका लागि अयोग्य भएर आकुलव्याकुल त हुन्छस् नै, त्यसमाथि यसले यी मानिस, घटना, र कामकुराहरूबारे दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूको अनुभवमा पनि असर गर्नेछ। यदि तैँले कामकुराहरू अनुचित तरिकाले सम्हाल्छस्, कुनै पनि काम गर्दैनस्, सङ्गति गर्नुपर्ने सत्यता सङ्गति गर्नका लागि एक शब्द पनि बोल्दैनस्, र अरूलाई फाइदा वा सुधार गर्ने कुनै कुरा भन्न सक्दैनस् भने, जब धेरै मानिसहरूले बाधा र अवरोधहरू सिर्जना गर्ने यी मानिस, घटना, र कामकुराहरू सामना गर्छन्, तब तिनीहरूले यी कुरालाई परमेश्‍वरबाट आएका भनी स्विकार्न, सकारात्मक र सक्रिय रूपमा लिन, र तीबाट पाठहरू सिक्न नसक्‍ने मात्र होइन, बरु परमेश्‍वरप्रति तिनीहरूको धारणा र सतर्कता झन्झन् गम्भीर हुँदै जानेछ, साथै उहाँप्रति तिनीहरूको अविश्‍वास र शङ्का पनि झन्झन् गम्भीर हुँदै जानेछ। के यो अगुवा र कामदारहरूमा सत्यता वास्तविकताको कमी हुनु र तिनीहरूले समस्याहरू समाधान गर्नलाई सत्यता प्रयोग गर्न नसक्‍नुको परिणाम होइन र? के यो अगुवा र कामदारहरूले वास्तविक काम गर्न सक्दैनन् भन्‍ने कुराको सङ्केत होइन र? तैँले मण्डलीको काम उचित रूपमा गरेको छैनस्, परमेश्‍वरले दिनुभएको आज्ञा पूरा गरेको छैनस्, अगुवा र कामदारहरूका जिम्मेवारीहरू पूरा गरेको छैनस्, र दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूलाई शैतानको सत्ताबाट बाहिर ल्याएको छैनस्। तिनीहरू अझै पनि भ्रष्ट स्वभाव र शैतानका परीक्षाहरूमा जिउँछन्। के तैँले परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूको जीवन प्रवेशमा ढिलाइ गराइरहेको छैनस् र? तैँले मानिसहरूलाई गहिरो चोट पुर्‍याइरहेको छस्! अगुवा वा कामदार भएको नाताले, तैँले परमेश्‍वरको आज्ञा स्विकारेर दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूलाई परमेश्‍वरसामु डोर्‍याउनुपर्छ, सत्यताको बुझाइ हासिल गर्न र सिद्धान्तअनुसार आफ्ना कर्तव्यहरू पूरा गर्नहेतु परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूलाई परमेश्‍वरका वचनहरू खान र पिउन दिनुपर्छ, र यसरी परमेश्‍वरमाथिको तिनीहरूको आस्था बढाउनुपर्छ। तैँले यसरी अभ्यास गर्न सकेको छैनस्, र त्यसमाथि दुष्ट मानिसहरूले सिर्जना गर्ने बाधाहरूलाई पनि तैँले प्रतिबन्धित वा समाधान गरेको छैनस्, जसले गर्दा परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूको जीवन प्रवेशमा हानि पुगेको छ। धेरै वर्ष परमेश्‍वरमा विश्‍वास गरेपछि पनि, तिनीहरूले प्रगति नगरेका र सत्यता नबुझेका वा परमेश्‍वरबारे ज्ञान प्राप्त नगरेका मात्र नभई तिनीहरूले परमेश्‍वरबारे धेरै धारणा र गलतफहमीहरू समेत विकास गरेका हुन्छन्, र तिनीहरूसँग कुनै वास्तविक समर्पण हुँदैन। त्यसैले, के तैँले गरेको सबै कुराले वास्तवमा परमेश्‍वरका काममा बाधा र अवरोध निम्त्याएको हुँदैन र? तैँले परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूलाई सत्यता वास्तविकतामा नडोर्‍याएको वा तिनीहरूलाई सुरक्षा नदिएको मात्र होइन, बरु उल्टै तिनीहरूलाई दुष्ट मानिसहरूको बाधामा र ख्रीष्टविरोधीहरूको बहकाउ र नियन्त्रणमा पर्न दिएको छस्। के तैँले आफ्नै मानिसहरूलाई चोट पुर्‍याउने र शत्रुहरूलाई खुसी पार्ने कामकुराहरू गरेको छैनस् र? के तैँले दुष्टतालाई साथ दिइरहेको र प्रोत्साहित गरिरहेको छैनस् र? तैँले यति लामो समयदेखि काम गरेको छस्; तर, तँ सकारात्मक परिणामहरू हासिल गर्न असफल भएको मात्र नभई तैँले दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरू र परमेश्‍वरबीचको दूरी झन्झन् ठूलो बनाएको छस्, र यस्तो अवस्था ल्याएको छस् कि परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूले सत्यता नै नबुझी वा दुष्ट मानिसहरूको बाधा र अवरोधहरू कसरी खुट्ट्याउने भन्‍ने नै नबुझी वर्षौँदेखि परमेश्‍वरमा विश्‍वास गरेका छन्, जसले गर्दा तिनीहरूको जीवन प्रवेशमा गम्भीर असर परेको छ। यसमा समस्या के हो? के यो ज्यादै दुष्कर्म गर्नु होइन र? अगुवा र कामदारहरूले जुनसुकै काम गरे पनि, यदि तिनीहरूले परमेश्‍वरका मागहरूअनुसार काम गर्न र सत्यता सिद्धान्तहरूअनुसार मामलाहरू सम्हाल्न र समस्याहरू समाधान गर्न सक्दैनन् भने, तिनीहरूको प्रभाव आफूमा वा केही मानिसहरूमा मात्र सीमित हुनेछैन; यसले मण्डलीको काममा, मण्डलीमा रहेका परमेश्‍वरका चुनिएका सबै मानिसहरूको जीवन प्रवेशमा, परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूले कर्तव्य निर्वाह गर्दाका परिणामहरूमा, राज्यको सुसमाचार प्रचार गर्दाका परिणामहरूमा, र परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूलाई मुक्ति दिएर परमेश्‍वरको राज्यमा ल्याउन सकिन्छ कि सकिँदैन भन्‍ने कुरामा समेत असर गर्नेछ—यी सबै यसले प्रभाव पार्न सक्‍ने क्षेत्रहरू हुन्। कति मानिसहरूले त परमेश्‍वरमा विश्‍वास गरे पनि झूटा अगुवा र ख्रीष्टविरोधीहरूलाई पछ्याउँछन्, र फलस्वरूप तिनीहरूको बरबादी हुन्छ। यो त धार्मिक वृत्तका मानिसहरूको जस्तै कुरा हो, जो पाष्टर र एल्डरहरूको बहकाउ र नियन्त्रणमा पर्छन्, र परिणामस्वरूप परमेश्‍वरको पुनरागमन हुँदा तिनीहरू उहाँलाई स्वागत गर्न असफल हुन्छन् र उल्टै विपत्तिमा पर्छन्। यो सबै स्पष्ट रूपमा साँचो हो। त्यसैले, झूटा अगुवा र ख्रीष्टविरोधीहरूलाई खुट्ट्याउन सक्‍नु परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूको जीवन प्रवेशका लागि अत्यन्तै फाइदाजनक हुन्छ!

अगुवा र कामदारहरूको बाह्रौँ जिम्मेवारीले तिनीहरूलाई सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण तीन वटा काम पूरा गर्न लगाउँछ: पहिलो, तिनीहरूले मण्डलीका काममा बाधा र अवरोध सिर्जना गर्ने विभिन्‍न मानिस, घटना, र कामकुराहरू पहिचान गर्नैपर्छ। दोस्रो, तिनीहरूले दुष्ट मानिसहरूलाई खुट्ट्याएर चित्रण गरेपछि, तिनीहरूलाई तुरुन्तै रोक्‍नु र प्रतिबन्धित गर्नुपर्छ; यो दोस्रो चरण हो। तेस्रो, दुष्ट मानिसहरूलाई रोक्‍ने र प्रतिबन्धित गर्ने, अनि परिस्थितिलाई परिवर्तन गर्ने क्रममा, तिनीहरूले दुष्ट मानिसहरूका दुष्ट कार्यहरू खुलासा गर्न दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूसँग बारम्बार परमेश्‍वरका वचनहरू सङ्गति गर्नुपर्छ, र यस सम्बन्धमा दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूका प्रतिक्रिया र बुझाइहरू नजिकबाट निगरानी गर्नुपर्छ, र तिनीहरूसँग रहेका हरकुनै गलत दृष्टिकोणहरू तुरुन्तै सच्याउनुपर्छ। अवश्य नै, यदि सत्यता पछ्याउने केही दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूमा अन्तर्ज्ञानहरू छन् भने, तिनीहरूलाई अझ बढी सङ्गति गर्न प्रोत्साहन दिनुपर्छ। यसका साथै, अगुवा र कामदारहरूले कमजोर वा सानो कदका मानिसहरूलाई पनि मद्दत गर्नुपर्छ, र तिनीहरूलाई अझै बढी बोल्न प्रोत्साहित गर्नुपर्छ। यसको अपेक्षित परिणाम भनेको दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूलाई समझशक्ति प्राप्त गर्न, अनि आइपर्ने घटनाहरूबाट पाठहरू सिक्न, र मानिस र मामलाहरू खुट्ट्याउन सिक्न मद्दत गर्नु हो। मानिस र मामलाहरू खुट्टयाउनुको उद्देश्य विभिन्‍न प्रकारका मानिसहरूलाई सही रूपमा बुझ्न र तिनीहरूप्रति सत्यता सिद्धान्तहरूअनुसार सही विधिहरू प्रयोग गरेर व्यवहार गर्न सिक्‍न दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूलाई सक्षम तुल्याउनु हो, र यस क्रममा आफैले पनि पाठहरू सिक्‍नु हो। तिनीहरूले के-कस्ता पाठहरू सिक्‍नुपर्छ? तिनीहरूले परमेश्‍वरले यी मानिसहरूको स्थिति चिरफार र खुलासा गर्नुहुँदा तिनीहरूप्रति उहाँको मनोवृत्ति के हुन्छ भन्‍ने कुरा अवलोकन गर्नुपर्छ—यी मानिसहरूप्रति परमेश्‍वरको मनोवृत्ति थाहा पाउँदा, यसले आफू कस्तो व्यक्ति हुनुपर्छ र आफूले कस्तो मार्ग लिनुपर्छ भन्‍ने कुरा अझै स्पष्ट पार्छ, होइन र? (हो।) छोटकरीमा भन्दा, हासिल गर्नुपर्ने अन्तिम परिणाम भनेको परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूले सत्यता बुझ्नु र तिनीहरू वास्तविक जीवनका वातावरणहरूमा वास्तविकतामा प्रवेश गर्नु, सामान्य रूपमा आफ्नो कर्तव्य निर्वाह गर्न सक्षम हुनु, र परमेश्‍वरका योजनाबद्ध कार्य र बन्दोबस्तहरूमा समर्पित हुनु हो। यसरी, अगुवा र कामदारहरूले मण्डलीको काम गर्दा तिनीहरूको कार्यसम्पादन परमेश्‍वरका अभिप्रायहरूअनुरूप हुनेछ। यो काम गर्ने तीन वटा चरणका आधारमा हेर्दा, के अगुवा र कामदारहरूलाई यो काम राम्ररी पूरा गर्न गाह्रो हुन्छ? (हुँदैन।) यदि मानव दया र क्षमतामा भर परियो भने, यो काम राम्ररी पूरा गर्नु अलिक कठिन हुन सक्छ, किनभने तैँले परमेश्‍वरले तोक्‍नुभएको परिणाम हासिल गर्नेछैनस् र अगुवा र कामदारहरूका साँचो जिम्मेवारीहरू पूरा गर्नेछैनस्। के तैँले भ्रष्ट मानव स्वभावहरूमा भर परिस् भने यो काम राम्ररी पूरा गर्न सक्छस्? (सक्दिनँ।) ठ्याक्‍कै भन्दा, यो काम गर्नका लागि भ्रष्ट स्वभावहरूमा भर पर्नु भनेको तेरा आफ्नै विचारहरूअनुसार काम गर्नु हो। यसले के परिणाम ल्याउनेछ? (यसले मण्डलीमा अराजकता निम्त्याउनेछ।) एउटा परिणाम यही हो: तैँले जति धेरै काम गर्छस्, परिस्थिति त्यति नै अराजक बन्छ। अराजकता भनेको के हो? अराजकताका खास स्थितिहरू के-के हुन्? यो तब हुन्छ, जब भेलाहरूमा मानिसहरूले सामान्य रूपमा परमेश्‍वरका वचनहरू खान र पिउन वा सत्यता सङ्गति गर्न सक्दैनन्। दुष्ट मानिसहरू र अविश्‍वासीहरूले सधैँ बाधाहरू सिर्जना गरिरहेका हुन्छन्, वा निरन्तर विवादहरू भइरहेका हुन्छन्, र सबै जना आफ्नै दृष्टिकोणमा लागेर विभाजन र गुटबन्दी गरिरहेका हुन्छन्; दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूमा समझशक्तिको कमी हुन्छ र तिनीहरू अन्योलमा हुन्छन्, आत्मिक बुझाइ भएका र सत्यतालाई प्रेम गर्नेहरूलाई पनि बाधा पुग्छ, र तिनीहरूको जीवन वृद्धि हुँदैन। यस्तो मण्डलीमा, दुष्ट मानिसहरू र अविश्‍वासीहरूले पूर्ण रूपमा शक्ति हातमा लिन्छन्, र पवित्र आत्माले काम गर्नुहुन्‍न। यस्तो मण्डलीमा, जेसुकै हुँदा पनि, मानिसहरू सबै एकैपटक बोलिरहेका हुन्छन्, यावत् किसिमका विचारहरू व्यक्त गरिरहेका हुन्छन्, तर सही विचारहरू भने बिरलै मात्र बोलिन्छन्। मण्डली तुरुन्तै धेरै गुटमा विभाजित हुन्छ, मानिसहरूमाझ कुनै एकता हुँदैन, र त्यहाँ पवित्र आत्माको काम वा मार्गदर्शनको कुनै सङ्केत देखिँदैन। मानिसहरू एकअर्काविरुद्ध सतर्क हुन्छन् र एकअर्कालाई शङ्काले हेर्छन्; दुईतीन वटा समूह शक्ति र लाभका लागि प्रतिस्पर्धा गर्छन्; सबैले आ-आफ्ना समर्थकहरू खोज्छन्, र विरोधीहरूलाई आक्रमण र बहिष्कार गर्छन्; अनि हरकिसिमका दुष्ट कार्यहरू गरिन सक्छ। यो नै अराजकताको दृश्य हो। यो अवस्था कसरी निम्तिन्छ? के यो अगुवा र कामदारहरूले आफ्नो काम गर्न नसकेकाले निम्तिने होइन र? (हो।) अगुवा र कामदारहरूले आफ्नै विचारहरूअनुसार काम गर्दा यी परिणामहरू आउँछन्। आफ्नै विचारहरूअनुसार काम गर्नु भनेको के हो? यसको अर्थ सत्यता नबुझ्नु, सिद्धान्तहरूको कमी हुनु, अनि भ्रष्ट स्वभाव र मानव धारणा र कल्पनाहरूका आधारमा अन्धाधुन्ध काम गर्नु हो, जसले गर्दा मण्डलीमा अझ बढी अराजक स्थिति सिर्जना हुन्छ। कति मानिसहरूले यसो भन्‍न सक्छन्, “मण्डलीमा कसरी दुष्ट मानिसहरूले बाधाहरू सिर्जना गरिरहेका हुन सक्छन्? मलाई को सही र को गलत हो, वा कसको पक्ष लिनुपर्छ भन्ने थाहै छैन।” अरूले यसो भन्‍न सक्छन्, “मण्डली धेरै गुटहरूमा विभाजित छ। हामीले मण्डली जीवन कसरी जिउने? हरेक भेला फलहीन हुन्छ र समयको बरबादी मात्र हुन्छ। यसरी नै विश्‍वास गरिरहँदा त कुनै परिणाम प्राप्त हुँदैन।” जब कुनै मण्डली अत्यन्तै अराजक बनेर परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरू मण्डली जीवन जिउन नसक्ने अवस्थामा पुग्छन्, तब परमेश्‍वरले यसलाई पूर्ण रूपमा तिरस्कार गर्नुहुन्छ। यसले स्पष्ट रूपमा के देखाउँछ भने, दुष्ट मानिसहरू र अविश्‍वासीहरूले शक्ति हातमा लिए भने, तिनीहरूले मण्डलीलाई बरबाद पार्नेछन्। असल मानिसहरू र अगुवा र कामदारका रूपमा सत्यता अभ्यास गर्ने मानिसहरूबिना मण्डलीले काम गर्न सक्दैन—तिनीहरूबिना, परिस्थितिलाई नियन्त्रणमा राख्न असम्भव हुनेछ! यदि दुष्ट मानिसहरू र अविश्‍वासीहरूलाई प्रतिबन्धित गरिएन भने, मण्डली जीवन नै हुनेछैन, र मण्डलीको सामान्य सुव्यवस्था पूरै बिग्रिनेछ, र मण्डली अस्तव्यस्त हुनेछ। अगुवा र कामदारहरूले आफ्नो काम राम्ररी नगर्दाको नतिजा यही हुन्छ। यदि अगुवा र कामदारहरूले सत्यता स्विकार्न, परमेश्‍वरका अभिप्रायहरूको ख्याल गर्न, वा परमेश्‍वरमा भरोसा गर्न सक्दैनन् भने, तिनीहरूले मण्डलीको काम राम्ररी गर्न सक्‍नेछैनन्। तिनीहरूले मण्डलीमा पैदा हुने कुनै पनि समस्याहरू समाधान गर्न वा परमेश्‍वरका चुनिएका मानिसहरूले सामना गर्ने कुनै पनि कठिनाइहरू समाधान गर्न सक्‍नेछैनन्। यदि त्यस्ता अगुवा र कामदारहरूले शक्ति हातमा लिए भने, के तिनीहरूले राम्रा नतिजा दिन सक्छन्? तिनीहरूले मण्डलीमा अराजकता मात्रै ल्याउन सक्छन्—अन्ततः यस्तै अवस्था उत्पन्न हुन्छ। त्यसपछि यो मण्डली उजाड बन्छ, यो शैतानको शक्ति चल्ने ठाउँ बन्छ; यो बिग्रेर कुनै अर्कै कुरामा परिणत हुन्छ। परमेश्‍वरले यस्तो मण्डली स्विकार्नुहुनेछैन, र पवित्र आत्माले यसमा काम गर्नुहुनेछैन। यस्तो मण्डली नाम मात्रको मण्डली हो र यसलाई बन्द गरिनुपर्छ।

तपाई र तपाईको परिवारलाई अति आवश्यक छ भनेर आह्वान गर्दै: पीडा बिना सुन्दर जीवन बिताउने मौका प्राप्त गर्न प्रभुको आगमनलाई स्वागत गर्नु। यदि तपाईं आफ्नो परिवारसँग यो आशिष प्राप्त गर्न चाहनुहुन्छ भने, कृपया हामीलाई सम्पर्क गर्न बटन क्लिक गर्नुहोस्। हामी तपाईंलाई प्रभुको आगमनलाई स्वागत गर्ने बाटो फेला पार्न मद्दत गर्नेछौं।

हामीलाई Messenger मा सम्पर्क गर्नुहोस्